รบกวนคนใจดีช่วยสปอยด์ Hobbit ภาคแรกที pleaseeeee

ตามนี้นะคะ

บิลโบ แบกกินส์ เป็นฮอบบิทที่มีบ้านอยู่ที่ไชร์ เรียกว่าแบกเอนท์ วันนึงขณะที่บิลโบกำลังนั่งชมวิวสูบกล้องยาสูบอยู่ก็ได้เจอกับพ่อมดเทาแกนดาล์ฟ ที่มาทักทายและจะชวนบิลโบออกผจญภ้ัยด้วยกัน แต่ตอนแรกบิลโบปฏิเสธ แกนดาล์ฟเลยจากไปแต่แอบทำเครื่องหมายไว้บนประตูบ้านบิลโบ ซึ่งในค่ำวันนั้น ก็มีแขกทยอยมาเคาะประตูบ้านบิลโบอยู่เรื่อย ซึ่งนั่นก็คือเหล่าคนแคระ ที่มีหัวหน้าคือ ธอริน โอเค่นชิลล์ ธอรินเป็นทายาทกษัตริย์คนแคระ ต้องการออกเดินทางเพื่อไปทวงดินแดนชื่อ เอเลบอร์ รวมทั้งสมบัติล้ำค่า นั่นคือเพชรอาร์เคนสโตน และทองคำอีกมากมาย ของเหล่าคนแคระที่ถูกมังกรชื่อ สม๊อค ยึดครองไว้  .. ทำให้คนแคระต้องอพยพจากบ้านเดิมระเหเร่ร่อนมา

สุดท้ายบิลโบก็ตกลงร่วมเดินทางไปในฐานะ หัวขโมยผู้เก่งกาจ เพื่อเป็นคนไปล่อลวงและขโมยเพชรจากมังกร

ระหว่างการเดินทาง ก็มีการผจญภัยมากมาย ไม่ว่าจะเป็นการโดนโทรลล์ภูเขาสามตน จับตัวพวกเขาไปเพื่อจะเอาไปกินเป็นอาหาร แต่ก็สามารถรอดมาได้ โดยแกนดาล์ฟมาช่วยไว้ทัน ส่วนโทรลล์ก็กลายเป็นหินไปเนื่องจากโดนแสงแดด (แกนดาล์ฟใช้ไม้เท้าแยกหินภูเขาออก แสงพระอาทิตย์ยามเช้าเลยส่องมาโดนโทรลล์ทั้งสามกลายเป็นหินไป) และสมบัติที่พวกโทรลล์เก็บไว้ ก็มีอาวุธดีๆ หลายอย่าง แกนดาล์ฟเลยเอาดาบมาให้ธอริน ตัวเองเอาไว้เล่มนึง และมีมีดขนาดเล็ก ที่เหมาะมือสำหรับเป็นดาบฮอบบิท ให้กับบิลโบอีกเล่มนึง

จากนั้นพวกเขาก็ยังโดนไล่ล่าด้วยพวกออร์ค (ที่เคยรบกับธอรินมาก่อน และมีความแค้นกันมา หัวหน้าพวกออร์คที่ตามล่าคนแคระคือ อาซ็อค) ทำให้ต้องหนีเข้าไปตามซอกผา แกนดาล์ฟเลยพาไปขอความช่วยเหลือจาก เอลรอนด์ ผู้ปกครองอาณาจักรเอล์ฟ ริเวนเดลล์ (ซึ่งธอรินไม่ค่อยพอใจเท่าไร เพราะไม่ถูกกับเหล่าเอล์ฟทั้งหลาย เนื่องจากตอนรบกับพวกออร์ค และตอนที่มังกรบุกเมือง เคยขอความช่วยเหลือจากเอล์ฟที่เมิร์กวู้ด แต่ไม่ได้รับการช่วยเหลือ ทำให้ธอรินคิดว่าเหล่าเอล์ฟเป็นพวกที่ไม่จริงใจ)

