ถ้าใครอยู่ใน กทม. หรือในตัวเมือง เรามักพบเห็นคนคนสติไม่ดี (ผมขอใช้คำว่า คนบ้า น่ะครับ) เค้านอนข้างทางหรือตรงไหนก็ได้ กินอาหารที่ถูกทิ้งไว้ หรือ คุ้ยจากกองขยะ เรารู้ดีว่าการเป็นอยู่แบบนั้น ส่งผลเสียต่อร่างกาย แต่เหตุใดคนบ้าเหล่านั้น จึงยังใช้ชีวิตแบบนั้นอยู่ได้เป็นเวลานาน
เมื่อเราเห็นคนบ้า เรามักจะไม่เข้าใกล้ ด้วยเพราะเขาสติไม่ดี สกปรก และอาจทำร้ายคุณได้ แต่ถึงอย่างนั้น ทุกคนก็ชอบมองและสังเกตุในสิ่งที่คนบ้าทำ เช่น เค้ากำลังกินอาหารที่ถูกทิ้งบนพื้นหรือกองขยะ เป็นต้น คนบางพวกอาจจะรู้สึกสงสัยในใจว่า เหตุใดเค้าถึงกินและอยู่แบบนั้นได้โดยไม่เป็นไร ถ้าหากเป็นเราที่มีสติดีอยู่ไปกินอยู่แบบนั้น คงท้องเสียหรือไม่ก็เป็นโรคถึงแก่ความตายเป็นแน่แท้ เพราะเรารู้สุขลักษณะที่ดีเกี่ยวกับการกินอยู่ ตามคำแนะนำของนักวิชาการ เป็นต้น แต่ว่าทำไมหลักการเหล่านั้นถึงใช้ไม่ได้กับคนบ้า (อาจจะไม่ใช่กับคนบ้าทุกคน แต่เท่าที่เห็นก็เป็นส่วนมากเลยทีเดียว)
บางทีผมอาจจะคิดไปเองว่าเค้าไม่เป็นไร บางทีเค้าอาจจะตายก็ได้หลังจากนั้น แต่ผมเชื่อว่าคงมีหลายคนที่พบเจอคนบ้าขาประจำ ตามป้ายรถเมย์ที่เราไปขึ้นรถทุกวัน หรือตามใต้สะพานลอยที่เราเดินผ่านทุกวัน วันแล้ววันเล่าเราก็เห็นเค้ากินอยู่แบบนั้น แต่ก็ไม่ยักจะตายซักที ไม่เหมือนกับคนทั่วไป อากาศเปลี่ยนหน่อยก็ป่วย กินอาหารผิดหน่อยก็ท้องเสีย ฯลฯ ส่วนคนบ้าเหล่านั้น เสื้อผ้าสกปรก น้ำไม่อาบ กินอาหารบนพื้น นอนบนพื้นปูนห่มหนังสือพิมพ์ ฯลฯกลับไม่ยักจะเป็นอะไรเลย นั่นเป็นปริศนา อย่างน้อยก็สำหรับผมนึงล่ะ
เมื่อกล่าวถึงเรื่องนี้ ก็อดคิดไม่ได้ถึงเรื่อง "กรรม" พุทธศาสนาเชื่อในเรื่องกรรม และผมก็เชื่อในเรื่องนี้ แม้จะไม่เข้าใจทั้งหมด แต่ผมก็มั่นใจว่า "กรรม" นั้นมีจริง เช่นเดียวกับเรื่องคนบ้า ผมก็คิดว่านั่นเป็นกรรมของเค้า เมื่อเค้ายังมีกรรม(ในที่นี้หมายถึงกรรมชั่ว)อยู่ เค้าก็ต้องชดใช้มันจนหมดเสียก่อนถึงจะพ้นจากจุดนั้นได้ แต่หากตราบใดที่กรรมยังไม่หมดสิ้น เค้าก็จะต้องชดใช้อยู่แบบนั้นเอง ไม่มีอะไรเลยที่ปกป้องคนบ้าได้จากโรคภัยที่อาจจะเกิดจากการกิน การอยู่ แต่ผมเชื่อว่า กรรม นั่นแหละคือตัวปกป้องเค้าให้มีชีวิตอยู่ได้ในสภาพแบบนั้น
พระพุทธองค์ตรัสไว้ว่า "ไม่มีแรงใดเสมอด้วยแรงกรรม" สมจริงดังที่พระองค์กล่าวไว้ สัตว์ทั้งหลายมีกรรมเป็นของตน มีกรรมเป็นแดนเกิด และกรรมก็เป็นผู้แต่งสัตว์ให้ดีหรือชั่ว ผมอยากยกข้อความหนึ่งในมิลินทปัญหาที่ว่า "หินเท่าเรือนยอด ตกลงไปในไฟนรกสลายเป็นจุลในทันใด แต่สัตว์นรกที่ถูกเผาอยู่นั้น กลับไม่ย่อยยับไป ทั้งนี้เป็นเพราะกรรมรักษาไว้" กรรมมีอำนาจถึงเพียงนั้น เช่นเดียวกันกับเด็กทารกในครรภ์มารดา ที่มารดากินอะไรลงไปในท้องแล้ว ท้องย่อมจะย่อยสลายสิ่งนั้น แต่กับทารกในครรภ์หาได้ถูกย่อยไปด้วยไม่
ยังมีอีกหลายอย่างที่ผมยังไม่รู้เกี่ยวกับคนบ้า เช่นเดียวกันกับที่ผมไม่รู้เกี่ยวกับเรื่องกรรม มันเป็นเรื่องลึกลับซับซ้อนและยากที่จะเข้าสำหรับคนธรรมดาสามัญ แต่เอาเป็นว่าผมเชื่อในเรื่องกรรมตามที่พระพุทธเจ้าได้สอนไว้ และหากจะพิสูจน์เกี่ยวกับเรื่องกรรม ก็อยากแนะนำให้พิสูจน์ด้วยการประกอบกรรมดี น่าจะเป็นอะไรที่ดีที่สุดครับ
