เริ่มเรื่องเลยละกัน...
เราแอบชอบรุ่นพี่คนนึง เราอยู่ม.1 พี่เขาอยู่ม.3 วาเลนไทน์นี้เราว่าจะเอาดอกไม้ไปให้เขาเป็นการบอกความในใจอ่ะนะ แต่มันติดตรงที่ว่าพี่กลัวเราจะหน้าแตกอ่ะดิ กลัวพี่เขาจะไม่รับดอกไม้เราอ่า เพราะจากการไปส่องเฟสแล้วเห็นพี่เขาโพสสถานะประมาณว่าคิดถึงแฟนเก่าคนนั้น...อยากให้เขากลับมาอะไรประมาณนี้ เรานี่ถึงกับอกหักดังเปาะเลยอ่ะ อะไรกันนี่ผ่านมากี่เดือนกี่ปีที่เลิกกับคนนั้น(แฟนเก่า)ก็ยังไม่คิดจะลืม มันคิดจะเลิกรักเลยหรอ พอเราคิดไปคิดว่าถ้าเกิดเราบอกความในใจไปจะไม่เสียเวลาปล่าวหรอ เพราะยังไงๆพี่เขาก็ไม่เคยตัดใจจากผู้หญิงคนนั้นได้ซักที บอกไปก็ไร้ค่า เพราะพี่เขาก็ไม่เคยแลตาหันมามองเราอยู่แล้ว ยิ่งถ้าบอกไปจะไม่กลายเป็นว่าพี่เขาจะยิ่งถอยห่าง(รังเกียจ)เราไปมากกว่านี้หรอ... แต่พอคิดอีกมุมนึงถ้าให้แค่ดอกไม้ไปก็คงไม่เป็นอะไรมากหรอกเนอะ ประมาณว่าแค่ปลื้มเฉยๆ(แต่มันไม่ใช่แค่นั้นอ่ะดิ)พี่เขาคงไม่คิดอะไร
แหม่ สับสนกับตัวเองจริงๆ
วาเลน์ไทนนี้...
เราแอบชอบรุ่นพี่คนนึง เราอยู่ม.1 พี่เขาอยู่ม.3 วาเลนไทน์นี้เราว่าจะเอาดอกไม้ไปให้เขาเป็นการบอกความในใจอ่ะนะ แต่มันติดตรงที่ว่าพี่กลัวเราจะหน้าแตกอ่ะดิ กลัวพี่เขาจะไม่รับดอกไม้เราอ่า เพราะจากการไปส่องเฟสแล้วเห็นพี่เขาโพสสถานะประมาณว่าคิดถึงแฟนเก่าคนนั้น...อยากให้เขากลับมาอะไรประมาณนี้ เรานี่ถึงกับอกหักดังเปาะเลยอ่ะ อะไรกันนี่ผ่านมากี่เดือนกี่ปีที่เลิกกับคนนั้น(แฟนเก่า)ก็ยังไม่คิดจะลืม มันคิดจะเลิกรักเลยหรอ พอเราคิดไปคิดว่าถ้าเกิดเราบอกความในใจไปจะไม่เสียเวลาปล่าวหรอ เพราะยังไงๆพี่เขาก็ไม่เคยตัดใจจากผู้หญิงคนนั้นได้ซักที บอกไปก็ไร้ค่า เพราะพี่เขาก็ไม่เคยแลตาหันมามองเราอยู่แล้ว ยิ่งถ้าบอกไปจะไม่กลายเป็นว่าพี่เขาจะยิ่งถอยห่าง(รังเกียจ)เราไปมากกว่านี้หรอ... แต่พอคิดอีกมุมนึงถ้าให้แค่ดอกไม้ไปก็คงไม่เป็นอะไรมากหรอกเนอะ ประมาณว่าแค่ปลื้มเฉยๆ(แต่มันไม่ใช่แค่นั้นอ่ะดิ)พี่เขาคงไม่คิดอะไร
แหม่ สับสนกับตัวเองจริงๆ