สวัสดีค่ะ เรามีปัญหาที่บางทีเราก็หาทางแก้ไม่ได้เหมือนกัน
เราขอให้ชื่อเราว่า " บี " นะ ..
เราอายุ 21 ปีแล้ว อยู่ปี 4 ของมหาลัยแห่งหนึ่งในภาคกลาง
เราว่าเราเหมือนคนติ๊งต๊องนะ ไม่ได้มีสาระอะไรมากมาย
แฟนเราชอบบอกว่า " นี่มีแฟนหรือมีลูก "

เรามีแฟนอยู่หนึ่งคนแล้ว ชื่อ " พี่วี " ..
พี่เค้าเรียนสายคอมมา
เรากับพี่วีรู้จักกันตั้งแต่ เราอยู่ปีหนึ่ง พี่เค้าอยู่ปีสาม
ที่จริงเรากับพี่เค้าแทบจะไม่มีความสัมพันธ์อะไรกันเลย
ถ้าพี่เราไม่ได้เป็นแฟนกับเพื่อนพี่วี
ก่อนอื่นต้องบอกก่อนว่าพี่วีไม่ได้อยู่กับครอบครัวตัวเอง
เค้าอาศัยอยู่กับญาติ เพราะแม่เค้าเสีย พ่อเค้าก้อยู่บ้านพี่สาวที่กทม.

เค้าถือว่าเป็นอีกคนที่ค่อนข้างสู้ชีวิตมากๆ
หางานทำตั้งแต่เด็ก น่าจะช่วงมัธยมนี่แหละค่ะ เรียนไปด้วย ทำงานไปด้วย
จนล่วงเลยมาถึงช่วงที่เรากับพี่วีคบกัน

จริงๆอ่ะ เราไม่ได้ชอบพี่วีนะ เพราะพี่วีเป็น ผู้ชายที่พูดเยอะมากกกก พูดเยอะโคตรๆ ซึ่งต่างจากเราที่เงียบๆ ไม่ค่อยพูดค่อยจา
แต่เราดันมาชอบเค้าเพราะเราไปเห็นเค้าใส่ชุดรด.ของมหาลัย (ไม่รู้เค้าเรียกอะไร แต่คนที่เรียนมหาลัยเค้าใส่กันเต็มเลย)
และหลังจากนั้นเราก้ตามแอบชอบเค้า น่าจะเกือบประมาณหกเดือนได้มั้ง
เรามีความรู้สึกว่า " เออ บางที คนเค้าไม่ค่อยเล่นด้วย เราก็น่าจะถอยดีมั้ย "
เราเลยจะเลิกตามชอบเค้า แต่เค้าดันมาขอเราคบพอดี

รอไรล่ะค่ะ .. คบสิ !!

จนตอนนี้ก็เป็นแฟนกันมาจะสามปีแล้วนะ เราไม่ได้รู้สึกรักเค้าน้อยลง (ยกเว้นตอนงอน)
ช่วงแรกๆที่คบกัน เค้าต้องทำโปรเจค ซึ่งมันหนักมากๆ ทำกันดึกดื่นทุกคืน บางทีก้เช้าเลย
แต่เราก้ไม่ได้อะไรมากหรอก  เพิ่งคบกันเองเน้อะ เราก็มีหน้าที่  ส่งข้าว ส่งน้ำ ทำนองนี้มากกว่า

จนกระทั่งเราปีสอง พี่วีปีสี่ ช่วงนี้แหละ มหาโหดเลย
เราเริ่มเรียนหนักขึ้น พี่วีทำโปรเจคมากขึ้น เวลาที่จะเจอกันก็น้อยลง
บางทีเราเลิกเรียนบ่ายสาม เราก็นั่งอยู่กับพี่วีที่ทำโปรเจคบางที สอง สามทุ่ม
เเละช่วงนั้นเราก็ค่อนข้างห่างกับเพื่อนไปเลย

ช่วงนั้นเค้าทำงานเยอะนะ
ทั้งงานโปรเจค งานนอกที่เค้ารับมา ถ้าไม่ทำ  เค้าก็ไม่มีเงิน บางทีก็มีโดนโกงด้วย
มันมีช่วงหนึ่ง ที่พี่วีไม่มีเงินเลย เราเปิดกระเป๋าตังค์ก็ไม่มีแบงค์เท่าไหร่
เราเห็นว่าเราเองก็มีเงิน เราเลยแบ่งกับเค้าด้วย เพื่อที่เค้าจะได้กินข้าว กินอะไรที่อยากกิน
แล้วเราก้ผ่านวิกฤตเหล่านั้นมาได้

แต่หายนะขนาดย่อมๆก็มาหาเรื่อยๆ  ยิ่งเค้าทำงานเยอะ รับงานเยอะ เวลาที่เราจะเจอจะคุยกันก็น้อยลง
บางทีสมัครโปรโทรไปหา ก็ไม่ได้คุยกันนะ เปิดสายรอไว้อย่างงั้น
และก็เป็นแบบนี้ยันเค้าเรียนจบ

