เข้าใจว่าเล่นเกมส์มันไม่ได้นอกใจ แต่มันคือการทำให้เราอยู่กันคนละกาแล็กซี่

บางทีมันก็เกินไปไหม
1.พูดด้วยก็ไม่พูดด้วย ทั้งที่เป็นเรืองสำคัญนะ
2.บางทีรอกินข้าว ต้องรอให้จบเกมส์
3.โวยวายเสียงดัง คนจะดูทีวี คือต้องเกรงใจคนเล่นเกมส์
4.จำได้หมด...ฮีโร่ตัวนั้นมีปีก ตัวนั้นมีดาบ แต่ที่พูดไว้กะเราเนี่ยจำไม่ได้ซักอย่าง
5.เราดูเป็นมนุษย์ต่างดาวไปเลยเวลาไปอยู่ในสังคมที่เค้าเล่นเกมส์ด้วยกัน
6.ไม่รับโทรศัพท์แล้วก็ไม่สนด้วยว่าเรื่องที่จะคุยสำคัญไหม
เฮ้อ......เข้าใจเนาะว่าเล่นเกมส์ไม่ได้นอกใจ ไม่ได้หนีเที่ยว แต่มันคือการที่เอาเราออกจากชีวิตคุณแบบที่คุณไม่ต้องเอ่ยปาก
ใครมีประสบการณ์เสียใจแบบนี้แชร์กันหน่อยครับ หรือมาบอกวิธีทำใจให้หน่อยครับ
แต่สำหรับพวกเล่นเกมส์เองแล้วจะมาโลกสวยเข้าข้างตัวเอง ไปตั้งกระทู้ใหม่นะครับ