สวัสดีครับ ก่อนอื่นผมต้องบอกก่อนนะครับว่าผมเป็นชายรักชาย
เรื่องที่ผมจะเล่าต่อไปนี้เป็นเหตุการณ์ที่เพิ่งจะเกิดขึ้นเมื่อไม่นานนี้
เมื่อไม่นานมานี้ผมได้พบเจอกับคนๆนึง เรามีโอกาสได้พูดคุยกัน เขาชอบผมมาก และเช่นกันผมก็ชอบเขามาก เขาเป็นคนเก่งครับ ทัศนคตินิสัยทุกๆอย่างเราเข้ากันได้ดี โอเคมาก จนผมคิดว่าผมโอเคละ ผมตั้งใจจะเริ่มต้นใหม่กับเขาอย่างจริงจัง คุยกันไปได้สักพักเราก็มีโอกาสได้เจอกันครับ ผมมีอะไรกับเขาโดยที่ไม่ได้ป้องกัน(เพราะผมเคยตรวจมาแล้วเมื่อกลางปีก่อนผลออกมาว่าไม่เป็นครับ) จนตกเย็นเราก็แยกย้ายกันครับ เขาก็โทรมาบอกว่าเขาเครียดครับ ผมก็รู้สึกไม่ดีมาก ผมจึงตัดสันใจตกลงกันว่าจะไปตรวจ เช้าวันต่อมาผมจึงตัดสินใจไปตรวจที่คลินิกนิรนาม ระหว่างรอผลผมกำลังใจดีมากคิดว่าไม่เป็นแน่ๆ วินาทีที่เข้าไปฟังผลผมอึ้งกับผลมากครับ ผลปรากฎว่าผมได้รับเชื้อHIVมาจากแฟนเก่า (แฟนเก่าผมเขามีอะไรกับคนอื่นไปทั่วจนผมจับได้6ครั้งผมเลยเลิก แต่หลังจากเลิกไป2เดือนผมก็ไปตรวจแล้วก็ไม่พบ ทำให้ผมเข้าใจว่าผมไม่ได้รับเชื้อตลอดมา) วินาทีที่ทราบผลเหมือนโลกทั้งโลกพังเลยครับ พอออกมาจากคลินิกคนแรกที่ผมโทรหาคือคุณแม่เลยครับ บอกแม่ว่าแม่ทำใจดีๆนะ และก็กลั้นใจเล่าเรื่องทั้งหมดไป
คนที่2ที่ผมโทรหาคือแฟนผม ผมคิดในใจอยู่สัก10วินาที ก่อนกลั้นใจโทรไป วินาทีที่บอกไป แฟนผมร้องไห้โฮเลยครับ แต่ผมบอกเขาให้ตั้งสติ และรีบมารับยาต้านเพราะมันยังไม่ครบ72ชั่วโมง ส่วนเรื่องค่ายา ค่าใช้จ่ายทุกอย่างผมจะรับผิดชอบเอง เพื่อนๆเชื่อไหมครับ การที่ผมบอกคุณแม่กับแฟนผมว่าผมเป็น HIV มันใช้ความกล้ามากที่สุดในชีวิตผมเลย มากเสียยิ่งกว่าตอนบอกกับแม่ว่าผมเป็นเกย์เสียอีก หลังจากนั้นผมก็รีบกลับไปที่บ้านครับไปกราบเท้าคุณแม่ละก็เล่าเรื่องแฟนผมให้ฟัง บอกท่านไปว่าผมมีอีกชีวิตนึงที่ต้องรับผิดชอบ เมือ่เสร็จธุระผมจะรีบกลับมา จากนั้นผมก็รีบนั่งรถไฟฟ้าย้อนกลับมาที่คลินิกนิรนามครับ ระหว่างรอผลตรวจของแฟนผม แฟนผมใจไม่ดีเลย แต่ผมมั่นใจอยู่แล้วว่าเขาไม่เป็นหรอก ผลออกมาว่าไม่เป็นครับ ผมดีใจมากๆและพี่เขาก็จ่ายยาต้านสำหรับทานป้องกันหลังจากไปเสี่ยงมาภายใน72ชั่วโมงให้ วินาทีนั้นผมรู้สึกโล่งมาก ผมไม่เสียใจเลย ผมกลับดีใจด้วยซ้ำที่ผมไม่ได้ไปทำลายชีวิตใคร แฟนผมบอกผมว่าขอบคุณนะ ที่รับผิดชอบ และเขาก็ร้องไห้บอกว่าทำไมผมถึงเข้มแข็ง ไม่ร้องไม่อะไรเลย ถ้าเป็นเขาเขาคงจะแย่มาก (จริงๆในใจผมอ่ะทรุดไปนิดๆนะ แต่ผมใจแข็งผมเชื่อว่าทุกอย่างต้องผ่านไปด้วยดี)
ผมถามเขาว่าเคยคิดไหมว่าถ้าผมไม่ได้ไปตรวจแล้วบอกว่าผมไม่เป็นล่ะ หรือตรวจแล้วผลออกมาว่าเป็น แต่ถ้าผมโกหกเขาล่ะ เขาก็ตอบมาครับว่าเขาคิด และก็ขอบคุณมากที่ผมพูดกับเขาตรงๆ ผมยอมรับครับว่าผมไม่เสียใจเลยที่พูดความจริงไป แต่ผมรู้สึกเสียดายมากครับ ผมยิ้มให้เขาภาพภายนอกผมเข้มแข็ง แต่ในใจผมจะร้องไห้ออกมาเป็นเลือด ผมตั้งใจว่าผมเจอคนที่ใช่ ที่คลิกสุดๆแล้วตอนนี้(ทุกๆคนคงจะทราบใช่ไหมครับว่ารักแท้ในเกย์มันหายากยิ่งกว่างมเข็มในมหาสุมทรเสียอีก) และอีกสิ่งหนึ่งที่ผมยิ่งมั่นใจว่าต้องเป็นเขาเลยคือผมกล้าที่จะบอกความจริงกับเขาทั้งๆที่ความจริงผมจะโกหกแล้วหายไปก็ได้ แต่เพราะเป็นเขานี่แหละครับ เขาเป็นคนที่ผมยอมโดยไม่มีเงื่อนไขจริงๆ ในใจผมนึกไว้และผมโดนทิ้งชัวร์ๆละ ผมคงแย่ในสายตาเขามาก
แต่เขากลับบอกว่าไม่ต้องกลัวว่าเขาจะไม่คุยกับผมต่อนะ เขาบอกว่าเขาจะอยู่ข้างผมๆ วินาทีนั้นผมตื้นตันใจมาก ชแต่ผมก็บอกเขาไปนะว่าผมเข้าใจ ผมรู้สถานะของตัวเองตอนนี้ดี ถ้าวันนึงเขาเจอคนที่ดี และอยากจะไปผมก็ไม่ห้าม ผมอยากให้เขามีความสุขจริงๆ
กลับมาเหตุการณ์ปัจจุบันตอนนี้ผมเพิ่งคุยกับแม่เสร็จ แม่ผมก็ถามถึงเขาว่าเขาจะอยากอยู่กับเราหรอ ใครจะมาเสี่ยงกับเรา ถ้าหมดแม่ไปใครจะดูแลผม ผมก็บอกว่าเคลียร์กับเขาเรื่องนี้แล้ว พอคุยเสร็จเขาก็ไลน์มาหาผมพอดี ผมเลยโทรไปเล่าที่คุยกับแม่เมื่อกี้ให้ฟังว่าแม่ร้องไห้เพราะเป็นห่วงผม และผมก็บอกเขาไปอีกรอบว่าไม่ต้องเป็นห่วง ไม่ต้องสงสารนะ ถ้าเจอคนดีอยากจะเริ่มใหม่กับใครสักคนก็ไปได้เลยไม่ต้องห่วงผม ผมเข้าใจ เขาตอบกลับมาว่า "เขายังไม่มองใครใหม่ทั้งนั้นล่ะ เขาจะอยู่ข้างๆผม อนาคตไม่มีใครรู้ และถึงในอนาคตเขามีคนใหม่ เขาก็จะยังคุยกับผม เขาเชื่อว่าเรายังต้องอยู่ต้องคุยด้วยกันไปอีกนาน เผลอๆอาจจะจนแก่จนเฒ่าเลยด้วย" น้ำตาผมไหลออกมาเลยครับ ผมไม่รู้จะขอบคุณ
เขายังไงดี ขอบคุณที่ไม่โกรธผม ขอบคุณที่ไม่รังเกียจผม ผมไม่เสียใจเลย แต่ผมเสียดายที่ผมได้มาเจอคนที่ดี คนที่ใช่ในวันที่ทุกอย่างมันสาย และอาจจะไม่มีโอกาสกลับมาเริ่มใหม่เลยด้วยซ้ำ
ผมยอมรับเลยครับว่าผมรักเขามาก และผมก็ไม่อยากเลิกกับเขา แต่ผมรู้ตัวผมครับว่าผมไม่สิทธิ์เลือกไม่มีสิทธิ์รั้งอะไรเขา ถ้าเขาจะไปเริ่มต้นกับใครที่ดี ผมก็ไม่โกรธ และก็จะไม่รั้งเขาเลยครับ แค่อยากจะบอกว่าผมเชื่อมาเสมอว่าเขาคือคนที่ผมตามหามาตลอดจริงๆ และถึงผมจะไม่ใช่ผู้ชายแท้ๆ แต่ผมก็ได้ทำสิ่งที่ลูกผู้ชายคนนึงสมควรทำไปแล้วล่ะครับ ผมดีใจที่ผมพูดความจริงกับแฟนผม ดีใจที่ได้รับผิดชอบเรื่องทั้งหมด...
วันเสาร์นี้ผมจะต้องไปฟังผลตรวจยืนยันครั้งที่2ครับ ถ้าบุญวาสนาผมยังมีผลก็คงจะออกมาเป็น- แต่ถ้าผลเป็น+ผมก็ทำใจยอมรับได้ล่ะครับ
ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านเรื่องราวเพ้อเจ้อของคนป่วยอย่างผม ขอบคุณคุณแม่ที่อยุ่ข้างผมตลอดเวลา และขอบคุณเธอคนนั้นที่ไม่เคยรังเกียจผมเลย ขอบคุณจริงๆครับ...
รบกวนขอใช้พื้นที่ระบายหน่อยนะครับ เรื่องHIV
เรื่องที่ผมจะเล่าต่อไปนี้เป็นเหตุการณ์ที่เพิ่งจะเกิดขึ้นเมื่อไม่นานนี้
เมื่อไม่นานมานี้ผมได้พบเจอกับคนๆนึง เรามีโอกาสได้พูดคุยกัน เขาชอบผมมาก และเช่นกันผมก็ชอบเขามาก เขาเป็นคนเก่งครับ ทัศนคตินิสัยทุกๆอย่างเราเข้ากันได้ดี โอเคมาก จนผมคิดว่าผมโอเคละ ผมตั้งใจจะเริ่มต้นใหม่กับเขาอย่างจริงจัง คุยกันไปได้สักพักเราก็มีโอกาสได้เจอกันครับ ผมมีอะไรกับเขาโดยที่ไม่ได้ป้องกัน(เพราะผมเคยตรวจมาแล้วเมื่อกลางปีก่อนผลออกมาว่าไม่เป็นครับ) จนตกเย็นเราก็แยกย้ายกันครับ เขาก็โทรมาบอกว่าเขาเครียดครับ ผมก็รู้สึกไม่ดีมาก ผมจึงตัดสันใจตกลงกันว่าจะไปตรวจ เช้าวันต่อมาผมจึงตัดสินใจไปตรวจที่คลินิกนิรนาม ระหว่างรอผลผมกำลังใจดีมากคิดว่าไม่เป็นแน่ๆ วินาทีที่เข้าไปฟังผลผมอึ้งกับผลมากครับ ผลปรากฎว่าผมได้รับเชื้อHIVมาจากแฟนเก่า (แฟนเก่าผมเขามีอะไรกับคนอื่นไปทั่วจนผมจับได้6ครั้งผมเลยเลิก แต่หลังจากเลิกไป2เดือนผมก็ไปตรวจแล้วก็ไม่พบ ทำให้ผมเข้าใจว่าผมไม่ได้รับเชื้อตลอดมา) วินาทีที่ทราบผลเหมือนโลกทั้งโลกพังเลยครับ พอออกมาจากคลินิกคนแรกที่ผมโทรหาคือคุณแม่เลยครับ บอกแม่ว่าแม่ทำใจดีๆนะ และก็กลั้นใจเล่าเรื่องทั้งหมดไป
