เรื่องมีอยู่ว่า เรามีเพื่อนคนนึงเป็นเพื่อนสนิท ซึ่งตอนแรกกว่าจะมาสนิทกัน แรกๆก็ไม่ค่อยถูกกันเท่าไหร่ รู้สึกไม่ถูกชะตา คนอะไรปากปีจอมากค่ะ มันชอบขัดทุกอย่างที่เราพูด จนหลังๆแบบเออไม่พูดก็ได้วะ แต่ก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไรสุดท้ายเราก็มาสนิทกัน ถึงเราจะเถียงกันทุกวัน แต่เวลามีอะไรเราก็คุยกันได้ตลอดเราอกหัก หรือมันอกหัก ก็มานั่งผลัดกันปลอบไปมา เป็นเพื่อนที่ดีมากสำหรับเราคนนึง ตลอดเวลาที่ผ่านมา เรารู้ว่ามันห่วงเรามาก ใครทำเราร้องไห้เสียใจ ก็มีมันนี่แหล่ะค่ะที่คอยปลอบจนรู้สึกดีขึ้นทุกครั้ง ทุกครั้งไม่ว่าเราจะมีเรื่องอะไรคนแรกที่เราคิดถึงก็มันอีกนั่นแหล่ะค่ะ ที่อยากให้มาปลอบมานั่งฟัง เป็นแบบนี้เสมอเรื่อยๆมาตลอดระยะเวลาที่คบกันเป็นเพื่อน เราพูดเลยว่ามันเป็นเพื่อนคนนึงที่เรารักมากกกก มีอยู่วันนั้นเป็นวันที่เราทะเลาะกับแฟนที่คบกันมาหลายปี ซึ่งปัจจุบันเลิกกันเรียบร้อยแล้ว ตอนนั้นเราเสียใจมาก รู้สึกเหมือนไม่เหลือใคร แต่มันก็ทำให้เรารู้สึกดีขึ้นไม่ใช่เพราะด้วยคำพูดอะไร แต่เป็นการกระทำค่ะ มันนั่งเงียบๆอยู่ข้างๆเรา ตอนนั้นแค่รับรู้ว่ายังมีมันอยู่ข้างๆ ไม่ต้องพูดอะไร เราก็รู้สึกดีแล้ว แล้วมันก็เป็นเพื่อนที่ดีสำหรับเราตลอดมา
จนกระทั่งวันนึง .. ก็มาถึง จุดเปลี่ยนความสัมพันธ์ของเรา
มันเลิกกับแฟนค่ะ เลิกมาซักพัก ช่วงนั้นเราก็ไม่ค่อยได้คุยกันเท่าไหร่ค่ะ พอดีมีเรื่องให้ต้องห่างๆกันนิดหน่อย เลยไม่ค่อยรู้เรื่องความสัมพันธ์ระหว่างมันกับแฟนค่ะ รู้แค่ว่าเลิกกัน จากเพื่อนรอบๆข้างนี่แหล่ะค่ะ เราเห็นมันซึมไปเลยนะค้ะ ตอนนั้นด้วยความที่ก็สนิทกันนะ ก็ได้แต่เป้นห่วงอยู่ห่างๆเราก็ไม่รู้ว่ามันจะอยากให้เราเข้าไปยุ่งมั้ย เข้าไปจะกลายเป็นจุ้นไปป่าวๆ เราเลยเลือกที่จะไม่ถามค่ะ ได้แต่อยู่ห่างๆอย่างห่วงๆ 5555 ตั้งแต่มันเลิกกับแฟนนะค้ะ เราก็เห้นมันคุยกะคนนู้นคนนี้ไปทั่ว ตามประสาผู้ชายโสดค่ะ เราเองก็คุยเรื่อยๆ กะคนนู้นคนนี้ ต่างคนต่างไม่มีใคร ก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไร อยู่ๆเราก็มานั่งคุยกันเปิดใจถึงเรื่องที่ผ่านมาที่เราเคยห่างกันไปช่วงนึง