มาร่วมแชร์ประสบการณ์ การที่เป็นลูกคนเดียวของครอบครัว รู้สึกอย่างไรกันบ้างคะ มีข้อดีข้อเสีย ความสุข-ความทุกข์ หรือเจอปัญหาอะไรกันบ้าง
จขกท. เป็นลูกคนเดียว ประสบการณ์ชีวิตที่ผ่านมาเกือบ 30 ปี ไม่เคยจะรู้สึกเลยว่าการเป็นลูกคนเดียวมันต่างจากคนอื่นที่มีพี่น้องอย่างไร มีคนเคยถามว่าไม่เหงาเหรอ คำตอบคือ เหงาดิ แต่ทำไงได้อ่า แต่อาจเป็นเพราะเคยชินแล้วเลยไม่สนใจอะไร 55 ..คิดในแง่ดีคือ ดีซะอีกไม่วุ่นวายไม่ตีกัน ทะเลาะกัน เหมือนพี่น้องคนอื่นๆ และสมบัติทุกสิ่งทุกอย่างจะเป็นของเราคนเดียว ถึงแม้จะน้อยนิดก้เถอะตามฐานะปานกลางอย่างเรา (ฮาๆ)

จนมาวันนี้เพิ่งได้ค้นพบปัญหาใหญ่หลวงของชีวิตเท่าที่เจอมาคือ คุณแม่ตรวจพบว่าเป็นมะเร็งระยะ 2 (ตึ่ง!!!!) ไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะเจอโรคนี้ใกล้ตัวซะขนาดนี้ เอาไงดีไม่มีประสบการณ์ใดๆทั้งสิ้น ไม่รู้จะปรึกษาใคร ใครจะดูแล ฯลฯ  ปัญหาต่างๆตามมาให้คิดมากมาย
มาอ่านในพันธุทิพย์นี้ คนที่เจอปัญหาเหมือนเรา เค้าก็ต่างมีพี่น้องคอยคิดคอยปรึกษา การตัดสินใจรักษา การดูแล มีการผลัดกันหมุนเวียนมาดูแล พาไปโรงพยาบาล ....แล้วเราล่ะ มนุษย์เงินเดือน ลางานบ่อยก็ไม่ดี  จะลาออกก็ไม่มีจะกิน TT ผลัดกันกับพ่อ (เลี้ยง) ลาบ้างในยามจำเป็น บางทีก็ฝากเพื่อนบ้านดูแลบ้าง TT   ณ วินาทีนี้อยากมีพี่น้องขึ้นมาเลยทีเดียว แอบบ่นพ่อกะแม่ในใจขำๆว่าทำไมมีเราคนเดียว ไม่รู้จักหาพี่น้องไว้ให้เราบ้าง 555

เลยแค่อยากถามเพื่อนๆในพันธ์ทิพย์ที่เป็นลูกคนเดียวว่าเคยเจอะเจอความสุข ความทุกข์ หรือปัญหาใดบ้าง มาแชร์ประสบการณ์กันค่ะ