สวัสดีนี่คือกระทู้แรกที่เราเพื่งตั้ง เราตั้งขึ้นเพื่อระบายหวังคงมีคนเข้าใจนะ เรื่องมีอยู่ว่าพอแม่เราแยกทางกันตั้งแต่เราเด็กแล้ว พ่อก้มีคนใหม่และมีน้องอีกสามคน ส่วนแม่เรามีน้องอีกหนึ่งคนและมีอีกคนก่อนมีเรา เราทั้งหมดเรามีพี่น้องคนละพ่อสองคน พี่น้องคนละแม่สามคน เรเพื่งมาสนิทกับพ่อแม่เราไม่นานเท่าไหร่ เพราะตอนเด็กแทยไม่มีใครดูเรานอกจากปู่กับย่า เราโดนหลอกมาตั้งแต่เด็กว่าแม่เราตาย เราก้เชื่อมาถึงป.6 จนแม่มาตามหาเราที่โรงเรียน

เราก้ตกลงกับตัวเองว่าเราจะไปอยู่กับแม่ ตอนนั้นก้ทำให้เราในตอนนี้คิดได้ว่าเป็นอะไรที่แย่มากทำให้น่าร้องไห้ เค้าเลี้ยงเรามาทำไมเราต้องไปอยู่กับคนที่เราไม่เคยเจอหน้าตั้งแต่ลืมตา เค้าไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเราชอบอะไรไม่ชอบอะไร แต่ว่ามาคิดได้ตอนนี้มันก้สายไปแล้ว

พอเรามาอยู่บ้านแม่เรานึกว่ามีอะไรดีขึน แต่ไม่เลย เราเลยหนีมาอยู่บ้านแฟนเพราะว่าเราเหงา เราออกมาอยู่กับแม่นึกว่าจะมีอะไรที่ดีสำหรับคำว่าแม่ แต่ไม่เลย เค้าแทบไม่ได้อยู่กับเรา

จนเราต้องออกมาใช้ชีวิตอยู่ที่บ้านแฟน เราก้โกหกแม่กับพี่นะว่าเรามานอนบ้านแม่บุญธรรม จนเค้ามาตามเราแล้วเจอเราที่บ้านแฟน เค้าบอกว่าจะแจ้งตำรวจ ถ้าไม่ให้ทางบ้านแฟนโทมาคุย แม่แฟนเค้าดแลเราดีมาก เหมือนลูกของเค้า ตอนนี้เราอยู่กับเค้ามา จะสามปีแล้ว เราอาจจะมีทะเลาะกับแฟนบ้างไรบ้าง แม่แฟนก้ค่อยไกล่เกลี่ยให้เราเข้าใจกันตลอด จนมาถึงเวลาที่เราได้คุยกับพ่อแบบตจริงๆจังๆ เพราะพ่อเราเพื่งกลับมาจากต่างจงหวัดหลังจากหายไปนาน พ่อก้ดูเรานะตอนเด็กๆ คอยแวะเวียนมาหาเราบ่อย ต่างจากแม่ เราไม่ได้ว่าแม่นะ แต่เราก้รักแม่เหมือนกัน ใครทำอะไรเรา แม่คอยปกป้องตลอดเพียงแต่ว่าเรารู้สึกเค้าใส่ใจเราไม่มากพอ (อ่านมาได้สักพักแล้วอย่าเพื่งด่าเรานะ)

หลังจากพ่อกลับมาอยู่ที่นี่เต็มตัวแล้ว เค้าก้คอยใส่ใจเรามากขึ้น อยากไดเอะไรให้เราตลอด แต่เค้ามากากเราเลี้ยงน้องไว้สองคนเราก้ดูให้นะ เพราะยังไงก้น้อง แม่แฟนเค้าก้ไม่ได้ว่าอะไร เค้าก้บอกว่าสงสารเอามาอยู่ด้วยก้ได้ แต่ต้องดูน้องดีๆ เราก้โอเค

เราก้ทะเลาะกับแฟนหนักบ้างส่วนมากก้เป็นเรื่องเค้าไม่มีเวลาให้ ไปแต่กับเพื่อน เราก้เหงาเลยโทไปหาพ่อ ไปคุยกับพ่อ แกก้เข้าใจให้คำปรึกษาเราตลอด ตอนนั้นเรารู้สึกโอเคมาก ที่มีคนเข้าใจรับฟังเรา แต่ที่เราลำบากใจก้คือ พ่อกับแม่เค้าไม่ถูกกัน พ่อก้พูดว่าแม่ชอบทำให้เค้าทะเลาะกับแฟนเค้า ส่วนแม่ก้บอกว่าพ่อไม่ดีงั้นงี้ คนนั้นก้พ่อคนนี้ก้แม่ เราก้เลือกไม่ถูก ถ้าสมมุตว่าเกิดเราไม่ได้อยู่บ้านแฟนแล้วเราจะไปอยู่ไหน เราชอบคิดว่าไม่มีใครอยู่กับเราได้ตลอด มันต้องมีซักวันแหละ ที่เราต้องไปเมื่อถึงจุดๆหนึ่ง

พ่อเราบอกว่ามาอยู่กับพ่อ ลูกพ่อพ่อเลี้ยงเองได้ ส่วนแม่ก้บอกว่าถ้าอยู่ไม่ได้ก้กลับมาบ้านเรา ซึ่งทำให้เราเลือกไม่ถูก พ่อได้บอกเราว่าถ้าอยู่กับพ่อ อย่าเอาแม่เข้ามายุ่งเกี่ยว อีกคนก้คือแม่เรา เราก้ทำตัวไม่ถูกจะให้บอกตรงๆ ก้คงดูยังไงๆ

ยังไงเราก้ขอคำปรึกษาหน่อยละกัน ดอ้อเราลืมบอก ่พ่อเรากับพ่อแม่แฟนเรารู้จักกันมาตั้งนานเค้าถึงได้รับเลี้ยงน้องเรา ขอจบกระทู้แค่นี้นะคับ

เมื่อตกเป็นคนกลาง มันลำบากใจ