คนที่2ที่ผมโทรหาคือแฟนผม ผมคิดในใจอยู่สัก10วินาที ก่อนกลั้นใจโทรไป วินาทีที่บอกไป แฟนผมร้องไห้โฮเลยครับ แต่ผมบอกเขาให้ตั้งสติ และรีบมารับยาต้านเพราะมันยังไม่ครบ72ชั่วโมง ส่วนเรื่องค่ายา ค่าใช้จ่ายทุกอย่างผมจะรับผิดชอบเอง เพื่อนๆเชื่อไหมครับ การที่ผมบอกคุณแม่กับแฟนผมว่าผมเป็น HIV มันใช้ความกล้ามากที่สุดในชีวิตผมเลย มากเสียยิ่งกว่าตอนบอกกับแม่ว่าผมเป็นเกย์เสียอีก หลังจากนั้นผมก็รีบกลับไปที่บ้านครับไปกราบเท้าคุณแม่ละก็เล่าเรื่องแฟนผมให้ฟัง บอกท่านไปว่าผมมีอีกชีวิตนึงที่ต้องรับผิดชอบ เมือ่เสร็จธุระผมจะรีบกลับมา จากนั้นผมก็รีบนั่งรถไฟฟ้าย้อนกลับมาที่คลินิกนิรนามครับ ระหว่างรอผลตรวจของแฟนผม แฟนผมใจไม่ดีเลย แต่ผมมั่นใจอยู่แล้วว่าเขาไม่เป็นหรอก ผลออกมาว่าไม่เป็นครับ ผมดีใจมากๆและพี่เขาก็จ่ายยาต้านสำหรับทานป้องกันหลังจากไปเสี่ยงมาภายใน72ชั่วโมงให้ วินาทีนั้นผมรู้สึกโล่งมาก ผมไม่เสียใจเลย ผมกลับดีใจด้วยซ้ำที่ผมไม่ได้ไปทำลายชีวิตใคร แฟนผมบอกผมว่าขอบคุณนะ ที่รับผิดชอบ และเขาก็ร้องไห้บอกว่าทำไมผมถึงเข้มแข็ง ไม่ร้องไม่อะไรเลย ถ้าเป็นเขาเขาคงจะแย่มาก (จริงๆในใจผมอ่ะทรุดไปนิดๆนะ แต่ผมใจแข็งผมเชื่อว่าทุกอย่างต้องผ่านไปด้วยดี)
ผมถามเขาว่าเคยคิดไหมว่าถ้าผมไม่ได้ไปตรวจแล้วบอกว่าผมไม่เป็นล่ะ หรือตรวจแล้วผลออกมาว่าเป็น แต่ถ้าผมโกหกเขาล่ะ เขาก็ตอบมาครับว่าเขาคิด และก็ขอบคุณมากที่ผมพูดกับเขาตรงๆ ผมยอมรับครับว่าผมไม่เสียใจเลยที่พูดความจริงไป แต่ผมรู้สึกเสียดายมากครับ ผมยิ้มให้เขาภาพภายนอกผมเข้มแข็ง แต่ในใจผมจะร้องไห้ออกมาเป็นเลือด ผมตั้งใจว่าผมเจอคนที่ใช่ ที่คลิกสุดๆแล้วตอนนี้(ทุกๆคนคงจะทราบใช่ไหมครับว่ารักแท้ในเกย์มันหายากยิ่งกว่างมเข็มในมหาสุมทรเสียอีก) และอีกสิ่งหนึ่งที่ผมยิ่งมั่นใจว่าต้องเป็นเขาเลยคือผมกล้าที่จะบอกความจริงกับเขาทั้งๆที่ความจริงผมจะโกหกแล้วหายไปก็ได้ แต่เพราะเป็นเขานี่แหละครับ เขาเป็นคนที่ผมยอมโดยไม่มีเงื่อนไขจริงๆ ในใจผมนึกไว้และผมโดนทิ้งชัวร์ๆละ ผมคงแย่ในสายตาเขามาก
