นี่เป็นกระทู้แรกที่เขียนก็ว่าได้ค่ะ
เราเคยมีแฟนมาแล้ว 3 คน ตอนนี้คบกับคนที่ 4 อยู่ เรื่องประมาณว่า เราคบกะบแฟนคนแรกตอนเข้าม.4 ใหม่ๆเลยค่ะ อยู่รร.เดียวกัน แต่คนละห้อง เค้าเรียนเก่งค่ะ จนมาม.5 เค้าสอบติดทหารเลยทำให้เราต้องห่างกันค่ะ ระหว่างนั้นเราก็ไม่ได้คบใครใหม่หรือคุยกับใครเลยค่ะ ยังคบกับเค้าอยู่ ระหว่างที่เราคบกันมันมีช่วงเวลาที่ทั้งดีและไม่ดีแหละค่ะ สิ่งดีๆก็มีอย่างเช่น เค้าไปรับ-ส่งเราทุกที่ ไม่ว่าเค้าจะติดธุระแค่ไหน เราไปดูหนังด้วยกันทุกสัปดาห์ เค้าใส่ใจเราทุกครั้ง เค้าตอวหนังสือให้ เค้าค่อนข้างจะสนิทกับครอบครัวเราค่ะ มีครั้งนึงวันเกิดเราเค้าทำเซอร์ไพรซ์เราด้วยการทำเค้กให้เรา เราปลื้มมากๆๆ จนมาวันนึงเราทะเลาะกันค่ะ เค้าเริ่มเป็นคนอารมณ์รุนแรง เวลาผิดใจนิดหน่อยก็เป็นเรื่องใหญ่โต แต่เค้าไม่เคยตบตีเรานะคะ จะเป็นประมาณว่าพูดทำร้ายจิตใจมากกว่าค่ะ นานเข้าเรารู้สึกว่าทำไมจะต้องมารองรับอารมณ์ของเค้าด้วย ถ้าคบไปน่นกว่านี้จะมีความสุขไหม จิตใจเราย่ำแย่มากค่ะพูดเลย ไม่มีความสุข เวลาเค้ามาหาก็อึดอัดไล่เค้ากลับตลอด จนเราทนไม่ไหวค่ะ เราบอกเลิกเค้าด้วยเหตุผล "เราไม่รักเค้าแล้ว" เรามั่นใจค่ะว่าเราไม่รักเค้าแล้ว ไตร่ตรองนานมาก หลังจากนั้นเค้าก็เริ่มปรับตัวค่ะ เริ่มมาหาที่บ้านบ่อยขึ้น คือเค้าไปเรียนทหารอ่ะค่ะก็จะกลับบ้านมาหาตลอด ถามนู่นนี่นั่นเหมือนว่าจะให้เรากลับไปเป็นเหมือนเดิมกัน แต่ไม่ค่ะเรากลับยิ่งรำคาญเค้ามากขึ้น ทางบ้านเราก็คอยพูดกับเราตลอดเรื่องเค้าประมาณว่าไม่อยากให้เลิกกัน แล้ววันนึงเราเจอกัน...เราได้เคลียร์กันรู้เรื่องว่าเราไม่เลิกกันเพราะเรามีใครแต่เราไม่รักเค้าแล้วเราไม่อยากฝืนความรู้สึกตัวเอง ถ้าปล่อยไปก็ยิ่งแย่ถ้าทุกอย่างมันเริ่มเกินเลยไปมากกว่านี้ อย่างที่บอกค่ะเราไตร่ตรองพอสมควร แล้วเราก็เลิกกันตอนเราอยู่ปี 1 เทอม 2 เดี๋ยวมาต่อนะคะเขียนเกิน1,000คำ
ความรักมันใช่แบบนี้หรือเปล่า??
เราเคยมีแฟนมาแล้ว 3 คน ตอนนี้คบกับคนที่ 4 อยู่ เรื่องประมาณว่า เราคบกะบแฟนคนแรกตอนเข้าม.4 ใหม่ๆเลยค่ะ อยู่รร.เดียวกัน แต่คนละห้อง เค้าเรียนเก่งค่ะ จนมาม.5 เค้าสอบติดทหารเลยทำให้เราต้องห่างกันค่ะ ระหว่างนั้นเราก็ไม่ได้คบใครใหม่หรือคุยกับใครเลยค่ะ ยังคบกับเค้าอยู่ ระหว่างที่เราคบกันมันมีช่วงเวลาที่ทั้งดีและไม่ดีแหละค่ะ สิ่งดีๆก็มีอย่างเช่น เค้าไปรับ-ส่งเราทุกที่ ไม่ว่าเค้าจะติดธุระแค่ไหน เราไปดูหนังด้วยกันทุกสัปดาห์ เค้าใส่ใจเราทุกครั้ง เค้าตอวหนังสือให้ เค้าค่อนข้างจะสนิทกับครอบครัวเราค่ะ มีครั้งนึงวันเกิดเราเค้าทำเซอร์ไพรซ์เราด้วยการทำเค้กให้เรา เราปลื้มมากๆๆ จนมาวันนึงเราทะเลาะกันค่ะ เค้าเริ่มเป็นคนอารมณ์รุนแรง เวลาผิดใจนิดหน่อยก็เป็นเรื่องใหญ่โต แต่เค้าไม่เคยตบตีเรานะคะ จะเป็นประมาณว่าพูดทำร้ายจิตใจมากกว่าค่ะ นานเข้าเรารู้สึกว่าทำไมจะต้องมารองรับอารมณ์ของเค้าด้วย ถ้าคบไปน่นกว่านี้จะมีความสุขไหม จิตใจเราย่ำแย่มากค่ะพูดเลย ไม่มีความสุข เวลาเค้ามาหาก็อึดอัดไล่เค้ากลับตลอด จนเราทนไม่ไหวค่ะ เราบอกเลิกเค้าด้วยเหตุผล "เราไม่รักเค้าแล้ว" เรามั่นใจค่ะว่าเราไม่รักเค้าแล้ว ไตร่ตรองนานมาก หลังจากนั้นเค้าก็เริ่มปรับตัวค่ะ เริ่มมาหาที่บ้านบ่อยขึ้น คือเค้าไปเรียนทหารอ่ะค่ะก็จะกลับบ้านมาหาตลอด ถามนู่นนี่นั่นเหมือนว่าจะให้เรากลับไปเป็นเหมือนเดิมกัน แต่ไม่ค่ะเรากลับยิ่งรำคาญเค้ามากขึ้น ทางบ้านเราก็คอยพูดกับเราตลอดเรื่องเค้าประมาณว่าไม่อยากให้เลิกกัน แล้ววันนึงเราเจอกัน...เราได้เคลียร์กันรู้เรื่องว่าเราไม่เลิกกันเพราะเรามีใครแต่เราไม่รักเค้าแล้วเราไม่อยากฝืนความรู้สึกตัวเอง ถ้าปล่อยไปก็ยิ่งแย่ถ้าทุกอย่างมันเริ่มเกินเลยไปมากกว่านี้ อย่างที่บอกค่ะเราไตร่ตรองพอสมควร แล้วเราก็เลิกกันตอนเราอยู่ปี 1 เทอม 2 เดี๋ยวมาต่อนะคะเขียนเกิน1,000คำ