คนเราทำมีกิจวัตรแตกต่างกัน การใช้ชีวิตก็ต่าง ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าแบบผมเค้าเรียกว่าโลกส่วนตัวสูงรึปล่าว ?
ผมดูเป็นคนเงียบเคร่งขรึม คนภายยอกชอบหาว่าผมหยิ่งทำตัวลึกลับ แต่เพื่อนของผมรู้ดีส่าผมนั้นออกจะพูดมากปากหมา แล้วก็มีเพื่อนน้อย หลังเลิกเรียนผมก็ไม่ชอบสุงสิงกับใครเท่าไหร่ผมชอบ อยู่คนเดียวจริงผมก็ไม่ได้อยากอยู่คนเดียวหรอก แต่ต่างคนก็ต่างต้องไปไม่มีใครอยู่กับผมทุกวันหรอก ผมชอบไปไหนมาไหนคนเดียวดูหนังทำอะไรคนเดียวกินข้าวคนเดียว เที่ยยวคนเดียว แต่ปล่าวเลยผมไม่ได้ชอบบ แต่ผมไม่มีแฟน แม้แต่เพื่อนของผม มันห่วงบ้านมากกว่าจะไปไหนมาไหน ผมอยู่คนเดียวทำไรคนเดียวทุกอย่างมาตั้งแต่มัธยม จนมหาลัย อยากทำอะไรก็ทำ อยาากไปไหนก็ไป บางทีผมก็รู้สึกว่าความเหงามันทำอะไรผมไม่ได้ ผมอยู่คนเดียวผมชอบฟังเพลง มากผมรักเสียงเพลงมากแต่ก็เล่นดนตรีอะไรแทบไม่ได้ซักอย่างผมรู้แต่ผมชอบ ฟัง เวลาเหงาหรือเบื่อ ผมก็ชอบหาเพลงขึ้นมาฟัง เพลงที่ผมชอบฟังผมฟังเพลงได้ทุกแนว แต่ที่ผมชอบมากคือแนวร็อค เมทัล
ผมก็ไม่เข้าใจบางคนเข้าก็หาว่าผมบ้า ฟังเข้าไปได้ยังไง ฟังไม่รู้เรื่อง แต่ผมรู้แค่ผมเข้าใจภาษของมัน
ผมก็มีชีวิตเหมือนคนทั่วไป แต่ชีวิตของ ผม แสนจะเรียกที่ว่าน่าเบื่อ ถ้ามองจากมุมใครหลายๆคน ผมเป็นเด็กมหาลัย ทุกวัน หลังเลิกเรียนผมก็ไม่รู้จะไปไหนต่อ เพราะ เพื่อนของผมแยกย้ายกลับบ้าน แฟนผมก็ไม่มี หอผมก็อยู่คนเดียว แต่ก่อนผมก็เคยมีแฟนน่ะแต่ตอนมัธยม พอมหาลัย ผมขึ้นปั้บ ด้วยความห่างไกล เค้าก็ทิ้งผมไป ทุกวันนี้ผมโสดมาปีกว่าๆแล้ว แล้วก็ยังหาแฟนไม่ได้ไม่ใช่ผม หน้าตาไม่ดี แต่ผมก็ไม่ได้ขี้เหล่ แต่เพราะผมเป็นคนขี้อาย ไม่กล้าจีบใครเพราะผมอยู่ รร ชายล้วนมาตั้ง 6 ปี ที่ผมมีแฟนได้ก็เพราะโซเชียลเน็ตเวิคนั้นแหละ เพราะ BB
ตั้งแต่เลิกกับแฟน ผมไปผมก็ไม่กล้าใช้วิธีนี้คุยกับผู้หญิงที่ไหนอีกเลย เพราะถ้าจะใช้จีบใครผมไม่รู้จะเริ่มยังไง ต่อน่ะครับ หลังจากเลิกเรียน ผมก็เข้าฟิตเนตทุกวัน ตอนแรกผมก็ไม่อยากเข้าหรอก เพราะหลังจากผมอกหัก
