สวัสดีค่ะเพื่อนๆใน pantip นี่เป็นครั้งแรกที่เล่น เนื่องจากอึดอัดและไม่รู้จะปรึกษาใคร จึงอยากจะขอความคิดเห็นขอเพื่อนๆ เผื่อจะรู้สึกดีขึ้นบ้าง เรื่องมีอยู่ว่าดิฉันแต่งงานกับสามีได้ปีกว่าๆ เราสองคนตั้งสร้างเนื้อสร้างตัวด้วยการขยันทำงาน และสร้างบ้านเป็นของเรา แต่...เวลาที่ล่วงเลยมาทำให้เห็นนิสัยของแม่ย่าที่ดิฉันพยายามทำความเข้าใจแต่ไม่เข้าใจ และไม่รู้ควรทำยังไงต่อไป คือพ่อและแม่ของสามีไม่เคยสนใจใยดีเราทั้งสอง
ไม่ว่าจะสร้างบ้าน เข้าก็ไม่เคยมาไม่เคยถาม
เคยเอ่ยปากขอยืมเงิน แม่ย่าตอบมาว่า ลูกชายเอามาเยอะแล้ว
เราสองคนทำอาชีพค้าขายแม้กระทั่งค่าน้ำแข็ง 20 คุณแม่ย่ายังทวงคืน
เคยพูดเรื่องลูก ซึ่งเป็นหลานของเขา เขาบอกว่าถ้ามีเขาก็ไม่เลี้ยง เมื่อต้นปีก่อนดิฉันแท้ง เขาทั้งสองไม่เคยมาเยี่ยมหรือถามไถ่ใดๆ
เวลาค้าขายก็อยากให้เราสองคนหยุดเพื่อที่ตัวเองจะขายได้ (นี่แม่นะทำยังกะคู่แข่ง)
ล่าสุดเราทำพิธีขึ้นบ้านใหม่ จัดงานสองวัน พ่อกับแม่สามีไม่มาดูมาแลใดๆทั้งสิ้น มากินเลี้ยงแบบแขกนั่งไม่ถึง 20 นาที ก็กลับ แบบนี้ใจดำเกินไป อะไรหลายๆอย่างที่เขาใจดำเกินดิฉันจะรับได้ ซึ่งที่ดิฉันก็ถามสามีว่าน้อยใจมั้ย เขาตอบว่า ไม่น้อยใจ ชินแล้ว แต่ลึกๆคนเป็นลูกใครล่ะจะไม่น้อยใจ พ่อแม่คือพระที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดแต่กลับไม่ดูดำดูดีลูก คนอื่นที่เขาเลวร้ายเขายังรับและรักลูกเขาได้ นี่ดิฉันก็พยายามปรับตัว ทั้งอ่อนน้อมถ่อมตน ทุกเทศกาลเราก็ไปกราบไหว้ ทั้งใส่ใจอาหารการกิน เจ็บป่วยเราก็ไป ซึ่งแทบไม่มีสาเหตุที่ทำให้ขัดใจ แต่เขาทำเหมือนเราไม่ใช่ลูก ดิฉันสับสนคิดอยากอย่าเพราะปัญหาหลักที่เราทะเลาะกันคือเรื่องครอบครัวเขา แต่สงสารสามีเขาก็แทบไม่เหลือใคร แต่คุณสามีเขาก็เข้าข้างทางครอบครัวเขานะ คือเราแตะต้องไม่ได้ทั้งที่เขาผิด จะให้เป็นบุคคลที่เขาไม่ยอมรับและต้องมารับผิดชอบชีวิตน้องชายของเขาที่ไม่เรียนและไม่ทำอะไรเลยก็ไม่เรื่องที่ถูกต้องจริงมั้ย แล้วควรตัดสินใจยังไงดี รบกวนด้วยนะคะ และขอบคุณล่วงหน้าสำหรับคำปรึกษา
ควรตัดสินใจยังไงดี?
ไม่ว่าจะสร้างบ้าน เข้าก็ไม่เคยมาไม่เคยถาม
เคยเอ่ยปากขอยืมเงิน แม่ย่าตอบมาว่า ลูกชายเอามาเยอะแล้ว
เราสองคนทำอาชีพค้าขายแม้กระทั่งค่าน้ำแข็ง 20 คุณแม่ย่ายังทวงคืน
เคยพูดเรื่องลูก ซึ่งเป็นหลานของเขา เขาบอกว่าถ้ามีเขาก็ไม่เลี้ยง เมื่อต้นปีก่อนดิฉันแท้ง เขาทั้งสองไม่เคยมาเยี่ยมหรือถามไถ่ใดๆ
เวลาค้าขายก็อยากให้เราสองคนหยุดเพื่อที่ตัวเองจะขายได้ (นี่แม่นะทำยังกะคู่แข่ง)
ล่าสุดเราทำพิธีขึ้นบ้านใหม่ จัดงานสองวัน พ่อกับแม่สามีไม่มาดูมาแลใดๆทั้งสิ้น มากินเลี้ยงแบบแขกนั่งไม่ถึง 20 นาที ก็กลับ แบบนี้ใจดำเกินไป อะไรหลายๆอย่างที่เขาใจดำเกินดิฉันจะรับได้ ซึ่งที่ดิฉันก็ถามสามีว่าน้อยใจมั้ย เขาตอบว่า ไม่น้อยใจ ชินแล้ว แต่ลึกๆคนเป็นลูกใครล่ะจะไม่น้อยใจ พ่อแม่คือพระที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดแต่กลับไม่ดูดำดูดีลูก คนอื่นที่เขาเลวร้ายเขายังรับและรักลูกเขาได้ นี่ดิฉันก็พยายามปรับตัว ทั้งอ่อนน้อมถ่อมตน ทุกเทศกาลเราก็ไปกราบไหว้ ทั้งใส่ใจอาหารการกิน เจ็บป่วยเราก็ไป ซึ่งแทบไม่มีสาเหตุที่ทำให้ขัดใจ แต่เขาทำเหมือนเราไม่ใช่ลูก ดิฉันสับสนคิดอยากอย่าเพราะปัญหาหลักที่เราทะเลาะกันคือเรื่องครอบครัวเขา แต่สงสารสามีเขาก็แทบไม่เหลือใคร แต่คุณสามีเขาก็เข้าข้างทางครอบครัวเขานะ คือเราแตะต้องไม่ได้ทั้งที่เขาผิด จะให้เป็นบุคคลที่เขาไม่ยอมรับและต้องมารับผิดชอบชีวิตน้องชายของเขาที่ไม่เรียนและไม่ทำอะไรเลยก็ไม่เรื่องที่ถูกต้องจริงมั้ย แล้วควรตัดสินใจยังไงดี รบกวนด้วยนะคะ และขอบคุณล่วงหน้าสำหรับคำปรึกษา