ครู ผู้เป็นชนชั้นกลางแค่ในนาม

สวัสดีค่ะ
จากข่าวเรื่องการขึ้นเงินเดือนครู แล้วก็มีเสียงวิพากษ์วิจารณ์มากมาย
บางคนเห็นข่าวแล้วก็พูดว่า ขึ้นให้แต่ข้าราชการ แล้ว นู่น นี่ นั่น ล่ะ ข้าราชการมีแต่กินเงินภาษีประชาชน ไม่เห็นทำงานได้สมกับเงินเดือนตรงไหน

ประกอบกับเราไปเห็นคนจ๊อด8นิ้ว เอ้ย ริ้ว เขียนเรื่องชีวิตครู เห็นแล้วก็ตะเตือนไตค่ะ ไม่ทราบว่าคุณจ๊อดจะหมายความว่าอะไรก็ตาม แต่ชีวิตแบบนี้มีจริงๆ



วันนี้เราจึงอยากจะมาเล่าเรื่องของชีวิตข้าราชการครูในอีกมุมหนึ่งที่สัมผัสมากับตัวค่ะ
ก็ไม่ทราบว่าเอาเรื่องมาเล่าอย่างนี้แล้วจะโดนด่าแม่ด่าพ่อมั้ย แต่ก็อยากจะให้ได้อ่าน  อาจจะยาวหน่อยนะคะ

เราเป็นคนนึงที่เกิดและโตมาในวงการครูค่ะ  เพราะแม่กับพ่อเป็นครู

คนที่เข้ามารับราชการครู จากที่เราเห็น จะสามารถแบ่งได้ 3 ประเภท
คือ 1. คนที่ที่บ้านมีทุน (คือ พ่อแม่อาจจะมีเงิน หรือมีธุรกิจส่วนตัว) เงินเดือนน้อยก็ไม่เดือดร้อนอะไร
2. คนที่เริ่มต้นจาก0 และมีภาระ
3. คนที่ตัวคนเดียว ยังไม่มีภาระ

พ่อกับแม่เราเป็นประเภทที่สองค่ะ
พ่อกับแม่มาจากครอบครัวที่เรียกว่า “ไม่มีอันจะกิน แค่ส่งเรียนจบก็บุญหัวแล้ว” ปู่ย่าตายายเป็นเกษตรกร มีลูกเยอะ พี่น้องคนอื่นไม่ได้เรียน ต้องไปช่วยกันรับจ้างทำมาหาคน ฉะนั้น เรียกได้ว่า พ่อกับแม่เป็นความหวังของวงศ์ตระกูลเพื่อยกระดับครอบครัวให้ดีขึ้น (ตามความคิดของคนสมัยนั้น เป็นข้าราชการแล้วลำบากน้อยกว่า)

แต่ แต่ แต่ ด้วยความที่หลังจากเรียนจบ ทำงานได้ไม่เท่าไหร่ พ่อกับแม่ก็แต่งงานแล้วมีพี่ชายคนแรกเลย ทำให้จากที่เริ่มต้นจาก0กลายเป็นเกือบๆติดลบ (ใครเป็นข้าราชการคงเข้าใจ เงินเดือนทำงานปีแรกๆนี่ ต่ำเตี้ยเรี่ยดินซะ แต่ก่อนเงินเดือนขึ้นช้าซะด้วย) ทำให้ชีวิตไม่ดีเท่าที่ควรค่ะ
การสร้างครอบครัว มีลูก เป็นสิ่งที่ดี แต่หลายคนคงปฏิเสธไม่ได้ว่า เป็นการสร้างภาระอันหนักอึ้งอยู่เช่นกัน  ยิ่งลูกโต ค่าใช้จ่ายยิ่งเพิ่มมากขึ้น  จากที่ตั้งใจจะเลี้ยงพ่อแม่ ก็ไม่ได้ทำมากเท่าที่ต้องการ

แต่แค่นี้หรอที่เรียกว่าลำบาก ก็เหมือนชีวิตคนทำงานทั่วไปนี่?

อ๋อ มันมีมากกว่านั้นค่ะ
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่