ผมอยู่มหาลัยผมอยู่คนเดียวไม่มีที่พึงทางใจที่ไหน ผมก็ต้องหาที่พึ่งสิครับ หาอะไรทำที่ให้เราหยุดเพ้อเจ้อพร้ำเพ้อ ผมก็เลยเข้าฟิตเนต เพราะมันเป็นสิ่งเดียวที่ผมจะลืม เวลาลืมทุกอย่าง เพราะต้องมาหน้าดำคล่ำเครียด เอ้ยหน้าแดง กับการยกลูกเหล็ก แล้วผมก็ค้นพบว่าการออกกำลังกายรักษาได้ทุกอย่างครับ รักษาสภาพจิตใจ รักษาร่างกาย
ตั้งแต่นั้นมา เวลาผมนึกไม่ออกหรือทำอะไร หรือเครียดไม่มีความสุข ผมก็เข้าแต่ฟิตเนต เมื่อเล่นฟิตเนตเสร็จ ผมก็ไม่รู้จะไปไหนต่อ ผมก็กลับหอมานอน หรือไม่ก็ไปเล่นเกมครับ เด็กผู้ชายอย่าง ผมเล่นเกมส์ไรไม่เป็น นอกจาก hon ทุกวันผมทำเป็นประจำอยู่3อย่าง ไม่ไปเรียนก็ฟิตเน็ตเสร็จ พอฟิตเน็ตเสร็จก็ตีฮอน หรือไม่ก้ไปเดินเที่ยวเล่นคนเดียว ตามภาษาคนโสด
ทุกวันนี้ไม่ใช่ผมไม่เบื่อน่ะครับ กับการใช้ชีวิตซ้ำเหมือนเดิมทุกวัน ผมก็อยากหาตัวแปรมาเปลี่ยนชีวิต ผู้หญิงดีซักคนที่มาทำให้คนแบบผมมีชีวิตที่ไม่น่าเบื่อ ทุกวันนี้ผมมีความสุขน่ะครับ
แต่ไม่มากพอ ที่เรียกว่าเติมเต็มม ไม่มีใครหรอกครับชอบดูหนังคนเดียวกินข้าวคนเดียว
ไปไหนมาไหนหรือทำอะไรคนเดียว
ผม พยายามจะมีความสุขทุกวัน อยู่กับตัวเองหาอะไรทำทุกวันที่ทำให้ตัวเองมีความสุข การอยู่คนเดียวทำอะไรคนเดียวกินข้าวคนเดียวดูหนังคนเดียวไปไหนมาไหนคนเดียว โดยที่ไม่มีใคร มันทำให้เรารู้ว่าเราแกร่งเพียงใด แต่จริงมันไม่ใช่เลย เราพยยามยามจะแข็งแรงทั้งที่ไม่มีแรงต่างหาก ลึกๆแล้วคนเราก็ต้องการเป็นเพียงหัวใจที่อบอุ่นจะอ่อนแอแต่อย่างน้อยก็มีคนดูแล เราไม่ได้ต้องการเป็นคนที่หัวใจแข็งแรงแต่ถูกความเหงากัดกินไปวันๆ
ป,ล .ใครที่เหมือนผมมาคุยกับไดนะครับ
คนเหงาที่ไม่เคยเหงา ถ้าหากคุณเหงา....เข้ามาเถอะครับ
ผมดูเป็นคนเงียบเคร่งขรึม คนภายยอกชอบหาว่าผมหยิ่งทำตัวลึกลับ แต่เพื่อนของผมรู้ดีส่าผมนั้นออกจะพูดมากปากหมา แล้วก็มีเพื่อนน้อย หลังเลิกเรียนผมก็ไม่ชอบสุงสิงกับใครเท่าไหร่ผมชอบ อยู่คนเดียวจริงผมก็ไม่ได้อยากอยู่คนเดียวหรอก แต่ต่างคนก็ต่างต้องไปไม่มีใครอยู่กับผมทุกวันหรอก ผมชอบไปไหนมาไหนคนเดียวดูหนังทำอะไรคนเดียวกินข้าวคนเดียว เที่ยยวคนเดียว แต่ปล่าวเลยผมไม่ได้ชอบบ แต่ผมไม่มีแฟน แม้แต่เพื่อนของผม มันห่วงบ้านมากกว่าจะไปไหนมาไหน ผมอยู่คนเดียวทำไรคนเดียวทุกอย่างมาตั้งแต่มัธยม จนมหาลัย อยากทำอะไรก็ทำ อยาากไปไหนก็ไป บางทีผมก็รู้สึกว่าความเหงามันทำอะไรผมไม่ได้ ผมอยู่คนเดียวผมชอบฟังเพลง มากผมรักเสียงเพลงมากแต่ก็เล่นดนตรีอะไรแทบไม่ได้ซักอย่างผมรู้แต่ผมชอบ ฟัง เวลาเหงาหรือเบื่อ ผมก็ชอบหาเพลงขึ้นมาฟัง เพลงที่ผมชอบฟังผมฟังเพลงได้ทุกแนว แต่ที่ผมชอบมากคือแนวร็อค เมทัล
