ในระหว่างที่เราใช้ชีวิต ที่แสนวุ่นวายตามปกติ เดินสวนกันไปมากับใครต่อใครที่ไม่รู้จัก
จนวันนึง...มีใครบางคนเข้ามาเป็นส่วนนึงในชีวิตเรา แล้วก็ได้รู้ว่านี่แหละ "ความสุข "
นี่คือสิ่งที่สวยงามในชีวิต ใครบางคนทำให้วันธรรมดา ๆ ที่ทำอะไรแบบเดิมๆ มันดูพิเศษขึ้นมา มันเหมือนเป็นการเริ่มต้นแล้วว่า เรากำลังเดินไปข้างหน้ากับความสุขของเรา
จับมือกันเดินไป จนถึงวันสุดท้ายของชีวิต มีความสุขเหลือเกิน ^____^
ปัญหาน้อยใหญ่ อะไรๆมันดู เป็นเรื่องเล็กไปซะหมด เพราะเรามีคนอยุ่ข้างๆเรา ไม่ว่าจะเกินอะไรขึ้น เดินไปด้วยกัน ล้มบ้าง ท้อบ้าง เหนื่อยบ้าง ก็ช่วยกันดูแลกัน
แต่แล้ววันนึง เรากำลังสำลักความสุขจนไม่รู้ว่า นี่เราเดินกันมาถึงไหนแล้วนะ
แล้วต้องไป ทางไหนต่อ ........➡↗↖↘↙⬆⬇⬅
เราทางนี้ ↘ เค้าทางนั้น ➡ เราทั้งสองคนต่างตั้งหน้าตั้งตาพากันและกัาไปให้ถึงจุดหมายที่เราคิดกันไว้ จนลืมไปว่า เราเพิ่งจะเดินมาด้วยกันครั้งแรก เส้นทางไหน ไปทางใด
ไม่มีใครรู้ เราก็ต่างเชื่อมั่นในตัวเอง เชื่อมั่นในเส้นทางๆนั้นของเราเอง
แต่...... มันคนละทาง เราต่างไม่เข้าใจ ด้วยความเหนื่อยล้า เราต่างใช้อารมณ์ เราควรหยุดพักกันซะก่อน แล้วค่อยไปต่อ ..........👨🕘👰 🚧Ξ Ξ Ξ 💒💗
ระหว่างนั้นเราคุยกันว่า จะไปด้วยกันยังไง เราควรแยกกันตรงนี้ไหม???
แต่มันง่ายดายขนาดนั้นเชียวหรอ กว่าที่เราจะเดินมาด้วยกันถึงตรงนี้
เราผ่านอะไรกันมาบ้าง ยากกว่านี้เราก็ผ่านกันมาได้หนิ แต่นี่ทำไม .....????
ถ้าแบบนั้น เราเดินไปทางที่เราไม่เลือกมันนี่ล่ะ ไม่ว่าจะถุกหรือผิด อย่างน้อยเราก็ยังมีกันอยู่ 💗
เราต่างเดินไปด้วยกันเรื่อย แต่ความรุ้สึกในใจของทั้งสอง มันเริ่มสร้างเสียงรบกวนให้เราแล้ว
มันหน่วงๆ เราดีใจที่เรายังเดินด้วยกัน อยุ่ข้างๆกัน แต่....เราไม่ได้อยากมาทางนี่กันหนิ
ความต้องการในใจลึกๆมัน ทำหน่าที่วุ่นวายใจให้เราทั้งคุ่
บั่นทอนเราทุกวันๆ ยิ่งเดินยิ่งเหนื่อย ต่อสุ้กับความเฉยชา ของ เราที่มีต่อกัน
ความสุขที่เคยมี รอยยิ้มที่เป็นกำลังใจให้เราได้ดรที่สุดในวันเดิมๆตอนนั้น .มันดูเลือนลาง .ค่อยๆหายไป แล้ววันนึง เราเหงยหน้ามองปลายทางที่กำลังจะไปถึง
ทำไมเราไม่ดีใจ ทำไมเราไม่กระโดดกอดกัน แล้วตะโกนดังๆด้วยความดีใจ เราพากันมาจนได้ .......
