สวัสดีค่ะ เราขอใช้นามสมมุติ ชื่อว่า พราว นะคะ
คือตอนนี้เราเครียดมาก ไม่รู้จะหาทางออกทางไหนอยากจะมาระบายความในใจและมาขอคำแนะนำค่ะ
เรื่องมันมีอยู่ว่า เรากับแฟนคบกันมาเข้า 6 ปีแล้วค่ะ แถมยังมาพลาดมีลูกด้วยกันอีก
แฟนเราติดยามาตั้งแต่เด็กๆสมัยม.ต้น ตั้งแต่ยังไม่ได้คบกับเรา และตอนอายุ เราได้18 ตอนที่เค้ามาคบกับเรา เค้าบอกว่าเลิกแล้วเป็นคนใหม่แล้วไม่กลับไปทำอีกแล้ว ตอนเค้าขอเราคบเราก้ถามเค้าว่าทำตัวดีขึ้นรึยัง อย่ากลับไปเป้นเหมือนเดิมอีกนะ เพราะตอนสมัยเด้กๆตอนที่เค้ากับเรายังไม่ได้คบกันชื่อเสียงเรียงนามเค้าในด้านไม่ดีมีเยอะมาก แต่พอเวลาผ่านไปประมาน 3-4ปี เค้าก้หายไปจนมาพบว่าเค้าไปเป้นทหารอากาศ เราก้เห้นว่าเค้าดีขึ้นเลิกยาได้ เราก้จึงตัดสินใจที่จะคบกับเค้า ไม่ใช่เพราะว่าเค้าเป้นทหารนะคะ แต่เป้นเพราะว่าเราเห้นว่าเค้าเปลี่ยนไปเราจึงเลือกเค้า ตอนแรกเค้าสัญญากันเราเป็นดิบเป้นดีว่าเค้าไม่เป้นเหมือนเมื่อก่อนแน่นอนเราก้เชื่อใจเค้ามาตลอด ตลอดระยะเวลา2ปีผ่านไปเค้าพยายามทำให้เราตายใจ ทุกอาทิตเค้าจะต้องเดินทางกับจากรร.จ่าอากาศมาหาเราที่โคราช ระยะเวลาผ่านไปประมานเข้าปีที่3ที่คบกันเค้าเริ่มทำตัวผิดสังเกตกลับมาหาเราดึกกว่าจะถึงโคราชก้เกือบเที่ยงคืน ซึ่งทางรร.เค้าจะปล่อยกลับตั้งแต่ช่วงเย้น เป้นไปไม่ได้ที่เค้าจะถึงดึก นอกจากเค้าจะต้องแอบไปทำเรื่องอะไรแน่นอน พอคบกันไปเรื่อยๆก้เริ่มมีเรื่องราวขึ้นโรงขึ้นศาลว่าไปเกี่ยวข้องกับยาเสพติดต่อสู้ศาสจนชนะ เพราะตอนนั้นเค้าไม่ได้ทำเองเค้าโดนสาวมาแต่หาลักฐานไม่เจอก้เลยรอดไป พอหลังจากนั่นใกล้จะเรียนจบเพื่อมาติดยศ เค้าก้ได้ป่วยเป็นเส้นประสาทอักเสบหน้าตายปากเบี้ยวไปข้างนึง ซึ้งสเหตุก้น่าจะเกิดจากการเสพยาเกินขนาด หลังจากนั้นก้รักษาตัวมาตลอดเราไม่เคยคิดจะทิ้งเค้าไปไหนอยุ่แล้วแต่สำหรับบางคนคงคิดที่จะทิ้งไปแน่นอน แต่เราก้ยังมีความหวังมาตอนว่าเค้าคงไม่ทำอีกแต่สุดท้ายเค้าก้ไม่เลิกในขนะที่เค้าป่วยอยู่เค้าก็ยังเสพ จนรักษาไม่ยอมหายสักที พอนานวันเข้าก้หาหนทางรักษาเค้าจนหาย พอเค้าหายป่วย รอบนี้เค้าทำเราเสียใจมาก เค้าเลือกที่จะหันไปค้ายา เค้าก็ยังทำให้เราตายใจอยู่ เค้าซื้อกำไลข้อมือทองให้เราซึ้งเราก็คิดว่าเค้าพยายามเก็บเงินเข้าเวรเพื่อมาซื้อทองให้เรา แต่สุดท้ายเรามารู้ว่าเค้าเอาเงินจากการค้ายามาซื้อให้เรา พอเรารู้เราก็นำทองเส้นนั้นไปขายทิ้ง เพราะเราไม่อยากใส่ทองที่ได้เงินมาจากสิ่งสกปรกและผิดกฏหมาย เวลาผ่านไปเค้าก็โดนสาวมาอีกครั้งรอบนี้โดนจังๆเพราะมีชื่ออยู่ในนั้น แต่แม่เค้าวิ่งเต้นเพื่อไม่ให้เค้าโดนจับ เค้าก็ยังไม่สำนึก งั้นกลับไปคบพวกที่ค้าและเสพอีก เค้าก็ไม่คิดจะเลิกจนพ่อแม่ของเค้าทนไม่ไหวจึงนำส่งรพ.