ผมก็มีชีวิตเหมือนคนทั่วไป แต่ชีวิตของ ผม แสนจะเรียกที่ว่าน่าเบื่อ ถ้ามองจากมุมใครหลายๆคน ผมเป็นเด็กมหาลัย ทุกวัน หลังเลิกเรียนผมก็ไม่รู้จะไปไหนต่อ เพราะ เพื่อนของผมแยกย้ายกลับบ้าน แฟนผมก็ไม่มี หอผมก็อยู่คนเดียว แต่ก่อนผมก็เคยมีแฟนน่ะแต่ตอนมัธยม พอมหาลัย ผมขึ้นปั้บ ด้วยความห่างไกล เค้าก็ทิ้งผมไป ทุกวันนี้ผมโสดมาปีกว่าๆแล้ว แล้วก็ยังหาแฟนไม่ได้ไม่ใช่ผม หน้าตาไม่ดี แต่ผมก็ไม่ได้ขี้เหล่ แต่เพราะผมเป็นคนขี้อาย ไม่กล้าจีบใครเพราะผมอยู่ รร ชายล้วนมาตั้ง 6 ปี ที่ผมมีแฟนได้ก็เพราะโซเชียลเน็ตเวิคนั้นแหละ เพราะ BB
ตั้งแต่เลิกกับแฟน ผมไปผมก็ไม่กล้าใช้วิธีนี้คุยกับผู้หญิงที่ไหนอีกเลย เพราะถ้าจะใช้จีบใครผมไม่รู้จะเริ่มยังไง ต่อน่ะครับ หลังจากเลิกเรียน ผมก็เข้าฟิตเนตทุกวัน ตอนแรกผมก็ไม่อยากเข้าหรอก เพราะหลังจากผมอกหัก
ตั้งแต่นั้นมา เวลาผมนึกไม่ออกหรือทำอะไร หรือเครียดไม่มีความสุข ผมก็เข้าแต่ฟิตเนต เมื่อเล่นฟิตเนตเสร็จ ผมก็ไม่รู้จะไปไหนต่อ ผมก็กลับหอมานอน หรือไม่ก็ไปเล่นเกมครับ เด็กผู้ชายอย่าง ผมเล่นเกมส์ไรไม่เป็น นอกจาก hon ทุกวันผมทำเป็นประจำอยู่3อย่าง ไม่ไปเรียนก็ฟิตเน็ตเสร็จ พอฟิตเน็ตเสร็จก็ตีฮอน หรือไม่ก้ไปเดินเที่ยวเล่นคนเดียว ตามภาษาคนโสด
ทุกวันนี้ไม่ใช่ผมไม่เบื่อน่ะครับ กับการใช้ชีวิตซ้ำเหมือนเดิมทุกวัน ผมก็อยากหาตัวแปรมาเปลี่ยนชีวิต ผู้หญิงดีซักคนที่มาทำให้คนแบบผมมีชีวิตที่ไม่น่าเบื่อ ทุกวันนี้ผมมีความสุขน่ะครับ
ไปไหนมาไหนหรือทำอะไรคนเดียว
ผม พยายามจะมีความสุขทุกวัน อยู่กับตัวเองหาอะไรทำทุกวันที่ทำให้ตัวเองมีความสุข การอยู่คนเดียวทำอะไรคนเดียวกินข้าวคนเดียวดูหนังคนเดียวไปไหนมาไหนคนเดียว โดยที่ไม่มีใคร มันทำให้เรารู้ว่าเราแกร่งเพียงใด แต่จริงมันไม่ใช่เลย เราพยยามยามจะแข็งแรงทั้งที่ไม่มีแรงต่างหาก ลึกๆแล้วคนเราก็ต้องการเป็นเพียงหัวใจที่อบอุ่นจะอ่อนแอแต่อย่างน้อยก็มีคนดูแล เราไม่ได้ต้องการเป็นคนที่หัวใจแข็งแรงแต่ถูกความเหงากัดกินไปวันๆ
ป,ล .ใครที่เหมือนผมมาคุยกับไดนะครับ