เราสองคนก้มหน้าลงแล้วก้าวเดินไปต่อ แบบเงียบๆ ทุกอย่างบนโลกดับวูบ เหมือนมันมืดมนไปหมด นี่เรา........ พากันเดินกลับมากันที่เดิมหรอกหรอ ???
เราไม่ได้ไปข้างหน้ากันหรอกหรอ อีกแค่ก้าวเดียวเท่านั้น ถึงแล้วจุดที่เราเจอกัน ถึงแล้ว ทางของเธอ ทางของฉัน .....
ถึงเวลาปล่อยมือ ภายใต้โลกสีหม่นๆ สองคนไม่มีแม้แต่คำบอกลา
ไม่มีแม้เวลา ไม่มี.......
♥ คิดถึงวันก่อนๆนั้นเน้อะ เราคิดไม่ออกเลยว่าเรามีความสุขขนาดนั้นได้ยังไงกันนะ
อยากรุ้สึกแบบนั้นอีกซักครั้ง ไปในวันเดิมๆที่มันแสนพิเศษ เพราะใครบางคน วันที่เราเข้าใจ วันที่เราเป็นเรา วันที่เรามีแต่สิ่งดีๆมอบให้กัน วันนั้น........♥
เมื่อเราตื่นขึ้นมาในอีกวันหนึ่ง เราถึงได้รุ้ว่า สิ่งที่เราต้องการ ก่อนจะหลับไปนั้น
มันเกิดขึ้นแล้ว เมื่อเราลืมตา .....
รอยยิ้มเกิดขึ้นบนใบหน้า...∩__∩
พร้อมน้ำตาค่อยๆไหล....(个_个)
นี่ไง อยากกลับไปเป็นเหมือนเดิมแบบเมื่อวันก่อน
มันกลับมาแล้ว ช่วงเวลาแบบนั้น ......
กลับไปไม่รู้จักกัน เหมือนเดิม .........(ಥ_ಥ)
โชคดีนะ ความสุขของฉัน 👋💃👋
👫💓 เรากลับมาเป็นเหมือนเดิม🚺💔🚹((( ....เกินไป ....)))
จนวันนึง...มีใครบางคนเข้ามาเป็นส่วนนึงในชีวิตเรา แล้วก็ได้รู้ว่านี่แหละ "ความสุข "
นี่คือสิ่งที่สวยงามในชีวิต ใครบางคนทำให้วันธรรมดา ๆ ที่ทำอะไรแบบเดิมๆ มันดูพิเศษขึ้นมา มันเหมือนเป็นการเริ่มต้นแล้วว่า เรากำลังเดินไปข้างหน้ากับความสุขของเรา
จับมือกันเดินไป จนถึงวันสุดท้ายของชีวิต มีความสุขเหลือเกิน ^____^
ปัญหาน้อยใหญ่ อะไรๆมันดู เป็นเรื่องเล็กไปซะหมด เพราะเรามีคนอยุ่ข้างๆเรา ไม่ว่าจะเกินอะไรขึ้น เดินไปด้วยกัน ล้มบ้าง ท้อบ้าง เหนื่อยบ้าง ก็ช่วยกันดูแลกัน
แต่แล้ววันนึง เรากำลังสำลักความสุขจนไม่รู้ว่า นี่เราเดินกันมาถึงไหนแล้วนะ
แล้วต้องไป ทางไหนต่อ ........➡↗↖↘↙⬆⬇⬅
เราทางนี้ ↘ เค้าทางนั้น ➡ เราทั้งสองคนต่างตั้งหน้าตั้งตาพากันและกัาไปให้ถึงจุดหมายที่เราคิดกันไว้ จนลืมไปว่า เราเพิ่งจะเดินมาด้วยกันครั้งแรก เส้นทางไหน ไปทางใด
ไม่มีใครรู้ เราก็ต่างเชื่อมั่นในตัวเอง เชื่อมั่นในเส้นทางๆนั้นของเราเอง
แต่...... มันคนละทาง เราต่างไม่เข้าใจ ด้วยความเหนื่อยล้า เราต่างใช้อารมณ์ เราควรหยุดพักกันซะก่อน แล้วค่อยไปต่อ ..........👨🕘👰 🚧Ξ Ξ Ξ 💒💗
ระหว่างนั้นเราคุยกันว่า จะไปด้วยกันยังไง เราควรแยกกันตรงนี้ไหม???