จิตเวชเพื่อรักษาตัวไปประมาน3เดือน ในช่วงเวลาที่เค้าเข้ารพ.พ่อกับแม่เค้าพยายามกรีดกันไม่ให้เราไปเยี่ยมเพราะกว่าลูกตัวเองไปยอมอยู่รักษาตัว แต่เราอยู่ไม่ได้เราคิดถึงเค้า เราจึงแอบขอหมอเข้าไปเยี่ยมเค้า เวลาผ่านไปครบ3เดือนเค้าก็ออกจากรพ.เราดีใจที่เค้าจะกลับมาเป็นคนใหม่สักที แต่สุดท้ายก็เค้าก็กลับไปเสพยาเหมือนเดิม สรุปเลยนะคะว่าเค้าโดนพ่อแม่จับเข้ารพ.ไป3รอบ แต่สุดท้ายก็ยังทำเรื่อยๆ เวลาผ่านไป5ปีที่คบมา พอหลังจากนั้น แฟนก็กลับมาติดยาหนักเหมือนเดิม และหนักกว่าเดิมจนถึงวันนี้ค่ะ ไม่มีใครในครอบครัวเค้าห้ามเค้าได้เลยค่ะ หนำซ้ำครอบครัวยังตามใจ และให้ทุกอย่างที่เค้าต้องการ ทั้งๆที่เค้าเป็นคนที่ไม่เคยทำอะไรเลย ชีวิตประจำวันของแฟนเราคือ นอน ดูดยา และเล่นเกมส์ เราอยู่กับเค้ามาเกือบ 6ปี เค้าใช้ชีวิตแบบนี้ทุกวัน
เนื่องจากครอบครัวแฟน พ่อแม่เค้าตามใจมาก เวลามีปัญหาอะไรเกิดขึ้นครอบครัวเค้าไม่เคยมองว่าลูกชายตัวเองผิดเลยค่ะ เข้าข้างทุกอย่าง ตบหัวแล้วลูบหลังตลอด และแล้วสุดท้ายในครั้งที่เท่าไหร่ เค้าก็โดนจับเข้ารพ.อีกครั้งแล้วครั้งเล่า รอบนี้เราตัดสินใจจะเลิกกับเค้า แต่รอบนี้เราดันพลาดไปมีลูกกับเค้าซะแล้ว
แต่มันพีคกว่สนั้นคือ พอเรารู้ว่ามีลูกทางครอบครัวของเค้าบอกให้เราเอาลูกออก แต่เราไม่เอาออกเพราะเค้าเกิดมาแล้วก็ต้องเลี้ยงเค้าให้ได้ สาเหตุหลักๆที่เราเลือกที่จะเก็บลูกไว้คือเราอยากให้แฟนเราเลิกยาเพื่อลูก แต่ความพีคในพีคยังมีอีกคือ ในขณะที่แฟนเราเข้ารพ.เราจะติดต่อเค้าไม่ได้นอกจากเค้าใช้เบอร์รพ.โทรมา เราจึงตัดสินใจที่จะบอกเค้าตอนเราท้องได้3 เดือน แต่ระยะเวลา2เดือนกว่าตั้งแต่รู้ว่ามีลูกแม่ของเค้าขอร้องให้เราอย่าบอกเค้าว่าเรามีลูก เราอึดอัดมาก คิดมากไปหมดว่าจะทำยังไง จนเราเลือกที่จะบอก เค้าก็ดีใจนะที่รู้ว่าเราท้อง แต่สุดท้ายเค้าก็กลับมาทำร้ายเราทุกอย่าง ในขณะที่เราท้องเค้าก็ใช้เราทำนู้นทำนี่ทุกอย่าง จนเราปวดท้องเตือนตลอด ยกของหนักทุกอย่าง จนคลอด วันที่คลอดเค้าก็ไปรอเราคลอดนะ เฝ้าอยู่กับเราจนลูกออก เค้าก็ดีใจนะตอนเห็นหน้าลูก อยู่เฝ้าที่ห้องพิเศษ 5วัน จนวันสุดท้ายที่ต้องออกจากรพ. ทางครอบครัวเราให่เค้าไปทำเราเบิกค่ารักษาที่ทำงานของเค้าในขณะที่เค้าไป เค้าดันไปทางอื่นนั่นก็คือแอบไปเสพยาในขณะที่รอทำเรื่องลูก เค้าปล่อยให้ครอบครัวเรากับลูกเราเค้ามารับตั้งแต่เช้ายันเย็นจนเค้ามา เรากูดูเค้าออกเลยว่าเค้าแอบไปเล่นมา มันเล่นตอนรับลูกกลับบ้านเลยจร้า!!
