ตอนเด็กถึงป.6 เราได้อยู่ห้องเดียวกันและพ่อแม่เขาก็เป็นเพื่อนร่วมงานกับพ่อแม่เราได้เจอกันบ่อยและเวลาใกล้ชิดกัน เรามีความสุขมาก พอจบป.6 เขาก็ย้าย รร. เราก็อยู่ที่เดิม แต่เขาก็มาหาเพื่อนที่ รร. เราทุกปี ปีนึงเจอกัน 2 ครั้งเอง เราบอกชอบเขาตอน ม.1 แต่เขาก็ตอบมาว่า ' ? ' อืมเท่านี้ พอม.2 เขาก็มีแฟน เราเจ็บแต่น้อยกว่า ตอนเขาเลิกกัน เราสงสารเขาน่ะ เราติดตามข่าวในเฟส แต่มีวันนึงเพื่อนเราบอกว่า Mคิดถึง เขาตอบมาว่า หนีเด้อมีเเฟนแล้ว (ช่วงที่เขามีแฟน) โคตรเจ็บผลักไส สุดๆ แต่เราก็ยังไม่ตัดใจ เราโกรธแต่ไม่เคยเกลียดเขาเลย แต่ก็มาตัดใจ ในวันที่เขามา รร. เดินสวนกันทักทายกันนิดๆ เราโคตรดีใจ เเบบยิ้มทั้งวัน มีความสุขมากๆ พอตอนเย็นเขาเพ้อหาคนที่เคยชอบ จบเลย

โคตรเจ็บ เลยเริ่มตัดใจแต่นั้นมา แต่ก็กลับมาชอบเหมือนเดิม ม.4 เราก็จะไป รร.ที่เขาเรียน ไปเพื่อตัดใจน่ะ แต่เราก็คิดถึงเขาด้วยแหละ คิดว่าไงคะ
ชอบเพื่อนตั้งแต่ป.1- ปัจจุบัน(จะจบม.3แล้ว) เรียกว่า ชอบ รักหรือฝังใจกันแน่คะ