และก็เข้าเรื่อง

เมื่อเค้าจบปุ๊ป เค้าก็มีงานทำปั๊ป เค้าได้งานแห่งหนึ่งที่กทม.
เค้าทำงานด้านสายคอมของเค้านี่แหละ และเค้าก็มีความสุขกับชีวิตแบบนี้ของเค้า
ซึ่งเราก็ดีใจด้วย

เค้าทำงานของเค้า  เราก็เรียนของเรา
ช่วงนี้แหละ เรื่องเจอกันก็ไม่มี  โทรศัพท์ก็ไม่ค่อยได้คุย ด้านโซเชียล เราทักไป  เค้าก็ไม่อ่าน  บางทีอ่านแต่ไม่ตอบ (แฟนเราบอกเราชอบถามไร้สาระ .. ค่ะ )

แต่เนื่องจากว่าเราเริ่มเรียนไม่หนัก  แต่มีการออกไปดูงาน นู่น นี่ นั่น มากขึ้น มันเลยเป็นช่วงที่เราสามารถไปหาแฟนเราได้
เวลาที่บางทีพรุ่งนี้เราไม่มีเรียนเราก็ไปหาเค้า  เพราะอยากเจอ  เค้าก็พาเที่ยวแหละ ช่วงนี้ยังพอหวานๆปนขมๆได้
ถึงแม้เค้าจะมีงานเป็นหลักแหล่ง  แต่ก็ยังมีงานนอกที่รับมาทำด้วย (สอง สามงาน) แล้วเค้าก็ติดเกมส์มากด้วย (ทะเลาะกันเรื่องเกมส์บ่อยมาก)

เค้าทำงานเยอะขึ้น เราเลยตัดปัญหาคือ งั้นเราไม่โทรหาแล้วกัน ในเมื่อโทรไปเราก็ไม่ได้คุยกัน  พี่วีก็ตกลง เดี๋ยวนี้เราเลยพูดคุยผ่านโซเชียลแทน แม้บางทีเค้าไม่ได้ตอบเราก็เถอะ
เค้าทำงานไปเรื่อยๆจนวันหนึ่ง  เค้ามาบอกเราว่า " บี พี่ว่าพี่จะได้เลื่อนตำแหน่งนะ พี่จะมีเงินเดือนเยอะขึ้นแล้วนะ "
ในความรู้สึกของเรานะ มันปนกันไปหมด
1 ดีใจที่เค้ากำลังเติบโตในหน้าที่การงาน
2 เค้าจะมีงานเยอะขึ้น
3 เค้าจะได้นอนน้อยลง
4 เวลาของเรากับเค้าก็จะน้อยลงไปกว่าเดิม
เหมือนเราวิตกกับข้อล่างมากกว่า บางทีเราก็อยากอยู่กับแฟนเรามั่งอ่ะ (เข้าใจมั้ย)

แล้วเราก็ทะเลาะกันด้วยเรื่องนี้

แต่ก็ดีกันแล้วนะ

.....

และมันก็เป็นประเด็นที่ทำให้เรามาทบทวนตัวเอง ว่าเราควรทำยังไงต่อไป
เราเริ่มมีความรู้สึกที่ว่า ข้าวของที่เค้าซื้อให้  มันก็ดี แต่เราอยากไปกินข้าวกับเค้า นอนดูหนังกับเค้ามากกว่า
เราอยากอยู่กับเค้ามากกว่าของที่เค้าซื้อให้ (เราเริ่มเห็นแก่ตัวแล้วใช่มั้ย)

พักหลังๆเค้างานเยอะมาก สอง สามทุ่ม บางทียังทำงานอยู่เลย กลับมาที่พัก เค้าก็ทำงาน หรือไม่ก็เล่นเกมส์ จะเอาเวลาไหนไปคุยกัน
แม้ว่าเสาร์ อาทิตย์จะหยุด แต่เค้าก็รับงานไว้อีก ถ้าเค้าทำงานเสร็จ เค้าก็จะกลับบ้าน แล้วก็พักผ่อนตามอัธยาศัยที่เค้าทำบ่อยๆ

เล่นเกมส์ไง

คือ .. เราเป็นคนขี้เหงานะ ขี้เหงา ขี้งอน ขี้น้อยใจ ตามอารมณ์ผู้หญิงอ่ะ เราอยากอยู่กับแฟนเราบ้าง
บางวันเราทำการบ้าน เค้าทำงาน  เราก็ไม่ได้คุยกัน
จนบางทีเราว่าเรากับเค้าเริ่มห่างกัน เหมือนจะห่างกันไปเรื่อยๆ
เรารักเค้านะ รักเค้ามากๆด้วย แล้วก็อยากอยู่กับเค้าไปนานๆ

แต่บางทีเราก็เหงา ..
เวลาใครมาถามว่ามีแฟนรึยังเราตอบได้นะว่า " เรามีแฟนแล้ว "
แต่ในความรู้สึกอ่ะ เราว่า เหมือนเราไม่มีแฟนเลย

บางครั้งก็เหนื่อยค่ะ เหนื่อยกับคำว่า " หะ ทำงานอีกแล้วหรอ "
เราอยากเจอเค้า .. เราคิดถึงเค้า

ถ้าเลือกได้ .. เราอยากอยู่แบบเดิมมากว่า
แบบที่ไม่ต้องมีอะไร .. แต่เราอยู่ด้วยกัน