อั น ต ร ธ า น

ให้ฉันหายสลายไปก่อนใช่ไหม
ถึงเข้าใจดวงช้ำทำขมขื่น
เชิญเถอะน้องเชิญลวงยามห้วงคืน
ให้กล้ำกลืนฝืนทนเหมือนคนเมา

นั่งดูแก้วใส่เหล้าเขาร้องไห้
หยดน้ำไหลลงโต๊ะเปียกความเศร้า
น้ำแข็งใสใคร่เห็นเป็นสีเทา
แต่น้ำเมาไม่เห็นเป็นสีเลย

ทุกสิ่งมัวมั่วหมดตอนซดเหล้า
ร่างกายเบาใจหนักโอ้รักเอ๋ย
เป็นฝันร้ายย่ำแย่คนแพ้เอย
เหมือนมิเคยเสียใจในความรัก

โอ้แสงสีหลายแสงมาแยงหน้า
คล้ายความรักแยงตาพาคิดหนัก
ตาคงต้องบอดไปเสียใจนัก
ไม่มีหลักไม่มีแหล่งรับแสงนวล

ฉันนอนไห้ไม่สร่างเห็นบ้างไหม
สุมเปลวไฟบนตักกระอักกระอ่วน
เคยวกวน สนเท่ห์และเรรวน
เมามายชวนให้ช้ำด้วยน้ำตา