ความรัก และที่มากกว่าความรัก คือความผูกพัน

เป็นความรักของชายวัย 80 คือพ่อเรา ที่มีต่อแม่ที่นอนป่วย ตั้งแต่เล็กจนโต
ไม่เคยเห็นพ่อทุกข์ เศร้า สิ้นหวัง เท่าครั้งนี้ พ่อกับแม่แต่งงานอยู่กันมา 50 ปี
เป็น 50 ปีที่แทบจะเรียกได้ว่า ทั้ง 2 ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันวันละ 24 ชั่วโมง
ไปทำงานที่เดียวกัน ไปกลับพร้อมกัน กินข้าวด้วยกันทุกมื้อ

ในวันที่แม่โคม่า พ่อถามด้วยเสียงสั่นๆ ว่า ถ้าแม่เค้าไม่อยู่แล้วพ่อจะอยู่ยังไง

พ่อบอกว่า ขออีกสัก ปีสองปีได้มั้ย เรายิ้มแล้วบอกพ่อว่า

พอเวลานั้นมาถึงพ่อก็จะพูดแบบนี้อีกครั้ง

พ่อยิ้มแล้วบอกว่า เราก็แอบขอไปแบบนี้เรื่อยๆซิ