วันต่อมาเค้าก็กลับมาใช้เราทำทุกอย่างเหมือนเดิมซึ่งเราเพิ่งคลอดลูกมาใหม่ๆมดลูกยังไม่ทันเข้าอู่เลย ตายๆ!!!ชีวิต เราต้องเจอเรื่องเชี้ยๆแบบนี้มาตลอดหลังจากคลอดลูกมา
เราอยากจะคุยกับพ่อเค้ามากกับสิ่งที่เค้าเป็นอยู่ตอนนี้ แต่เราก็มาคิดแล้วคิดอีกว่าเราควรจะพูดมั๊ย เพราะถ้าพูดไปแล้วเค้าไม่เชื่อ เราก็หมาอีก เพราะแม่เค้าค่อนข้างเข้าข้างลูก และทุกคนในบ้านจะฟังแม่
เราบอกเลิกแฟนเราแทบทุกวันค่ะ แต่เค้าไม่ยอมไปไหน ไม่ยอมเลิก พ่อแม่เราก็ไล่แล้ว เค้าก็ไม่ไป เราหมดปัญญาแล้วจริงๆ ใครพอจะมีคำปรึกษาดีๆหรือทางออกช่วยชี้ทางให้หน่อยนะคะ เราไม่อยากอยู่แบบนี้แล้ว เราหนีไม่พ้นจิงๆ
ปล.เรื่องมายาวมากกว่านี้ เราเล่าไม่หมดจริงๆ ตอนนี้เราสงสารลูกที่กำลังจะโตขึ้นทุกวัน
แฟนติดยา เราพลาดไปมีลูกด้วย เราขอเลิกแต่เค้าไม่ยอมเลิกกับเราทำไงดีค่ะ
คือตอนนี้เราเครียดมาก ไม่รู้จะหาทางออกทางไหนอยากจะมาระบายความในใจและมาขอคำแนะนำค่ะ
เรื่องมันมีอยู่ว่า เรากับแฟนคบกันมาเข้า 6 ปีแล้วค่ะ แถมยังมาพลาดมีลูกด้วยกันอีก
แฟนเราติดยามาตั้งแต่เด็กๆสมัยม.ต้น ตั้งแต่ยังไม่ได้คบกับเรา และตอนอายุ เราได้18 ตอนที่เค้ามาคบกับเรา เค้าบอกว่าเลิกแล้วเป็นคนใหม่แล้วไม่กลับไปทำอีกแล้ว ตอนเค้าขอเราคบเราก้ถามเค้าว่าทำตัวดีขึ้นรึยัง อย่ากลับไปเป้นเหมือนเดิมอีกนะ เพราะตอนสมัยเด้กๆตอนที่เค้ากับเรายังไม่ได้คบกันชื่อเสียงเรียงนามเค้าในด้านไม่ดีมีเยอะมาก แต่พอเวลาผ่านไปประมาน 3-4ปี เค้าก้หายไปจนมาพบว่าเค้าไปเป้นทหารอากาศ เราก้เห้นว่าเค้าดีขึ้นเลิกยาได้ เราก้จึงตัดสินใจที่จะคบกับเค้า ไม่ใช่เพราะว่าเค้าเป้นทหารนะคะ แต่เป้นเพราะว่าเราเห้นว่าเค้าเปลี่ยนไปเราจึงเลือกเค้า ตอนแรกเค้าสัญญากันเราเป็นดิบเป้นดีว่าเค้าไม่เป้นเหมือนเมื่อก่อนแน่นอนเราก้เชื่อใจเค้ามาตลอด ตลอดระยะเวลา2ปีผ่านไปเค้าพยายามทำให้เราตายใจ ทุกอาทิตเค้าจะต้องเดินทางกับจากรร.จ่าอากาศมาหาเราที่โคราช ระยะเวลาผ่านไปประมานเข้าปีที่3ที่คบกันเค้าเริ่มทำตัวผิดสังเกตกลับมาหาเราดึกกว่าจะถึงโคราชก้เกือบเที่ยงคืน ซึ่งทางรร.