คนบ้า กับเรื่องที่น่าพิศวง
เมื่อเราเห็นคนบ้า เรามักจะไม่เข้าใกล้ ด้วยเพราะเขาสติไม่ดี สกปรก และอาจทำร้ายคุณได้ แต่ถึงอย่างนั้น ทุกคนก็ชอบมองและสังเกตุในสิ่งที่คนบ้าทำ เช่น เค้ากำลังกินอาหารที่ถูกทิ้งบนพื้นหรือกองขยะ เป็นต้น คนบางพวกอาจจะรู้สึกสงสัยในใจว่า เหตุใดเค้าถึงกินและอยู่แบบนั้นได้โดยไม่เป็นไร ถ้าหากเป็นเราที่มีสติดีอยู่ไปกินอยู่แบบนั้น คงท้องเสียหรือไม่ก็เป็นโรคถึงแก่ความตายเป็นแน่แท้ เพราะเรารู้สุขลักษณะที่ดีเกี่ยวกับการกินอยู่ ตามคำแนะนำของนักวิชาการ เป็นต้น แต่ว่าทำไมหลักการเหล่านั้นถึงใช้ไม่ได้กับคนบ้า (อาจจะไม่ใช่กับคนบ้าทุกคน แต่เท่าที่เห็นก็เป็นส่วนมากเลยทีเดียว)
บางทีผมอาจจะคิดไปเองว่าเค้าไม่เป็นไร บางทีเค้าอาจจะตายก็ได้หลังจากนั้น แต่ผมเชื่อว่าคงมีหลายคนที่พบเจอคนบ้าขาประจำ ตามป้ายรถเมย์ที่เราไปขึ้นรถทุกวัน หรือตามใต้สะพานลอยที่เราเดินผ่านทุกวัน วันแล้ววันเล่าเราก็เห็นเค้ากินอยู่แบบนั้น แต่ก็ไม่ยักจะตายซักที ไม่เหมือนกับคนทั่วไป อากาศเปลี่ยนหน่อยก็ป่วย กินอาหารผิดหน่อยก็ท้องเสีย ฯลฯ ส่วนคนบ้าเหล่านั้น เสื้อผ้าสกปรก น้ำไม่อาบ กินอาหารบนพื้น นอนบนพื้นปูนห่มหนังสือพิมพ์ ฯลฯกลับไม่ยักจะเป็นอะไรเลย นั่นเป็นปริศนา อย่างน้อยก็สำหรับผมนึงล่ะ
เมื่อกล่าวถึงเรื่องนี้ ก็อดคิดไม่ได้ถึงเรื่อง "กรรม" พุทธศาสนาเชื่อในเรื่องกรรม และผมก็เชื่อในเรื่องนี้ แม้จะไม่เข้าใจทั้งหมด แต่ผมก็มั่นใจว่า "กรรม" นั้นมีจริง เช่นเดียวกับเรื่องคนบ้า ผมก็คิดว่านั่นเป็นกรรมของเค้า เมื่อเค้ายังมีกรรม(ในที่นี้หมายถึงกรรมชั่ว)อยู่ เค้าก็ต้องชดใช้มันจนหมดเสียก่อนถึงจะพ้นจากจุดนั้นได้ แต่หากตราบใดที่กรรมยังไม่หมดสิ้น เค้าก็จะต้องชดใช้อยู่แบบนั้นเอง ไม่มีอะไรเลยที่ปกป้องคนบ้าได้จากโรคภัยที่อาจจะเกิดจากการกิน การอยู่ แต่ผมเชื่อว่า กรรม นั่นแหละคือตัวปกป้องเค้าให้มีชีวิตอยู่ได้ในสภาพแบบนั้น
พระพุทธองค์ตรัสไว้ว่า "ไม่มีแรงใดเสมอด้วยแรงกรรม" สมจริงดังที่พระองค์กล่าวไว้ สัตว์ทั้งหลายมีกรรมเป็นของตน มีกรรมเป็นแดนเกิด และกรรมก็เป็นผู้แต่งสัตว์ให้ดีหรือชั่ว ผมอยากยกข้อความหนึ่งในมิลินทปัญหาที่ว่า "หินเท่าเรือนยอด ตกลงไปในไฟนรกสลายเป็นจุลในทันใด แต่สัตว์นรกที่ถูกเผาอยู่นั้น กลับไม่ย่อยยับไป ทั้งนี้เป็นเพราะกรรมรักษาไว้" กรรมมีอำนาจถึงเพียงนั้น เช่นเดียวกันกับเด็กทารกในครรภ์มารดา ที่มารดากินอะไรลงไปในท้องแล้ว ท้องย่อมจะย่อยสลายสิ่งนั้น แต่กับทารกในครรภ์หาได้ถูกย่อยไปด้วยไม่
ยังมีอีกหลายอย่างที่ผมยังไม่รู้เกี่ยวกับคนบ้า เช่นเดียวกันกับที่ผมไม่รู้เกี่ยวกับเรื่องกรรม มันเป็นเรื่องลึกลับซับซ้อนและยากที่จะเข้าสำหรับคนธรรมดาสามัญ แต่เอาเป็นว่าผมเชื่อในเรื่องกรรมตามที่พระพุทธเจ้าได้สอนไว้ และหากจะพิสูจน์เกี่ยวกับเรื่องกรรม ก็อยากแนะนำให้พิสูจน์ด้วยการประกอบกรรมดี น่าจะเป็นอะไรที่ดีที่สุดครับ