แต่เขากลับบอกว่าไม่ต้องกลัวว่าเขาจะไม่คุยกับผมต่อนะ เขาบอกว่าเขาจะอยู่ข้างผมๆ วินาทีนั้นผมตื้นตันใจมาก ชแต่ผมก็บอกเขาไปนะว่าผมเข้าใจ ผมรู้สถานะของตัวเองตอนนี้ดี ถ้าวันนึงเขาเจอคนที่ดี และอยากจะไปผมก็ไม่ห้าม ผมอยากให้เขามีความสุขจริงๆ
กลับมาเหตุการณ์ปัจจุบันตอนนี้ผมเพิ่งคุยกับแม่เสร็จ แม่ผมก็ถามถึงเขาว่าเขาจะอยากอยู่กับเราหรอ ใครจะมาเสี่ยงกับเรา ถ้าหมดแม่ไปใครจะดูแลผม ผมก็บอกว่าเคลียร์กับเขาเรื่องนี้แล้ว พอคุยเสร็จเขาก็ไลน์มาหาผมพอดี ผมเลยโทรไปเล่าที่คุยกับแม่เมื่อกี้ให้ฟังว่าแม่ร้องไห้เพราะเป็นห่วงผม และผมก็บอกเขาไปอีกรอบว่าไม่ต้องเป็นห่วง ไม่ต้องสงสารนะ ถ้าเจอคนดีอยากจะเริ่มใหม่กับใครสักคนก็ไปได้เลยไม่ต้องห่วงผม ผมเข้าใจ เขาตอบกลับมาว่า "เขายังไม่มองใครใหม่ทั้งนั้นล่ะ เขาจะอยู่ข้างๆผม อนาคตไม่มีใครรู้ และถึงในอนาคตเขามีคนใหม่ เขาก็จะยังคุยกับผม เขาเชื่อว่าเรายังต้องอยู่ต้องคุยด้วยกันไปอีกนาน เผลอๆอาจจะจนแก่จนเฒ่าเลยด้วย" น้ำตาผมไหลออกมาเลยครับ ผมไม่รู้จะขอบคุณ
เขายังไงดี ขอบคุณที่ไม่โกรธผม ขอบคุณที่ไม่รังเกียจผม ผมไม่เสียใจเลย แต่ผมเสียดายที่ผมได้มาเจอคนที่ดี คนที่ใช่ในวันที่ทุกอย่างมันสาย และอาจจะไม่มีโอกาสกลับมาเริ่มใหม่เลยด้วยซ้ำ
ผมยอมรับเลยครับว่าผมรักเขามาก และผมก็ไม่อยากเลิกกับเขา แต่ผมรู้ตัวผมครับว่าผมไม่สิทธิ์เลือกไม่มีสิทธิ์รั้งอะไรเขา ถ้าเขาจะไปเริ่มต้นกับใครที่ดี ผมก็ไม่โกรธ และก็จะไม่รั้งเขาเลยครับ แค่อยากจะบอกว่าผมเชื่อมาเสมอว่าเขาคือคนที่ผมตามหามาตลอดจริงๆ และถึงผมจะไม่ใช่ผู้ชายแท้ๆ แต่ผมก็ได้ทำสิ่งที่ลูกผู้ชายคนนึงสมควรทำไปแล้วล่ะครับ ผมดีใจที่ผมพูดความจริงกับแฟนผม ดีใจที่ได้รับผิดชอบเรื่องทั้งหมด...
วันเสาร์นี้ผมจะต้องไปฟังผลตรวจยืนยันครั้งที่2ครับ ถ้าบุญวาสนาผมยังมีผลก็คงจะออกมาเป็น- แต่ถ้าผลเป็น+ผมก็ทำใจยอมรับได้ล่ะครับ
ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านเรื่องราวเพ้อเจ้อของคนป่วยอย่างผม ขอบคุณคุณแม่ที่อยุ่ข้างผมตลอดเวลา และขอบคุณเธอคนนั้นที่ไม่เคยรังเกียจผมเลย ขอบคุณจริงๆครับ...