
มีเรื่องเล่าที่เป็นชีวิตจริงอยากเล่าให้ฟังค่ะ
เป็นความรักที่เจ็บซ้ำไปซ้ำมา สุดท้ายก็ยังหาข้อสรุปไม่ได้ และไม่รู้จะทำไงต่อไป ขอเล่าคล่าวๆละกันนะคะ เผื่อว่าพี่จะให้คำปรึกษาได้ชัดเจนมากขึ้น เรื่องของปอมีอยู่ว่า ปอเรียนจบได้มาทำงาน และได้เจอแฟนที่บริษัท ตอนแรกเป็นเพื่อนร่วมงานจรความสัมพันธ์พัฒนาจากเพื่อนมาเป็นแฟน เป็นแฟนกันตอนนั้นปอเรียนจบตรี และเรียนต่อโทในขณะที่ทำงานไปด้วย สุดท้ายจบโท ส่วนแฟนจบแค่ปวส. ช่วงเวลาที่คบกัน จึงขอให้เค้าเรียนต่อ กลัวเค้าอายเพื่อน คิดมาก เลยคะยั้นคะยอให้เค้าเรียนให้จบตรี เค้าก็เรียนแบบไม่ค่อยเต็มใจ แต่ปอก็คอยช่วยเหลือตลอดทุกอย่างเท่าที่ช่วยได้ โชคดีพี่เค้าเป็นคนหัวดี เกรดก็โอเคร เราคบกันได้ประมาณ 6 ปี พี่เค้าเรียนจบ การงานดีขึ้น เค้าขอปอแต่งงาน ปอดีใจมาก อยากมีครอบครัวที่สมบูรณ์ เราแต่งงานกัน งานเริ่มเพิ่มขึ้นทั้งสองคน เวลาเริ่มมีให้กันน้อย ปีแรกผ่านไปเราเก็บเงินสร้างตัว ทำงานบริษัทและขยายธุรกิจครอบครัวของปอ (ครอบครัวปอทำห้องพักริมแบบธรรมดา แต่เป็นบ้านพัดลม และทำร้านอาหาร) ปอและแฟนลงทุนทำบ้านพักใหม่ คราวนี้ทำห้องแอร์เพิ่ม รายได้ก็ดีขึ้น แต่ที่ขาดคือเวลา ออ แฟนปอทำงานโรงงานเหมือนปอ ต่างกันตรวเค้าเข้ากะ แต่ปอเป็นเดย์ ช่วงวันหยุดจึงไม่ตรงกัน ในวันหยุดเสาร์อาทิตย์ ปอกลับไปช่วยแม่กับพ่อที่ร้าน แต่ถ้าตรงกะดึกของแฟน เค้าก้จะนอนพักที่บ้านในเมืองใกล้โรงงานไม่ได้ไปช่วย ปอก็เข้าใจ แต่หลังๆมาเค้าบอกปอทำโอทีบ่อยมาก ปอก็เป็นห่วง เพราะกลัวเค้าตื่นมาแล้วหาไรทานลำบาก เลยบอกว่าถ้าออกกะมาให้ไปนอนพักที่ร้านปอ เค้าก็บ่ายเบี่ยง ปอเริ่มสงสัย เริ่มแอบดูข้อมูลในโทรศัพท์
และก็เจอเบอร์ที่เค้ามักโทรซ้ำๆ เหมือนที่ปอคิดไว้ เค้ามีใครอีกคน ปอนิ่งอยู่พักนึง จนทนไม่ไหว ถามไปตรงๆ เค้าก็บอกไม่มีอะไร ปอเสียใจมากค่ะ เพราะตอนนั้นปอรักเค้ามาก เราแต่งงานกันมา เกือบ 2 ปี ไม่มีลูก คบกันมาก่อน 6 ปีก่อนแต่ง เค้ากลายเป็นคนที่ปอไม่เคยรู้จักได้เมื่อไหร่กัน