คือ เราเป็นคนที่เคยผิดหวังกับความรักมาแล้วครั้งนึง ถือเป็นรักแรกเลยเป็นรักที่เราคิดถึงอนาคตกับคนรักของเราไว้ทุกอย่างสุดท้ายเราเลิกกัน เจ็บเจียนตายแต่ก็ผ่านมันมาได้ เยียวยารักษาแผลใจมาหนึ่งปีเต็ม และได้เปิดใจรับคนใหม่เข้ามา คนๆนี้อายุเท่ากันกับเราเราใช้เวลาศึกษาดูใจก็ไม่ถึงกับนานนะคะ 1เดือนที่คุยกัน ทุกอย่างมันโอเคมากๆ ลงตัว เราเลยตัดสินใจคบกับเค้า เค้าเป็นคนเฟรนลี่ค่ะ แต่เราก็เข้าใจเค้านะ เค้าเป็นคนทีรเที่ยวทุกวันแต่เราก็เข้าใจอีกแหละผู้ชาย เราอยู่ห่างกับเค้านะคะ ก็ไม่ไกลกันมากหรอกแค่อำเภอเมืองกับต่างอำเภอ ช่วง2-3เดือนแรกที่คบกันดีมากๆเลย เค้าหาเวลามาหา มาเซอร์ไพร์สเรา โทรคุยกันไลน์กันเป็นประจำ พอเข้าเดือนที่4เรากลับบ้านแต่เค้าก็ขับรถไปส่งนะแต่บ้านเราอยู่ตจว.เค้าเลยไปส่งที่สถานีขนส่ง ทุกอย่างก็ยังเหมือนเดิมอยู่แต่แค่เรากลับบ้านได้2วัน เอาละ เราไม่ค่อยได้คุยกันสักเท่าไหร่ แต่เราก็ไม่คิดมาก บางวันเค้าก็โทรมาคุยปกติเหมือนเดิม แต่เซ้นต์ผ/ญมักแรงเสมอ เราจะรู้สึกแปลกๆเกี่ยวกับเรื่องแฟนเก่าเค้าแต่เค้าก็บอกว่าแฟนเก่ามาขอคืนดีแต่เค้าไม่กลับไปเราก็ อือ เชื่อ ไม่อยากคิดมาก ปล่อยไป กลับมาคิดแค่ว่า ปัจจุบันเรามีกันก็พอ แต่เมื่อปลายเดือนสิงหา มีผ/ญเข้ามาทักแชทเฟสว่าคบกะผ/ชคนนี้อยู่หรอ เราก็เลยบอกว่าใช่ค่ะ คบมาครึ่งปีละค่ะ เราก็ตอบๆไป เราเลยถามกลับบ้างว่า นี่ใครคะ เค้าบอกเป็นเมียกับคนที่เราคบอยู่ เอาล่ะ เราเลยโทรไปเคลียร์กับแฟนเราว่าเรื่องมันยังไง เค้าก็สารภาพนะว่า พึ่งคุยกับผ/ญคนนี้ได้2เดือน แล้วผ/ญคนนี้ก็รู้นะว่าเค้าคบกับเรา แต่ที่เราอึ้งอะไรรู้ไหม เค้าบอกว่าเค้าจะจบเรื่องนี้เอง เราบอกให้เค้าโทรประชุมสาย เค้าบอกว่า เค้าทำไม่ได้เพราะมันไม่แฟร์ทั้งกับเรากับผ/ญคนนั้น สุดท้ายเราให้อภัยเค้ากลับมาคบกัน คิดว่าเรื่องจะจบ ผ่านไปได้ไม่นาน มีอีกละ คนเดิม มันยังไม่จบเราเสียใจมากเราคิดว่าเราหยุดแล้ว หยุดกับคนๆนี้จริงๆ แต่ผลตอบแทนที่ได้ มันแบบ เค้ายังมีจิตใจอยู่ไหม ไม่ว่าเรื่องอะไรเราไม่เคยเรียกร้องจากเค้าเลย คงเป็นความไม่รู้จักพอของผ/ชจริงๆ
การเป็นคนที่ซื่อสัตย์ต่อความรัก พยายามเป็นคนดี พยายามเข้าใจคนรักในทุกๆเรื่องทำผิดมาให้อภัยผลตอบแทนที่ได้....