แต่มันง่ายดายขนาดนั้นเชียวหรอ กว่าที่เราจะเดินมาด้วยกันถึงตรงนี้
เราผ่านอะไรกันมาบ้าง ยากกว่านี้เราก็ผ่านกันมาได้หนิ แต่นี่ทำไม .....????
ถ้าแบบนั้น เราเดินไปทางที่เราไม่เลือกมันนี่ล่ะ ไม่ว่าจะถุกหรือผิด อย่างน้อยเราก็ยังมีกันอยู่ 💗
เราต่างเดินไปด้วยกันเรื่อย แต่ความรุ้สึกในใจของทั้งสอง มันเริ่มสร้างเสียงรบกวนให้เราแล้ว
มันหน่วงๆ เราดีใจที่เรายังเดินด้วยกัน อยุ่ข้างๆกัน แต่....เราไม่ได้อยากมาทางนี่กันหนิ
ความต้องการในใจลึกๆมัน ทำหน่าที่วุ่นวายใจให้เราทั้งคุ่
บั่นทอนเราทุกวันๆ ยิ่งเดินยิ่งเหนื่อย ต่อสุ้กับความเฉยชา ของ เราที่มีต่อกัน
ความสุขที่เคยมี รอยยิ้มที่เป็นกำลังใจให้เราได้ดรที่สุดในวันเดิมๆตอนนั้น .มันดูเลือนลาง .ค่อยๆหายไป แล้ววันนึง เราเหงยหน้ามองปลายทางที่กำลังจะไปถึง
ทำไมเราไม่ดีใจ ทำไมเราไม่กระโดดกอดกัน แล้วตะโกนดังๆด้วยความดีใจ เราพากันมาจนได้ .......
เราสองคนก้มหน้าลงแล้วก้าวเดินไปต่อ แบบเงียบๆ ทุกอย่างบนโลกดับวูบ เหมือนมันมืดมนไปหมด นี่เรา........ พากันเดินกลับมากันที่เดิมหรอกหรอ ???
เราไม่ได้ไปข้างหน้ากันหรอกหรอ อีกแค่ก้าวเดียวเท่านั้น ถึงแล้วจุดที่เราเจอกัน ถึงแล้ว ทางของเธอ ทางของฉัน .....
ถึงเวลาปล่อยมือ ภายใต้โลกสีหม่นๆ สองคนไม่มีแม้แต่คำบอกลา
ไม่มีแม้เวลา ไม่มี.......
♥ คิดถึงวันก่อนๆนั้นเน้อะ เราคิดไม่ออกเลยว่าเรามีความสุขขนาดนั้นได้ยังไงกันนะ
อยากรุ้สึกแบบนั้นอีกซักครั้ง ไปในวันเดิมๆที่มันแสนพิเศษ เพราะใครบางคน วันที่เราเข้าใจ วันที่เราเป็นเรา วันที่เรามีแต่สิ่งดีๆมอบให้กัน วันนั้น........♥
เมื่อเราตื่นขึ้นมาในอีกวันหนึ่ง เราถึงได้รุ้ว่า สิ่งที่เราต้องการ ก่อนจะหลับไปนั้น
มันเกิดขึ้นแล้ว เมื่อเราลืมตา .....
รอยยิ้มเกิดขึ้นบนใบหน้า...∩__∩
พร้อมน้ำตาค่อยๆไหล....(个_个)
นี่ไง อยากกลับไปเป็นเหมือนเดิมแบบเมื่อวันก่อน
มันกลับมาแล้ว ช่วงเวลาแบบนั้น ......
กลับไปไม่รู้จักกัน เหมือนเดิม .........(ಥ_ಥ)
โชคดีนะ ความสุขของฉัน 👋💃👋