วินมอไซด์ เสื้อเขียว สาธร (เสียดายที่จำเบอร์ไม่ได้) น้องเป็นฮีโร่ที่โครตหล่อของพี่ ที่มาส่งพี่แบบไม่คิดค่าโดยสาร

วันนี้ตอนประมาณ 17:45 พี่รอแท๊กซี่เกือบชั่วโมงจนไม่ไหว
น้องขับมาส่งคน พี่ขอให้น้องช่วยไปส่งตรงที่ขึ้นแท๊กซี่ง่าย ๆ พี่ถือกระเป๋าเดินทางล้อลาก(ใบเล็ก) กับถุงขนมอีก 2-3 ถุง น้องยังรับพี่ขึ้นรถไปส่งแยกสาธร

พอพี่ลงรถ พี่ถามว่าเท่าไหร่ น้องบอกไม่เป็นไรครับพี่ไม่คิดตัง พี่มัวแต่เอ๋อ งง เพราะไม่เคยเจอคนแบบน้อง มัวแต่ตกใจยังไม่ทันทำไร น้องก็ขับรถไปแล้ว แถม พี่จำเลขที่เสื้อน้องไม่ได้อีก น้องวินทำให้พี่มีความสุขที่สุดในรอบ 5 ปี ที่ทำให้พี่รู้ว่าคนมีน้ำใจยังมีอยู่ในเมืองหลวง


---------
ขอแถมเรื่องราวต่อคะ
พอน้องวินไปแล้ว เราก็ยังเรียกแท๊กซี่ไม่ได้ เดินไปเรื่อย ๆ เจอวินมอไซด์อีกวิน เลยถามแบบขอร้องว่าจะช่วยไปส่งโลตัสพระราม 3 ได้ไหม น้องอีกวินก็ไปให้คะ ด้วยความที่ปลื้มใจกับน้องวินก่อนหน้า และดีใจที่น้องวินนี้รับมาส่ง มาถึงน้องคิดค่าโดยสารแค่ 60 บาท เราเลยให้ไป 100 บาท บอกไม่ต้องทอน

น้องดีใจมาก บอกวันนี้โชคดีเจอคนใจดี

เราเดินมาเจอพี่ รปภ. ที่ตึกที่คอยโบกรถให้เราทุกเช้าเย็น กำลังอยู่ในอารมณ์สุขกับความมีน้ำใจเลย เอาขนม (ที่จริง ๆ ซื้อมากินเอง) ให้พี่ รปภ. ไป 1 ถุง พี่ รปภ. ก็ งง งง ถามว่าให้ ผมเหรอ แล้วรับไปแบบยิ้มดีใจ

ที่เล่าต่อเพราะอยากจะบอกว่า ไม่รู้ซินะ สำหรับเราแล้ว พอเราได้รับน้ำใจจากคนหนึ่ง มันทำให้เรารู้สึกว่าอยากจะส่งต่อความมีน้ำใจของเราให้อีกคนหนึ่ง อยากให้สังคมเมืองหลวงมีแต่คนมีน้ำใจห่วงใยกันแบบนี้เยอะ ๆ จัง