เชื่อว่าทุกๆคนคงมีความรักผ่านเข้ามาในชีวิต และผ่านไปทิ้งไว้เพียงความทรงจำ เหมือน จขกท. แต่หลายๆคนอาจจะจบลงด้วยความสวยงามและบางคนจบแบบไม่น่าจดจำ สำหรับเราความรักผ่านเข้ามาในชีวิตทั้งหมด 4 ครั้ง ภายในระยะเวลา 13 ปี และล้มเหลวทั้งหมด
ครั้งแรกคงเป็นความรักทั่วๆไปสำหรับวัยรุ่น เลิกรากันเพราะต่างคนต่างไม่ประสีประสา
ครั้งที่สองจะเรียกว่าความรักรึก็ไม่...แค่อยากมีใครสักคนดูแลแค่นั้น แต่เวลาผ่านไป ด้วยวัยที่ห่างกันมากเกือบรอบ เค้ามีความเป็นผู้ใหญ่มาก ทำให้กลายเป็นความรัก และดูแลเรามาได้ถึง 7 ปี แต่เราต้องไปเรียนต่างจังหวัด ทำให้เราไกลกันมากขึ้น ประกอบกับด้วยหน้าที่การงานของเขา ทำให้เราต้องห่างกัน และเค้ามีคนใหม่ เราจึงเลิกกัน
ครั้งที่สามหลังจากที่จบกับรักครั้งที่สองเจ็บเหมือนกัน เลยต้องหารักครั้งใหม่ เป็นชายวัยกลางคน อายุไม่ห่างกันเท่าไหร่ แต่เราคบได้ไม่นาน เพราะเค้าเริ่มใช้เงินของเราไปจนหมด และเค้าเริ่มทำร้ายร่างกายเรา ถึง 3 ครั้งด้วยกัน ความรักครั้งนี้เลยจบแบบเจ็บทั้งตัวและหัวใจ
ครั้งที่สี่เราหอบเอาความเจ็บช้ำกลับบ้าน และทำงานใกล้ๆบ้าน ทำให้มีโอกาสกลับไปคุยกับเพื่อนรุ่นพี่ ที่เคยรู้จักกัน แต่เค้าไม่ใช่ผู้ชาย เค้าเป็นทอม !!! เราเลยลองหันมาคุยและคบกับเค้า เริ่มแรกก็ดูแลเราดีนะ แต่เราไม่เคยรู้ว่าเค้ามีภาระหนี้มากมาย จนเราเข้าไปอยู่กับเค้า และยอมรับช่วยเค้าจ่ายหนี้ของเค้าทั้งหมด เพียงเพราะคำว่าสงสารและเอ็นดูเค้า เราใช้ชีวิตแบบหาเงินคนเดียวและใช้หนี้สินให้เค้า เกือบ 2 ปี เราก็อดทนมาได้นะ แต่ทะเลาะกัน จะเลิกกันหลายครั้งเพราะเค้ายังติดต่อกับแฟนเก่าเค้าอยู่ จนวินาทีสุดท้ายที่ต้องเลิกกัน ความลับก็แตกว่าเค้าและแฟนเก่าของเค้ายังคงติดต่อกันมาเรื่อยๆและตลอด ทั้งๆที่เราทุ่มเทให้ทั้งกาย ใจ และเงินที่ใช้หนี้ให้เค้าไปเยอะมากพอสมควร รวมถึงต้องเลี้ยงดูเค้าด้วย จนมาวันนึงเราอยู่ๆก็คิดเสียดายเงินที่ทุ่มเทให้เค้าไป และดูเหมือนว่าเค้าจะไม่หยุดเพียงเท่านี้ ยังคงก่อหนี้สินเพิ่มขึ้น สรุปบัญชีส่วนหนึ่งที่หมดไปกับเค้าสองปี เค้าใช้เงินเราไป 7 หลัก เราตัดสินใจเลิกเด็ดขาด ตอนนี้เราอยู่ในสภาวะทำใจ กับความรักที่ผ่านเข้ามาและผ่านไป เราเจ็บ เจ็บมามากเหลือเกิน เราควรจะไปต่อหรือจะพอกับความรักเท่านี้ ดีไหม ???