แต่เอลรอนด์ก็ให้ความช่วยเหลือ รวมทั้งช่วยดูแผนที่เส้นทางลับในเทือกเขาที่จะเดินทางไปยังเอเลบอร์ รวมทั้งช่วยอ่านคำปริศนาที่อยู่ในแผนที่ ว่า ต้องเดินทางไปที่ประตูแห่งเอเลบอร์ ในวันดูริน (วันสำคัญของเหล่าคนแคระ) และเมื่อแสงสุดท้ายของวันมาถึง เมื่อนกทรัชร้องเพลง ก็จะมองเห็นรูกุญแจที่ประตู และสามารถเปิดทางลับนั้นได้

ซึ่งลูกกุญแจนั้นตกทอดมาถึงธอรินแล้ว

คืนนั้นระหว่างที่ทุกคนหลับ แกนดาล์ฟได้พบกับ เลดี้กาลาเดรียล และ พ่อมดขาวซารูมาน ที่เอลรอนด์เชิญมาประชุมที่ริเวนเดลล์ เนื่องจากมีข่าวว่า ในป่าเมิร์กวู้ด มีอำนาจดำมืดลึกลับที่ร้ายกาจกำลังแผ่ขยายเข้าควบคุม พวกออร์คและผีร้าย รวมทั้งภูติแหวนกลับมาที่ป้อมปราการเก่าร้าง และเสียงล่ำลือถึงมาร้ายที่ชื่อว่า เนโครมันเซอร์ ทำให้เหล่าสภาขาว (ที่ประชุมรวมของเอล์ฟและพ่อมด) เริ่มกังวลใจ เลดี้กาลาเดรียลเตือนแกนดาล์ฟให้ระวังตัว

ตอนแรกแกนดาล์ฟจะให้พักอยู่ที่ริเวนเดลล์เพื่อปรึกษาหารือถึงวิธีที่จะไปที่เอเลบอร์อย่างปลอดภัย เพราะมีกองทัพออร์คตามล่าอยู่ แต่ธอรินไม่ต้องการความช่วยเหลือ เหล่าคนแคระเลยออกเดินทางจากริเวนเดลล์อีกครั้งในคืนนั้นเองเช่นกัน

พวกเขาเดินทางเข้าไปยังเทือกเขามิสตี้ ผจญกับยักษ์หินหรือสโตนไจแอนท์ จนกระทั่งตกลงไปยังเหมืองเก่าที่พวกก๊อบลินยึดครองไว้ และโดนจับ แกนดาล์ฟตามมาจากริเวนเดลล์มาช่วยเหลือพวกคนแคระไว้ได้ แต่พวกเขาก็กระจัดกระจายกัน บิลโบหลงไปจากกลุ่ม จนไปเจอกับกอลลั่ม และเก็บแหวนที่กอลลั่มทำหล่นไว้ได้ (แหวนนี้คือแหวน ในเรื่อง ลอร์ด ออฟ เดอะ ริงส์) ส่วนกอลลั่มก็จะจับบิลโบกิน เลยมีการต่อรองด้วยการผลัดกันทายปริศนา ถ้าบิลโบชนะ กอลลั่มจะบอกทางออก แต่ถ้าบิลโบแพ้กอลลั่มจะกินบิลโบ

สุดท้ายบิลโบก็ใช้ปริศนาคำว่า อะไรอยู่ในกระเป๋าของข้า ทำให้กอลลั่มแพ้ไป (บิลโบเอาแหวนใส่ไว้ในกระเป๋า) แต่กอลลั่มรู้ตัวขึ้นมาว่าแหวนหาย ก็โวยวายว่าบิลโบขโมย ตรงเข้ามาจะทำร้าย บิลโบรีบหนีจนเผลอสวมแหวนด้วยความบังเอิญและพบว่าแหวนทำให้เขาหายตัวได้ กอลลั่มเลยหาบิลโบไม่เจอ

ด้านแกนดาล์ฟนำคนแคระหนีออกมาจากพวกก๊อบลินได้สำเร็จ บิลโบก็หายตัวหนีจากกอลลั่มตามออกมา แต่เขายังหายตัวอยู่ ทำให้ไม่มีใครเห็นเขา ธอรินนึกว่าบิลโบหนีกลับไชร์ไปแล้ว และพูดว่า บิลโบไม่เหมาะกับการต้องเดินทางแบบนี้ เพราะจะมาตายเสียเปล่าๆ  

