อาการที่ผมเป็นนี่คือชอบ หลงหรือรักคับ

ผมอายุ 25 ชอบรุ่นพี่คนนึงอายุ 29 ผมชอบพี่เค้าตรงที่เป็นคนจิงใจ ไม่มีเลห์เหลี่ยมอะไรกับใคร อยู่ในศีลในธรรม ไม่ดื่มเหล้า เบียร์ ตั้งใจเรียนซึ่งตัวผมเองก็ค่อนข้างคล้ายๆพี่เค้ายกเว้นที่ผมไม่ค่อยได้เข้าวัดเข้าวาเท่าไหร่ ก็คุยได้ปีนึงแล้วแต่ยังไม่ได้คบกัน ผมจะมีความสุขที่ได้เจอะพี่เค้าทุกครั้งแล้วก็เป็นห่วงเวลาที่เค้าอาจจะทำงานแล้วต้องกลับดึก อะไรที่ผมช่วยได้ผมก็จะยินดีช่วยพี่เค้าคลอด แต่พี่เค้าก็มีข้อเสียสำคัญหลายข้อเช่นเรื่องการใช้เงิน พี่เค้าหาเงินได้จะเอาไปซื้อพวกเสื้อผ้า กระเป๋าแบรนดเนมทั้งหลาย ซึ่งเค้าชอบมากในทางตรงกันข้ามผมประหยัด ไม่ค่อยใช้เงิน จะเลือกใช้เท่าที่จำเป็นจนบางทีดูเหมือนขี้เหนียว แล้วก็พี่เค้าทำอาหารแทบไม่เป็น ไม่ชอบทำงานบ้าน เค้าบอกว่าถ้าแต่งงานไปอนาคตก็คงไม่ทำงานบ้านเพราะเหนื่อยจากทำงานนอกบ้านแล้ว เค้าคงจะจ้างแม่บ้านมาทำ ในขณะที่ผมเองอยากได้แม่ศรีเรือนที่ดูแลบ้านบ้างด้วยประมาณว่าก็ช่วยๆกันทำทั้งคู่ แล้วผมก็ไม่เคยที่จะคิดจ้างแม่บ้านมาทำความสะอาด แต่ถึงกระนั่นผมก็ยังชอบมองข้อดีของพี่เค้าเหนือกว่าข้อเสียเพราะคิดว่าของแบบนั้นแก้ได้ตอนหลัง อาการแบบนี้หรือเปล่าคับที่เค้าเรียกว่าความรักทำให้คนตาบอด