สำหรับความรัก เราควรไปต่อหรือพอแค่นี้.
ครั้งแรกคงเป็นความรักทั่วๆไปสำหรับวัยรุ่น เลิกรากันเพราะต่างคนต่างไม่ประสีประสา
ครั้งที่สองจะเรียกว่าความรักรึก็ไม่...แค่อยากมีใครสักคนดูแลแค่นั้น แต่เวลาผ่านไป ด้วยวัยที่ห่างกันมากเกือบรอบ เค้ามีความเป็นผู้ใหญ่มาก ทำให้กลายเป็นความรัก และดูแลเรามาได้ถึง 7 ปี แต่เราต้องไปเรียนต่างจังหวัด ทำให้เราไกลกันมากขึ้น ประกอบกับด้วยหน้าที่การงานของเขา ทำให้เราต้องห่างกัน และเค้ามีคนใหม่ เราจึงเลิกกัน
ครั้งที่สามหลังจากที่จบกับรักครั้งที่สองเจ็บเหมือนกัน เลยต้องหารักครั้งใหม่ เป็นชายวัยกลางคน อายุไม่ห่างกันเท่าไหร่ แต่เราคบได้ไม่นาน เพราะเค้าเริ่มใช้เงินของเราไปจนหมด และเค้าเริ่มทำร้ายร่างกายเรา ถึง 3 ครั้งด้วยกัน ความรักครั้งนี้เลยจบแบบเจ็บทั้งตัวและหัวใจ
ครั้งที่สี่เราหอบเอาความเจ็บช้ำกลับบ้าน และทำงานใกล้ๆบ้าน ทำให้มีโอกาสกลับไปคุยกับเพื่อนรุ่นพี่ ที่เคยรู้จักกัน แต่เค้าไม่ใช่ผู้ชาย เค้าเป็นทอม !!! เราเลยลองหันมาคุยและคบกับเค้า เริ่มแรกก็ดูแลเราดีนะ แต่เราไม่เคยรู้ว่าเค้ามีภาระหนี้มากมาย จนเราเข้าไปอยู่กับเค้า และยอมรับช่วยเค้าจ่ายหนี้ของเค้าทั้งหมด เพียงเพราะคำว่าสงสารและเอ็นดูเค้า เราใช้ชีวิตแบบหาเงินคนเดียวและใช้หนี้สินให้เค้า เกือบ 2 ปี เราก็อดทนมาได้นะ แต่ทะเลาะกัน จะเลิกกันหลายครั้งเพราะเค้ายังติดต่อกับแฟนเก่าเค้าอยู่ จนวินาทีสุดท้ายที่ต้องเลิกกัน ความลับก็แตกว่าเค้าและแฟนเก่าของเค้ายังคงติดต่อกันมาเรื่อยๆและตลอด ทั้งๆที่เราทุ่มเทให้ทั้งกาย ใจ และเงินที่ใช้หนี้ให้เค้าไปเยอะมากพอสมควร รวมถึงต้องเลี้ยงดูเค้าด้วย จนมาวันนึงเราอยู่ๆก็คิดเสียดายเงินที่ทุ่มเทให้เค้าไป และดูเหมือนว่าเค้าจะไม่หยุดเพียงเท่านี้ ยังคงก่อหนี้สินเพิ่มขึ้น สรุปบัญชีส่วนหนึ่งที่หมดไปกับเค้าสองปี เค้าใช้เงินเราไป 7 หลัก เราตัดสินใจเลิกเด็ดขาด ตอนนี้เราอยู่ในสภาวะทำใจ กับความรักที่ผ่านเข้ามาและผ่านไป เราเจ็บ เจ็บมามากเหลือเกิน เราควรจะไปต่อหรือจะพอกับความรักเท่านี้ ดีไหม ???