แต่บิลโบก็ถอดแหวนและก้าวออกจากหลังต้นไม้ที่แอบอยู่บอกว่า จริงอยู่ที่อยากกลับบ้าน แต่ตัดสินใจแล้วว่าจะเดินทางไปด้วย เพราะเหล่าคนแคระก็จะไปทวงบ้านเกิดคืนเหมือนกัน ก็เลยจะช่วย ธอรินประทับใจบิลโบ (หลังจากที่ไม่ค่อยเชื่อน้ำยาเจ้าฮอบบิทตัวเล็กนี่มานาน)

ทั้งหมดออกเดินทางต่อ แต่ก็ต้องเจอกับการไล่ล่าของพวกออร์คอีก ทั้งหมดหนีจนไปจนมุมอยู่บนต้นสนใหญ่ที่หน้าผา โดยมีวาร์ก (หมาป่ายักษ์ พาหนะของพวกออร์ค) รายล้อมอยู่เบื้องล่างพยายามจะทำให้ต้นสนโค่นลงมา

แกนดาล์ฟเอาลูกสนมาจุดไฟจากไม้เท้า แล้วโยนลงไปเพื่อจะไล่พวกออร์คและวาร์ก จนกลายเป็นไฟล้อมรอบต้นสนนั้น แต่พวกออร์คก็ไม่ยอมถอย

ธอรินมองเห็นอาซ็อค คู่แึค้น (ที่ธอรินนึกว่าตายไปตั้งแต่การรบคราวนั้นเพราะเขาเป็นคนตัดแขนอาซ็อคขาดกระเด็น) เป็นหัวหน้าพวกออร์คที่ตามไล่ฆ่า ทำให้ธอรินตัดสินใจลงไปสู้กับอาซ็อค และก็พลาดถูกรุม บิลโบรีบไปช่วย โดยมีเหล่าคนแคระเข้าช่วยรบกับพวกออร์คด้วย

แกนดาล์ฟส่งผีเสื้อไปขอความช่วยเหลือ

ธอรินโดนรุมบาดเจ็บ คนแคระเริ่มเข้าตาจน แต่ใกล้จะพลาดท่าให้เหล่าออร์ค

นกอินทรียักษ์หลายตัวบินมาช่วยเหล่าคนแคระ พวกมันพาคนแคระขึ้นหลัง และใช้กรงเล็บอุ้มธอรินที่บาดเจ็บหนีพ้นจากเหล่าออร์ค รวมทั้งบิลโบและแกนดาล์ฟด้วย

นกอินทรียักษ์มาตามคำขอความช่วยเหลือของแกนดาล์ฟ และบินพาทุกคนไปปล่อยไว้บนที่สูง ใกล้ชายป่าเมิร์กวู้ด

ธอรินฟื้นจากบาดเจ็บ ทุกคนมองไปเห็น ภูเขาโลนลี่ ซึ่งเป็นที่ตั้งของดินแดนเอเลบอร์ของเหล่าคนแคระ อยู่ห่างไป แต่มองเห็นได้ชัดเจน ... พวกเขามาใกล้เอเลบอร์แล้ว

นกทรัชตัวหนึ่งบินผ่านพวกคนแคระนั้นไป มันบินมุ่งตรงไปยังที่ภูเขาโลนลี่ มันบินผ่านรูปสลักหินกษัตริย์คนแคระ มันบินไปเกาะบนหินริมภูเขา เคาะลูกวอลนัทที่จิกไว้ในปากกับหินผา

เสียงเคาะนั้นก้องกังวานเข้าไปภายใน

ด้านในภูเขาโลนนี่ คืออาณา่จักรที่เคยรุ่งเรืองของคนแคระ เสา เพดาน ของท้องพระโรงที่เต็มไปด้วยกองเหรียญทองคำและทรัพย์สมบัติล้ำค่า

เสียงพ่นลมหายใจดังมาจากใต้กองทองคำเหล่านั้น

เหรียญทองคำไหลเลื่อนเมื่อบางสิ่งใต้นั้นเคลื่อนไหว

และดวงตาเหลืองใหญ่ ใต้เกล็ดหนาที่ซุกในกองเหรียญทอง ก็ลืมตาขึ้น !!!

จบ Hobbit ภาคแรกค่ะ