เค้าจะปล่อยกลับตั้งแต่ช่วงเย้น เป้นไปไม่ได้ที่เค้าจะถึงดึก นอกจากเค้าจะต้องแอบไปทำเรื่องอะไรแน่นอน พอคบกันไปเรื่อยๆก้เริ่มมีเรื่องราวขึ้นโรงขึ้นศาลว่าไปเกี่ยวข้องกับยาเสพติดต่อสู้ศาสจนชนะ เพราะตอนนั้นเค้าไม่ได้ทำเองเค้าโดนสาวมาแต่หาลักฐานไม่เจอก้เลยรอดไป พอหลังจากนั่นใกล้จะเรียนจบเพื่อมาติดยศ เค้าก้ได้ป่วยเป็นเส้นประสาทอักเสบหน้าตายปากเบี้ยวไปข้างนึง ซึ้งสเหตุก้น่าจะเกิดจากการเสพยาเกินขนาด หลังจากนั้นก้รักษาตัวมาตลอดเราไม่เคยคิดจะทิ้งเค้าไปไหนอยุ่แล้วแต่สำหรับบางคนคงคิดที่จะทิ้งไปแน่นอน แต่เราก้ยังมีความหวังมาตอนว่าเค้าคงไม่ทำอีกแต่สุดท้ายเค้าก้ไม่เลิกในขนะที่เค้าป่วยอยู่เค้าก็ยังเสพ จนรักษาไม่ยอมหายสักที พอนานวันเข้าก้หาหนทางรักษาเค้าจนหาย พอเค้าหายป่วย รอบนี้เค้าทำเราเสียใจมาก เค้าเลือกที่จะหันไปค้ายา เค้าก็ยังทำให้เราตายใจอยู่ เค้าซื้อกำไลข้อมือทองให้เราซึ้งเราก็คิดว่าเค้าพยายามเก็บเงินเข้าเวรเพื่อมาซื้อทองให้เรา แต่สุดท้ายเรามารู้ว่าเค้าเอาเงินจากการค้ายามาซื้อให้เรา พอเรารู้เราก็นำทองเส้นนั้นไปขายทิ้ง เพราะเราไม่อยากใส่ทองที่ได้เงินมาจากสิ่งสกปรกและผิดกฏหมาย เวลาผ่านไปเค้าก็โดนสาวมาอีกครั้งรอบนี้โดนจังๆเพราะมีชื่ออยู่ในนั้น แต่แม่เค้าวิ่งเต้นเพื่อไม่ให้เค้าโดนจับ เค้าก็ยังไม่สำนึก งั้นกลับไปคบพวกที่ค้าและเสพอีก เค้าก็ไม่คิดจะเลิกจนพ่อแม่ของเค้าทนไม่ไหวจึงนำส่งรพ.จิตเวชเพื่อรักษาตัวไปประมาน3เดือน ในช่วงเวลาที่เค้าเข้ารพ.พ่อกับแม่เค้าพยายามกรีดกันไม่ให้เราไปเยี่ยมเพราะกว่าลูกตัวเองไปยอมอยู่รักษาตัว แต่เราอยู่ไม่ได้เราคิดถึงเค้า เราจึงแอบขอหมอเข้าไปเยี่ยมเค้า เวลาผ่านไปครบ3เดือนเค้าก็ออกจากรพ.เราดีใจที่เค้าจะกลับมาเป็นคนใหม่สักที แต่สุดท้ายก็เค้าก็กลับไปเสพยาเหมือนเดิม สรุปเลยนะคะว่าเค้าโดนพ่อแม่จับเข้ารพ.ไป3รอบ แต่สุดท้ายก็ยังทำเรื่อยๆ เวลาผ่านไป5ปีที่คบมา พอหลังจากนั้น แฟนก็กลับมาติดยาหนักเหมือนเดิม และหนักกว่าเดิมจนถึงวันนี้ค่ะ ไม่มีใครในครอบครัวเค้าห้ามเค้าได้เลยค่ะ หนำซ้ำครอบครัวยังตามใจ และให้ทุกอย่างที่เค้าต้องการ ทั้งๆที่เค้าเป็นคนที่ไม่เคยทำอะไรเลย ชีวิตประจำวันของแฟนเราคือ นอน ดูดยา และเล่นเกมส์ เราอยู่กับเค้ามาเกือบ 6ปี เค้าใช้ชีวิตแบบนี้ทุกวัน
