สำหรับคนที่รักเพศเดียวกัน คุณมองอนาคตตัวเองอย่างไรในด้านการมีครอบครัวและมีลูกคะ

เราเป็นผู้หญิงที่ชอบผู้หญิงด้วยกัน ซึ่งกว่าเราจะเข้าใจตัวเองก็อายุยี่สิบกว่าๆแล้ว คือ ตั้งแต่เด็กเราจะชัดเจนมากว่าชอบผู้หญิง แต่ก็มีผู้ชายมาทำให้เรารู้สึกดีได้เช่นกัน แค่ว่าไม่ได้รู้สึกมากเท่ากับผู้หญิงด้วยกัน ช่วงวัยรุ่นเราก็คิดว่าตัวเองน่ะชอบผู้หญิงแน่ๆ แต่ไม่แน่ใจว่าชอบผู้ชายได้ไหม หรือ เราจะชอบได้ทั้งสองเพศ สุดท้ายได้มีโอกาสคบผู้ชายเป็นแฟนเลยเข้าใจความรู้สึกตัวเองว่า ที่จริงแล้วเราก็ชอบผู้ชายได้นะ (คือถ้าเค้ารักเรา ดีกับเรา เราก็รักตอบได้ แต่เราก็อดคิดถึงความอบอุ่นของผู้หญิงไม่ได้) ซึ่งพอถึงจุดนึงจะรู้สึกว่า มันยังไม่ใช่ ความรู้สึกมันไม่ลึกซึ้งเหมือนกับที่เรารู้สึกกับผู้หญิง และถ้าในชีวิตนึงเราจะมีคู่ชีวิตได้เพียงคนเดียวที่จะอยู่กันไปจนแก่เฒ่า เราก็อยากให้คนๆนั้นเป็นผู้หญิง

พอเรามั่นใจว่า เรารักผู้หญิง เราก็กลับมาเป็นโสดอีกครั้ง และเริ่มมองอนาคตตัวเองว่าถ้าเราจะอยู่แบบไม่แต่งงานกับผู้ชายจะเป็นอย่างไร

เอาเข้าจริงๆ เราก็แอบเสียใจนะ คือ เราอยากมีครอบครัวมาก เป็นคนที่อยากมีลูกแบบ 3-4 คน อยากถ่ายทอดความรักให้กับลูก คือ เราคิดว่าเราจะเป็นแม่ที่โอเคคนนึงได้ แต่ถ้าให้เราต้องไปมีสามี ให้เราไปทำหน้าที่ภรรยาของผู้ชายคนนึง เราก็ทำไม่ได้ มันฝืนใจมาก แม้ว่านั่นจะเป็นทางเดียวที่เราจะมีลูกมีครอบครัวได้อย่างสมบูรณ์ที่สุด เราก็เลยรู้สึกเฟล และจะให้เราไปรับเด็กมาเลี้ยง เราก็ยังต้องคิดถึงผลที่จะตามมาให้มากๆ เพราะเราไม่มีทางรู้ว่าเราจะรักเค้าเหมือนลูกเราจริงๆได้ไหม ถ้าได้ไม่เต็มที่ เด็กก็จะน่าสงสารมาก เท่าที่เราคิดออกก็คือ สมมุติเรามีโอกาสได้คบกับผู้หญิงที่เป็นม่ายและมีลูกติด เราคิดว่าคงเป็นอะไรที่ลงตัวมาก แต่ก็นะ ชีวิตใครจะไปกำหนดได้ว่าเราจะเจอใครและเราจะรักกับใคร

เราเลยอยากถามว่า สำหรับคุณที่รักเพศเดียวกัน คุณมองอนาคตตัวเองอย่างไรในด้านการมีครอบครัวและมีลูกคะ

ขอบคุณค่ะ