ผมได้มีโอกาสไปฟังนิทานเรื่องนี้จากบุคคล บุคคลหนึ่ง ซึ่งเมื่อผมฟังแล้วทำให้ผมคิดอะไรได้หลายๆอย่างเลยอยากจะเอามาแชร์ให้ทุกท่านในนี้ได้ลองอ่านดูนะครับว่าได้ข้อคิดหรืออะไรเพิ่มไหมจากเรื่องนี้ ซึ่งเนื้อความดังต่อไปนี้
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วสมัยล้านกว่าปีก่อนคริสตกาล มาแล้วได้มีมนุษย์อยุ่กลุ่มหนึ่งอาศัยอยู่ในถ้ำ มนุษย์พวกนี้คือมนุษย์พวกแรกขของโลกที่เกิดออกมาดำรงค์ชีวิตหลังจากยุคไดโนเสาร์พึ่งจะสูญพันธ์ไปไม่นาน และแล้ววันหนึ่งได้เกิดฟ้าผ่าขึ้นทำให้เหล่ามนุษย์ได้แต่ก้มหัวเอามือคลุมไว้ เสียงและแสง ที่แลบสลับไปมากับเสียงอันกึกก้องทำให้พวกเขานึกว่าปิศาจร้าย นานวันผ่านไปก็มีมนุษย์อยู่กลุ่มหนึ่งรวบรวมความกล้าแล้วลุกผุดขึ้นมาท่ามกลางฟ้าที่ร้องและแลบสลับอันกึกก้อง เหล่ามนุษย์ที่เหลือต่างงง และคงคิดว่าพวกเขาเหล่านั้นคือผู้วิเศษ และมนุษย์พวกที่ลุกขึ้นมากลุ่มแรกทำเพียงแค่กล้าที่จะทำในสิ่งที่คนคนอื่นไม่กล้า กล้าทำในข้อห้ามที่ถูกปลูกฝังไว้ มนุษย์จำพวกนี้จึงกลายเป็น พระเจ้า , หมอผี ให้พวกมนุษย์ที่ยังไม่กล้าลุกขึ้นนี้บูชา และรับใช้ นานวันไปนานวันไป ก็เริ่มมีมนุษย์กลุ่มที่สองและสาม กล้าที่จะลุกขึ้นด้วยความกล้าๆกลัวๆ และด้วยความศรัทธาในมนุษย์กลุ่มแรก และแล้วมนุษย์กลุ่มนี้จึงกลายไปเป็น ชนชั้น กษัตริย์ และนักบวชนั่นเอง ที่ทำหน้าที่คอยรับใช้มนุษย์กลุ่มแรก และต่อๆไปก็เป็น มนุษย์กลุ่มสี่ ที่ได้แต่กลัวไม่กล้าจะทำอะไรวันๆก็ต้องคอยฟัง ต้องรับใช้ พวกกลุ่มที่ สอง และ สาม มนุษย์กลุ่มนี้ก็คือพวกเรานั่นเอง ด้วยความศรัทธาต่อ พระเจ้า นักบวช และกษัตริย์
เมื่อเวลาล่วงผ่านไป ก็เกิดสงครามขึ้น ระหว่างมนุษย์กลุ่มที่สองและกลุ่มที่สามที่ต่างแย่งชิงอำนาจกัน โดยอ้างว่าเป็นประสงค์ของมนุษย์กลุ่มแรก เพื่อที่จะขึ้นไปเป็นมนุษย์กลุ่มแรกเสียเอง (สงครามเกี่ยวกับศาสนา สงครามแย่งชิงอำนาจ) ส่วนเรามนุษย์กลุ่มสุดท้าย ก็ยังกล้าๆกลัวๆ และโดยปิดหูปิดตาตลอดไป นั่นคือพวกเรา
ปล ผมเรียบเรียงคำพูดอาจยังไม่สวยนะครับ ขอให้พยายามใช้ความเข้าใจกันครับ
พระเจ้าสร้างมนุษย์ หรือมนุษย์สร้างพระเจ้า?
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วสมัยล้านกว่าปีก่อนคริสตกาล มาแล้วได้มีมนุษย์อยุ่กลุ่มหนึ่งอาศัยอยู่ในถ้ำ มนุษย์พวกนี้คือมนุษย์พวกแรกขของโลกที่เกิดออกมาดำรงค์ชีวิตหลังจากยุคไดโนเสาร์พึ่งจะสูญพันธ์ไปไม่นาน และแล้ววันหนึ่งได้เกิดฟ้าผ่าขึ้นทำให้เหล่ามนุษย์ได้แต่ก้มหัวเอามือคลุมไว้ เสียงและแสง ที่แลบสลับไปมากับเสียงอันกึกก้องทำให้พวกเขานึกว่าปิศาจร้าย นานวันผ่านไปก็มีมนุษย์อยู่กลุ่มหนึ่งรวบรวมความกล้าแล้วลุกผุดขึ้นมาท่ามกลางฟ้าที่ร้องและแลบสลับอันกึกก้อง เหล่ามนุษย์ที่เหลือต่างงง และคงคิดว่าพวกเขาเหล่านั้นคือผู้วิเศษ และมนุษย์พวกที่ลุกขึ้นมากลุ่มแรกทำเพียงแค่กล้าที่จะทำในสิ่งที่คนคนอื่นไม่กล้า กล้าทำในข้อห้ามที่ถูกปลูกฝังไว้ มนุษย์จำพวกนี้จึงกลายเป็น พระเจ้า , หมอผี ให้พวกมนุษย์ที่ยังไม่กล้าลุกขึ้นนี้บูชา และรับใช้ นานวันไปนานวันไป ก็เริ่มมีมนุษย์กลุ่มที่สองและสาม กล้าที่จะลุกขึ้นด้วยความกล้าๆกลัวๆ และด้วยความศรัทธาในมนุษย์กลุ่มแรก และแล้วมนุษย์กลุ่มนี้จึงกลายไปเป็น ชนชั้น กษัตริย์ และนักบวชนั่นเอง ที่ทำหน้าที่คอยรับใช้มนุษย์กลุ่มแรก และต่อๆไปก็เป็น มนุษย์กลุ่มสี่ ที่ได้แต่กลัวไม่กล้าจะทำอะไรวันๆก็ต้องคอยฟัง ต้องรับใช้ พวกกลุ่มที่ สอง และ สาม มนุษย์กลุ่มนี้ก็คือพวกเรานั่นเอง ด้วยความศรัทธาต่อ พระเจ้า นักบวช และกษัตริย์
เมื่อเวลาล่วงผ่านไป ก็เกิดสงครามขึ้น ระหว่างมนุษย์กลุ่มที่สองและกลุ่มที่สามที่ต่างแย่งชิงอำนาจกัน โดยอ้างว่าเป็นประสงค์ของมนุษย์กลุ่มแรก เพื่อที่จะขึ้นไปเป็นมนุษย์กลุ่มแรกเสียเอง (สงครามเกี่ยวกับศาสนา สงครามแย่งชิงอำนาจ) ส่วนเรามนุษย์กลุ่มสุดท้าย ก็ยังกล้าๆกลัวๆ และโดยปิดหูปิดตาตลอดไป นั่นคือพวกเรา
ปล ผมเรียบเรียงคำพูดอาจยังไม่สวยนะครับ ขอให้พยายามใช้ความเข้าใจกันครับ