เนื่องจากครอบครัวแฟน พ่อแม่เค้าตามใจมาก เวลามีปัญหาอะไรเกิดขึ้นครอบครัวเค้าไม่เคยมองว่าลูกชายตัวเองผิดเลยค่ะ เข้าข้างทุกอย่าง ตบหัวแล้วลูบหลังตลอด และแล้วสุดท้ายในครั้งที่เท่าไหร่ เค้าก็โดนจับเข้ารพ.อีกครั้งแล้วครั้งเล่า รอบนี้เราตัดสินใจจะเลิกกับเค้า แต่รอบนี้เราดันพลาดไปมีลูกกับเค้าซะแล้ว
แต่มันพีคกว่สนั้นคือ พอเรารู้ว่ามีลูกทางครอบครัวของเค้าบอกให้เราเอาลูกออก แต่เราไม่เอาออกเพราะเค้าเกิดมาแล้วก็ต้องเลี้ยงเค้าให้ได้ สาเหตุหลักๆที่เราเลือกที่จะเก็บลูกไว้คือเราอยากให้แฟนเราเลิกยาเพื่อลูก แต่ความพีคในพีคยังมีอีกคือ ในขณะที่แฟนเราเข้ารพ.เราจะติดต่อเค้าไม่ได้นอกจากเค้าใช้เบอร์รพ.โทรมา เราจึงตัดสินใจที่จะบอกเค้าตอนเราท้องได้3 เดือน แต่ระยะเวลา2เดือนกว่าตั้งแต่รู้ว่ามีลูกแม่ของเค้าขอร้องให้เราอย่าบอกเค้าว่าเรามีลูก เราอึดอัดมาก คิดมากไปหมดว่าจะทำยังไง จนเราเลือกที่จะบอก เค้าก็ดีใจนะที่รู้ว่าเราท้อง แต่สุดท้ายเค้าก็กลับมาทำร้ายเราทุกอย่าง ในขณะที่เราท้องเค้าก็ใช้เราทำนู้นทำนี่ทุกอย่าง จนเราปวดท้องเตือนตลอด ยกของหนักทุกอย่าง จนคลอด วันที่คลอดเค้าก็ไปรอเราคลอดนะ เฝ้าอยู่กับเราจนลูกออก เค้าก็ดีใจนะตอนเห็นหน้าลูก อยู่เฝ้าที่ห้องพิเศษ 5วัน จนวันสุดท้ายที่ต้องออกจากรพ. ทางครอบครัวเราให่เค้าไปทำเราเบิกค่ารักษาที่ทำงานของเค้าในขณะที่เค้าไป เค้าดันไปทางอื่นนั่นก็คือแอบไปเสพยาในขณะที่รอทำเรื่องลูก เค้าปล่อยให้ครอบครัวเรากับลูกเราเค้ามารับตั้งแต่เช้ายันเย็นจนเค้ามา เรากูดูเค้าออกเลยว่าเค้าแอบไปเล่นมา มันเล่นตอนรับลูกกลับบ้านเลยจร้า!!
วันต่อมาเค้าก็กลับมาใช้เราทำทุกอย่างเหมือนเดิมซึ่งเราเพิ่งคลอดลูกมาใหม่ๆมดลูกยังไม่ทันเข้าอู่เลย ตายๆ!!!ชีวิต เราต้องเจอเรื่องเชี้ยๆแบบนี้มาตลอดหลังจากคลอดลูกมา
เราอยากจะคุยกับพ่อเค้ามากกับสิ่งที่เค้าเป็นอยู่ตอนนี้ แต่เราก็มาคิดแล้วคิดอีกว่าเราควรจะพูดมั๊ย เพราะถ้าพูดไปแล้วเค้าไม่เชื่อ เราก็หมาอีก เพราะแม่เค้าค่อนข้างเข้าข้างลูก และทุกคนในบ้านจะฟังแม่
เราบอกเลิกแฟนเราแทบทุกวันค่ะ แต่เค้าไม่ยอมไปไหน ไม่ยอมเลิก พ่อแม่เราก็ไล่แล้ว เค้าก็ไม่ไป เราหมดปัญญาแล้วจริงๆ ใครพอจะมีคำปรึกษาดีๆหรือทางออกช่วยชี้ทางให้หน่อยนะคะ เราไม่อยากอยู่แบบนี้แล้ว เราหนีไม่พ้นจิงๆ
ปล.เรื่องมายาวมากกว่านี้ เราเล่าไม่หมดจริงๆ ตอนนี้เราสงสารลูกที่กำลังจะโตขึ้นทุกวัน