ในเวลาที่ปอทำงานอย่างหนักเค้ากลับเอาเวลาที่มีอยุ่น้อยนิดไปมีอะไรกับคนอื่น ปอรวบรวมความกล้าบอกเค้าว่า แยกกันอยู่เถอะ มันอาจเป้นช่วงเวลาที่เรา 2 คนคงต้องทบทวน เค้าเองคงอึ้ง เพราะเค้าเองก็รู้ว่าปอรักเค้ามากจนไม่น่าจะบอกคำนี้ออกมาจากปากปอได้ ตอนนั้นปอไม่รู้เลยว่ากำลังขอแยกจากพ่อของลูก ตอนนั้นปอไม่รุ้ว่าปอกำลังตั้งท้องอ่อนๆ เพราะเมนปอมาตามอารมณ์ ไม่สม่ำเสมอ เค้าแยกออกไป แต่ปอก้ตามสืบว่าเค้าอยุ่ไหน สบายดีหรือป่าว แต่ที่เจ็บคือเค้าอยู่กับคนใหม่ คราวนี้ปอหมดอะไรจะพูดจริงๆ จนปอรู้ว่าท้องนั่นแหละค่ะ มันถึงเป้นเรื่อง ปอไม่กล้าบอกเค้า แต่ก็มีอยู่วันนึงเค้ากลับมาเอาของวันนั้นจึงได้คุยกัน เรื่องมันเพิ่งเริ่มต้นค่ะ มหากาพมากๆ...............ชีวิตจิงยิ่งกว่าละคร ไว้มาเล่าให้ฟังต่อนะคะ ตอนนี้ยังคงสับสน ไม่รุ้จะเอาไงดี รักก็รักค่ะ แต่เจ็บมาก็เยอะ เหนื่อยใจมากค่ะ ไว้มาเล่าต่อนะคะ เรื่องมันยิ่งกว่าละคร นี่เกริ่นๆให้ฟังก่อน มีอะไรเข้ามาอีกเยอะ ขอกำลังใจด้วยนะคะ
ควรเก็บใจไว้ให้ใครดี ?
เป็นความรักที่เจ็บซ้ำไปซ้ำมา สุดท้ายก็ยังหาข้อสรุปไม่ได้ และไม่รู้จะทำไงต่อไป ขอเล่าคล่าวๆละกันนะคะ เผื่อว่าพี่จะให้คำปรึกษาได้ชัดเจนมากขึ้น เรื่องของปอมีอยู่ว่า ปอเรียนจบได้มาทำงาน และได้เจอแฟนที่บริษัท ตอนแรกเป็นเพื่อนร่วมงานจรความสัมพันธ์พัฒนาจากเพื่อนมาเป็นแฟน เป็นแฟนกันตอนนั้นปอเรียนจบตรี และเรียนต่อโทในขณะที่ทำงานไปด้วย สุดท้ายจบโท ส่วนแฟนจบแค่ปวส. ช่วงเวลาที่คบกัน จึงขอให้เค้าเรียนต่อ กลัวเค้าอายเพื่อน คิดมาก เลยคะยั้นคะยอให้เค้าเรียนให้จบตรี เค้าก็เรียนแบบไม่ค่อยเต็มใจ แต่ปอก็คอยช่วยเหลือตลอดทุกอย่างเท่าที่ช่วยได้ โชคดีพี่เค้าเป็นคนหัวดี เกรดก็โอเคร เราคบกันได้ประมาณ 6 ปี พี่เค้าเรียนจบ การงานดีขึ้น เค้าขอปอแต่งงาน ปอดีใจมาก อยากมีครอบครัวที่สมบูรณ์ เราแต่งงานกัน งานเริ่มเพิ่มขึ้นทั้งสองคน เวลาเริ่มมีให้กันน้อย ปีแรกผ่านไปเราเก็บเงินสร้างตัว ทำงานบริษัทและขยายธุรกิจครอบครัวของปอ (ครอบครัวปอทำห้องพักริมแบบธรรมดา แต่เป็นบ้านพัดลม และทำร้านอาหาร) ปอและแฟนลงทุนทำบ้านพักใหม่ คราวนี้ทำห้องแอร์เพิ่ม รายได้ก็ดีขึ้น แต่ที่ขาดคือเวลา ออ แฟนปอทำงานโรงงานเหมือนปอ ต่างกันตรวเค้าเข้ากะ แต่ปอเป็นเดย์ ช่วงวันหยุดจึงไม่ตรงกัน ในวันหยุดเสาร์อาทิตย์ ปอกลับไปช่วยแม่กับพ่อที่ร้าน แต่ถ้าตรงกะดึกของแฟน เค้าก้จะนอนพักที่บ้านในเมืองใกล้โรงงานไม่ได้ไปช่วย ปอก็เข้าใจ แต่หลังๆมาเค้าบอกปอทำโอทีบ่อยมาก ปอก็เป็นห่วง เพราะกลัวเค้าตื่นมาแล้วหาไรทานลำบาก เลยบอกว่าถ้าออกกะมาให้ไปนอนพักที่ร้านปอ เค้าก็บ่ายเบี่ยง ปอเริ่มสงสัย เริ่มแอบดูข้อมูลในโทรศัพท์
และก็เจอเบอร์ที่เค้ามักโทรซ้ำๆ เหมือนที่ปอคิดไว้ เค้ามีใครอีกคน ปอนิ่งอยู่พักนึง จนทนไม่ไหว ถามไปตรงๆ เค้าก็บอกไม่มีอะไร ปอเสียใจมากค่ะ เพราะตอนนั้นปอรักเค้ามาก เราแต่งงานกันมา เกือบ 2 ปี ไม่มีลูก คบกันมาก่อน 6 ปีก่อนแต่ง เค้ากลายเป็นคนที่ปอไม่เคยรู้จักได้เมื่อไหร่กัน ในเวลาที่ปอทำงานอย่างหนักเค้ากลับเอาเวลาที่มีอยุ่น้อยนิดไปมีอะไรกับคนอื่น ปอรวบรวมความกล้าบอกเค้าว่า แยกกันอยู่เถอะ มันอาจเป้นช่วงเวลาที่เรา 2 คนคงต้องทบทวน เค้าเองคงอึ้ง เพราะเค้าเองก็รู้ว่าปอรักเค้ามากจนไม่น่าจะบอกคำนี้ออกมาจากปากปอได้ ตอนนั้นปอไม่รู้เลยว่ากำลังขอแยกจากพ่อของลูก ตอนนั้นปอไม่รุ้ว่าปอกำลังตั้งท้องอ่อนๆ เพราะเมนปอมาตามอารมณ์ ไม่สม่ำเสมอ เค้าแยกออกไป แต่ปอก้ตามสืบว่าเค้าอยุ่ไหน สบายดีหรือป่าว แต่ที่เจ็บคือเค้าอยู่กับคนใหม่ คราวนี้ปอหมดอะไรจะพูดจริงๆ จนปอรู้ว่าท้องนั่นแหละค่ะ มันถึงเป้นเรื่อง ปอไม่กล้าบอกเค้า แต่ก็มีอยู่วันนึงเค้ากลับมาเอาของวันนั้นจึงได้คุยกัน เรื่องมันเพิ่งเริ่มต้นค่ะ มหากาพมากๆ...............ชีวิตจิงยิ่งกว่าละคร ไว้มาเล่าให้ฟังต่อนะคะ ตอนนี้ยังคงสับสน ไม่รุ้จะเอาไงดี รักก็รักค่ะ แต่เจ็บมาก็เยอะ เหนื่อยใจมากค่ะ ไว้มาเล่าต่อนะคะ เรื่องมันยิ่งกว่าละคร นี่เกริ่นๆให้ฟังก่อน มีอะไรเข้ามาอีกเยอะ ขอกำลังใจด้วยนะคะ