เพราะความเป็นห่วงของมัน เพราะความที่เราสองคนแคร์กันมากไป เลยทำให้เราไม่เข้าใจกันไปช่วงนึง แต่พอมานั่งคุยกันก็เข้าใจกันมากขึ้น แล้วก็รู้สึกขึ้นมา ว่าเราอยากดูแลกันและกัน และนั่นคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้เราก้าวข้ามความเป็นเพื่อนมา เราคุยกันมาช่วงนึง ตอนนั้นอะไรๆก็ดีค่า โลกเป็นสีชมพูเลย มีความสุขทุกวันที่เจอกัน รู้สึกดีทุกครั้งที่ใกล้กัน มันบอกรักเราบ่อยมากค่ะ จนวันนึงเราแอบเห็นไลน์ที่มันคุยกับแฟนเก่าค่ะ ตอนนั้นก็ไม่ได้สนใจอะไรนะค้ะ คนเคยรักจะคุยกันก็ไม่แปลกอะไร ทุกอย่างอยู่บนความเชื่อใจค่ะ แต่เพราะคำๆนี้ก็ทำเราเจ็บจนได้ เพราะสุดท้ายเขาก็กลับไปหาแฟนเก่าค่ะ อาจจะดูใจง่ายไปมั้ย ถ้าจะบอกว่าเรารักมันไปแล้ว รักที่ไม่ใช่แค่แบบเพื่อน ซึ่งตอนนั้นบอกเลยว่าเสียใจมาก เพราะทุกอย่างกำลังไปได้ดี เราเจอเขายืนคุยกัน ตอนนั้นแทบไม่ไหวเลยค่ะ ร้องไห้หนักมาก เพื่อนๆรอบข้างทุกคนต้องมาดึงไปกอดไว้ เราถึงจะค่อยหยุดร้อง แต่พอกลับมาอยู่คนเดียวก็ร้องอีกค่ะ แล้วเราก็มาเคลียกัน สรุปว่ามันขอให้เรารอค่ะ รอมันจบกับแฟนเก่า มันเองก็ยอมรับว่ายังรักแฟนเก่าค่ะ ด้วยความที่เรารัก เราก็รอ แต่ใจเราตอนนั้นคิดไปต่างๆนาๆแล้วค่ะ ที่บอกว่ารักเรา สุดท้ายแล้วเห็นเราเป็นแค่ตัวคั่นเวลารึป่าว แต่ในเมื่อเรารักไปแล้ว ถึงจะดูโง่ก็ยอมค่ะ ยอมรอ เราก็คุยกันเหมือนเดิมนะค้ะ แต่มันเองก็ยังคุยกับแฟนเก่าด้วยเหมือนกัน ตอนนั้นจะบอกว่าทุกข์ก็ไม่ใช่ สุขก็ไม่เชิง เพราะลึกๆแล้วก็ยังเจ็บกับการที่เห็นคนที่เรารักลืมแฟนเก่าไม่ได้ แต่ก็เพราะรักอีกนั่นแหล่ะที่ทำให้ยอม จนวันนึงมันมาบอกกับเราว่า มันจบแล้วนะกับแฟนเก่า มันพร้อมจะกลับมาหาเราแล้ว ตอนนั้นเรารู้สึกเหมือนความสุขเรากลับมาแล้ว แต่คงเพราะความงี่เง่าของเราเอง เพราะความระแวงว่ามันจะกลับไปแฟนเก่าอีก กลัวว่าจะต้องเสียไปอีก ทำให้เราทำตัวงี่เง่ามากๆ จนสุดท้ายมันก็กลับไปหาแฟนเก่าอีกครั้งค่ะ แต่สิ่งที่ต่างในครั้งนี้คือเราไม่รู้ว่ามันกลับไปคุยและแฟนเก่ามันก็ไม่รู้ว่ามันมีเรา แต่ความลับไม่มีในโลกนี่ค้ะ เพราะสุดท้ายทั้งเราและแฟนเก่ามันก็รู้ค่ะว่ามันคุยพร้อมกันสองคน....
