รักในวัยเรียนที่ไม่อยากเกิดแต่เกิดไปแล้ว ทำไงดี?

นี่เป็นกระทู้แรกของเรา อาจมีคำผิดบ้างต้องขอโทษด้วยนะคะ คือเราเป็นนักเรียนชั้นมัธยมต้น และเราชอบเพื่อนคนนึงซึ่งเค้าก็ชอบเราเหมือนกัน เราเลยคุยกันแบบเกินคำว่าเพื่อนแต่เราไม่ได้เป็นแฟนกันนะคะ เราคุยมาได้ปีกว่าแล้วเพราะเรากับเค้าอยู่ห้องเดียวกัน แต่เราไม่เคยทำอะไรที่ไม่สมควรเลยนะคะ เช่นจับมือถือแขนกอดกันนั่งตักหรือว่าไปไหนมาไหนด้วยกัน เราก็ยังคุยกันแบบเพื่อนๆธรรมดาทั่วไปเวลาเจอกันก็กวนประสาทกัน ทะเลาะกันตามประสาเพื่อนปกติเหมือนปฏิบัติกับเพื่อนทั่วไป แต่พอในแชทนี่จะเป็นคนละคนกันเลยค่ะ เราจะพูดหวานๆใส่กัน ง้องแง้งกันบ้าง สักพักเรารู้สึกว่าสิ่งที่เราทำมันผิดค่ะ ด้วยปัจจัยหลายๆอย่างทำให้เราคิดอย่างนั้น เราอยากทราบว่าสิ่งที่เรากำลังทำมันถูกต้องเหมาะสมแล้วหรือไม่ หรือว่าเราควรปรับปรุงตัวยังไง เลิกยุ่งเลิกคุยเลยหรือเปล่า เราไม่อยากทำลายกาลเทศะหรือว่าความเชื่อใจของคุณพ่อคุณแม่หรือการเรียน เพราะคุณพ่อกับคุณแม่ไม่ทราบเรื่องนี้ พวกท่านไม่อยากให้เรามีแฟนค่ะ แต่เราก็ยังไม่อยากมีแฟนตอนนี้นะคะเพียงแต่ว่าเราจะคุยกับเค้าแบบนี้ดีต่อไปดีหรือเปล่า  แบบนี้มันเหมือนแฟนกันหรือเปล่า หรือเรากำลังหลอกตัวเองว่าไม่ได้เป็นแฟนกัน เราอยากขอให้ทุกคนช่วยกันให้คำปรึกษาเราหน่อยค่ะ จะติชมยังไงเราน้อมรับคำผิดพลาดและจะพยายามปรับปรุงตัวค่ะ แต่ว่าเราพยายามลืมแล้วมันยากมากๆ พยายามจะเลิกคุยเลิกมองเลิกทักก็ทำไม่ได้สักที ขอความกรุณาด้วยค่ะ