เป็นแฟนกันนะ

*ก่อนอื่นต้องขอโทษเพื่อนๆด้วยนะครับที่ผมเอาเรื่องนี้มาใส่ในกระทู้คำถาม เพราะ บัญชีผมตั้งกระทู้สนทนาไม่ได้ครับ ขออภัยด้วยครับ*                                        สวัสดีครับเพื่อนๆ ผมมีเรื่องหนึ่งอยากจะเอามาแชร์ให้เพื่อนๆได้อ่านได้ฟังกันนะครับ เป็นประสบการณ์เกี่ยวกับความรักครั้งแรกของตัวผมเองไปดูกันเลยครับ                 ตอนนั้นผมเพิ่งจบชั้นม.6 เตรียมตัวจะเข้ามหาวิทยาลัยต้องอธิบายลักษณะของผมก่อนนะครับ ผมเป็นคนอ้วน ผิวดำ และสายตาสั้น ทำให้ผมต้องใส่แว่นตาตลอดๆ เลยทำให้ถูกล้อจากเพื่อนในสมัยมัธยมว่า ไออ้วน บ้างล่ะ ไอดำ บ้างล่ะ ไอเฉิ่มบ้างล่ะ ทำให้ผมกลายเป็นคนที่ไม่มีความมั่นใจในตัวเอง เวลาไปไหนมาไหนผมจะชอบใส่เสื้อแขนยาวเพื่อปิดบังรูปร่างที่น่าเกลียดของผมไว้ตลอดเวลา และแล้ววันเวลาก็ล่วงเลยผ่านไปถึงช่วงที่ผมได้เข้ามาเตรียมความพร้อมในมหาลัย รุ่นพี่จะให้รุ่นน้องร่วมทำกิจกรรมของคณะ พวกรุ่นพี่ก็ได้แบ่งรุ่นน้องออกเป็นกลุ่มและให้รุ่นน้องนั่งตามกลุ่มของตัว  เอง ผมก็ไปนั่งจนผมได้เหลือบไปเห็นผู้หญิงคนหนึ่งเข้า เธอก็หันมาหาผม และก็เริ่มคุยกับผมครับ(ผมขอแทนชื่อเธอว่า แก้ว ละกันนะครับ)                                   แก้ว: สวัสดี เราชื่อแก้วนะ  นายชื่ออะไรหรอ?                  ผม: เราชื่อ *** (ด้วยความที่ผมเป็นคนที่ไม่มั่นใจในตัวเองทำให้ผมไม่กล้าคุยกับเธอซักเท่าไหร่ครับ)              แก้ว: เรามาจาก อยุธยา นะ นายมาจากไหนหรอ              ผม: เรามาจาก น่าน  (หลังจากนั้นเธอก็ชวนผมคุยเรื่องทั่วๆไปที่ได้พบเจอมาตั้งแต่มาอยู่ที่หอใน ของมหาลัย ว่าเปนไงบ้าง ปรับตัวกับรูมเมทได้มั้ย แต่ผมยอมรับตามตรงเลยครับ ผมอายที่จะคุยกับเธอมาก เพราะ ยิ่งมองเธอ ผมก็รู้สึกยิ่งชอบเธอขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูกเลยครับ เธอเป็นคนตัวเล็ก ดัดฟัน ผิวขาว ใส่แว่นเหมือนกับผม เธอน่ารักมากครับ จนอยู่ๆเธอก็ทักผมขึ้นมาว่า)              แก้ว: นายเขินเราป่ะเนี่ย??                                                     ผม: เปล่าหรอก                                                                  แก้ว: งั้น...เรามาเป็นเพื่อนกันนะ (แล้วเธอก็ยื่นมือมาเกี่ยวก้อยกับผมเพื่อสัญญาว่าจะเป็นเพื่อนกัน) พอผม กลับไปหอ ผมรู้สึกว่ากลิ่นความหอมของตัวแก้วติดอยู่ที่นิ้วผมเลยครับ พอผมนึกว่าพรุ่งนี้ผมจะได้ไปเรียนกับเธอผมยิ่งทำตัวไม่ถูกเลยครับ แต่ก็ ผมก็ฉุดคิดขึ้นมาว่า ผมอ้วน ผมดำ เธอจะมาสนใจผมได้ยังไง เธอคงไม่คิดกับผมมากกว่าเพื่อนหรอก พอถึงวันเปิดเทอมวันแรก ผมตื่นแต่เช้า อาบน้ำ ฉีดน้ำหอม(คนอ้วนต้องฉีดเยอะหน่อย เพราะ กลิ่นตัวแรง) หวีผม แต่งตัว แล้วลงมารอแก้วไปเรียนพร้อมกัน พอผมเห็นแก้วกำลังเดินมา ใจของผมแทบจะหลุดลอยออกจากตัวไปเลยครับ แล้วเราก็เดินไปเรียนด้วยกัน  ผ่านไปประมาน 1 เดือนเห็นจะได้ ผมแอบสังเกตว่าแก้วเป็นคนที่ไม่ค่อยจะมีเพื่อนเยอะเห็นแต่จะมาสนิทกับผมซะส่วนใหญ่ จนเพื่อนในสาขาก็แซวเธอว่าเป็นแฟนกับผม ผมรู้สึกสังเวชตัวเองในใจ ที่คนสวยๆอย่างแก้ว ต้องถูกแซวว่าเป็นแฟนกับคนอัปลักษณ์อย่างผม (เพื่อนๆอาจจะสงสัยว่า ผู้ชายกับผู้หญิงไปไหนมาไหนด้วยกัน ไม่เป็นแฟนกันได้ไงมันก็มีนะครับ ที่ผู้ชายมีเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวเป็ผู้หญิงอ่าคับ) วันต่อมา แก้วชวนผมไปกินหมูกระทะด้วยกัน ผมก็ไป ผมมีความสุขมากเลยครับ รู้สึกเหมือนตัวเองมาออกเดทเลย(รักเขาข้างเดียวยังจะกล้าคิดอีก) พอกินเสร็จ แก้วก็ชวนผมไปนั่งเล่นที่อ่างเก็บน้ำในมหาลัย ผมทรมานมาก อยากจะเปิดเผยความในใจออกไป แต่ก็ทำไม่ได้ เพราะ กลัวจะเสียเพื่อนดีๆอย่างแก้วไป และผมเจียมในรูปร่างของตัวเองด้วยครับ จนวันนึง แก้วชวนผมไปออกกำลังกาย แต่พอตกเย็น ขณะที่กะลังเดินกลับหอ ผมเดินตกท่อระบายน้ำครับ ตกไปแค่ขานะครับ (ซุ่มซามมาก) แก้วเข้าถามผมว่าเป็นอะไรมั้ย?เจ็บตรงไหนบ้าง? ผมก็บอกว่า เจ็บขา พอผมพยายามลุกเดินผมก็เดินไม่ได้ แก้วเลยประคองผมไปขึ้นรถเพื่อไปโรงพยาบาลหน้ามหาลัย หมอบอกผมว่า แค่ฟกช้ำเล็กน้อย แต่ช่วงนี้อย่าใช้แรงขามาก และหมอก็พันผ้าที่ขาข้างซ้ายของผม ทำให้ผมเดินได้ไม่ค่อยสะดวก  แล้วแก้วก็พาผมกลับหอ ผมรู้สึกว่าตัวเองเป็นภาระแก้วมากเลยครับ วันรุ่งขึ้นแก้วชวนไปอ่านหนังสือที่หอสมุด ผมอ่านไปซักพักผมก็เผลองีบไปตอนไหนไม่รู้ ตื่นมาอีกที แก้วก็ขอไปเข้าห้องน้ำ ผมก็พยักหน้า แล้วก้มมาดูขาของตัวเองที่เจ็บมาก ผมพบตัวอักษรเขียนด้วยปากกาเมจิก(ทำอย่างกับเข้าเฝือก 55555) ข้อความนั้นเขียนไว้ว่า "เป็นแฟนกันนะ" ผมนี่อึ้งไปเลยครับ คิดว่ามีคนมาแกล้ง แต่ผมก็ต้องเปลี่ยนความคิดเพราะ แก้วย่องมาจากข้างหลังและกอดผมแล้วมองมาที่ขาผม พร้อมกับพูดว่า "เป็นแฟนกันนะ"  ผมนี่อ้าปากค้างเลยครับ ไม่คิดว่าแก้วจะรู้สึกดีๆแบบนี้กับผม ผมก็ถามแก้วกลับไปว่า "เราอ้วนนะ ดำ ใส่แว่นอีกตะหาก แก้วไม่อายใครเขาเหรอ ที่เดินคู่กับ เรา"?? แก้วตอบกลับมาว่า "อ้วนแล้วยังไง เราคบนายที่หัวใจนะ ไม่ได้คบนายที่รูปร่าง รู้ป่ะ เราชอบนายตั้งแต่วันแรกที่เราเจอกันตอนรับน้องแล้ว" ผมยิ้มไม่หยุดเลยครับหลังจากที่ได้ยินคำตอบของเธอ แล้วแก้วก็ยื่นมือมาเกี่ยวก้อยกับผมแล้วพูดว่า "ครั้งก่อนเราสัญญาว่าจะเป็นเพื่อนกัน แต่วันนี้เราสัญญาว่าจะเป็นแฟนกัน ดูแลกันไปนานๆ นะ ไม่ทอดทิ้งกัน" ทุกวันนี้เวลาไปไหนมาไหน ผมไม่ใส่เสื้อแขนยาวอีกแล้วครับ ผมไม่มีอะไรต้องอายอีกแล้ว เพราะ "แก้ว" เปลี่ยน "ผม" ไปแล้วครับ^^                                                            ขอขอบคุณเพื่อนๆมากครับที่อ่านมาจนถึงตอนนี้ ขอบคุณจริงๆครับ

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่