เดี๋ยวมาต่อนะค้ะ
ขอคำปรึกษาค่ะ .. ควรจะทำยังไงต่อไปดี จากเพื่อนรักเป็นรักเพื่อน
จนกระทั่งวันนึง .. ก็มาถึง จุดเปลี่ยนความสัมพันธ์ของเรา
มันเลิกกับแฟนค่ะ เลิกมาซักพัก ช่วงนั้นเราก็ไม่ค่อยได้คุยกันเท่าไหร่ค่ะ พอดีมีเรื่องให้ต้องห่างๆกันนิดหน่อย เลยไม่ค่อยรู้เรื่องความสัมพันธ์ระหว่างมันกับแฟนค่ะ รู้แค่ว่าเลิกกัน จากเพื่อนรอบๆข้างนี่แหล่ะค่ะ เราเห็นมันซึมไปเลยนะค้ะ ตอนนั้นด้วยความที่ก็สนิทกันนะ ก็ได้แต่เป้นห่วงอยู่ห่างๆเราก็ไม่รู้ว่ามันจะอยากให้เราเข้าไปยุ่งมั้ย เข้าไปจะกลายเป็นจุ้นไปป่าวๆ เราเลยเลือกที่จะไม่ถามค่ะ ได้แต่อยู่ห่างๆอย่างห่วงๆ 5555 ตั้งแต่มันเลิกกับแฟนนะค้ะ เราก็เห้นมันคุยกะคนนู้นคนนี้ไปทั่ว ตามประสาผู้ชายโสดค่ะ เราเองก็คุยเรื่อยๆ กะคนนู้นคนนี้ ต่างคนต่างไม่มีใคร ก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไร อยู่ๆเราก็มานั่งคุยกันเปิดใจถึงเรื่องที่ผ่านมาที่เราเคยห่างกันไปช่วงนึง เพราะความเป็นห่วงของมัน เพราะความที่เราสองคนแคร์กันมากไป เลยทำให้เราไม่เข้าใจกันไปช่วงนึง แต่พอมานั่งคุยกันก็เข้าใจกันมากขึ้น แล้วก็รู้สึกขึ้นมา ว่าเราอยากดูแลกันและกัน และนั่นคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้เราก้าวข้ามความเป็นเพื่อนมา เราคุยกันมาช่วงนึง ตอนนั้นอะไรๆก็ดีค่า โลกเป็นสีชมพูเลย มีความสุขทุกวันที่เจอกัน รู้สึกดีทุกครั้งที่ใกล้กัน มันบอกรักเราบ่อยมากค่ะ จนวันนึงเราแอบเห็นไลน์ที่มันคุยกับแฟนเก่าค่ะ ตอนนั้นก็ไม่ได้สนใจอะไรนะค้ะ คนเคยรักจะคุยกันก็ไม่แปลกอะไร ทุกอย่างอยู่บนความเชื่อใจค่ะ แต่เพราะคำๆนี้ก็ทำเราเจ็บจนได้ เพราะสุดท้ายเขาก็กลับไปหาแฟนเก่าค่ะ อาจจะดูใจง่ายไปมั้ย ถ้าจะบอกว่าเรารักมันไปแล้ว รักที่ไม่ใช่แค่แบบเพื่อน ซึ่งตอนนั้นบอกเลยว่าเสียใจมาก เพราะทุกอย่างกำลังไปได้ดี เราเจอเขายืนคุยกัน ตอนนั้นแทบไม่ไหวเลยค่ะ ร้องไห้หนักมาก เพื่อนๆรอบข้างทุกคนต้องมาดึงไปกอดไว้ เราถึงจะค่อยหยุดร้อง แต่พอกลับมาอยู่คนเดียวก็ร้องอีกค่ะ แล้วเราก็มาเคลียกัน สรุปว่ามันขอให้เรารอค่ะ รอมันจบกับแฟนเก่า มันเองก็ยอมรับว่ายังรักแฟนเก่าค่ะ ด้วยความที่เรารัก เราก็รอ แต่ใจเราตอนนั้นคิดไปต่างๆนาๆแล้วค่ะ ที่บอกว่ารักเรา สุดท้ายแล้วเห็นเราเป็นแค่ตัวคั่นเวลารึป่าว แต่ในเมื่อเรารักไปแล้ว ถึงจะดูโง่ก็ยอมค่ะ ยอมรอ เราก็คุยกันเหมือนเดิมนะค้ะ แต่มันเองก็ยังคุยกับแฟนเก่าด้วยเหมือนกัน ตอนนั้นจะบอกว่าทุกข์ก็ไม่ใช่ สุขก็ไม่เชิง เพราะลึกๆแล้วก็ยังเจ็บกับการที่เห็นคนที่เรารักลืมแฟนเก่าไม่ได้ แต่ก็เพราะรักอีกนั่นแหล่ะที่ทำให้ยอม จนวันนึงมันมาบอกกับเราว่า มันจบแล้วนะกับแฟนเก่า มันพร้อมจะกลับมาหาเราแล้ว ตอนนั้นเรารู้สึกเหมือนความสุขเรากลับมาแล้ว แต่คงเพราะความงี่เง่าของเราเอง เพราะความระแวงว่ามันจะกลับไปแฟนเก่าอีก กลัวว่าจะต้องเสียไปอีก ทำให้เราทำตัวงี่เง่ามากๆ จนสุดท้ายมันก็กลับไปหาแฟนเก่าอีกครั้งค่ะ แต่สิ่งที่ต่างในครั้งนี้คือเราไม่รู้ว่ามันกลับไปคุยและแฟนเก่ามันก็ไม่รู้ว่ามันมีเรา แต่ความลับไม่มีในโลกนี่ค้ะ เพราะสุดท้ายทั้งเราและแฟนเก่ามันก็รู้ค่ะว่ามันคุยพร้อมกันสองคน....
เดี๋ยวมาต่อนะค้ะ