ทุกอย่างมันพังเพราะเราเอง เสียใจที่สุด

เราคบกับแฟนมา เค้าดีกับเราทุกอย่าง ตามใจ มีบางครั้งที่ทะเลาะกันแรงๆ แต่ก็กลับมาคุยด้วยกันดีเสมอ
มีแต่คนบอกคู่เราอึด ทะเลาะกันแต่ก็ยังรักกัน
จนมาวันนี้ เราทำทุกอย่างพังหมด เราผิดหวังกับตัวเอง เราทำให้เค้าเสียใจ ที่ผ่านมาเราไม่ใส่ใจเค้า ปล่อยปะละเลย
ดีแต่ว่าเค้า ทั้งๆที่เค้าอายุเยอะกว่าเรา เราทำให้พ่อแม่เค้าไม่ชอบเรา
เราขอโอกาสจากเค้า ให้เราได้ปรับปรุงตัวใหม่ แต่แล้วคำตอบมันก็ไม่มี ได้ยินแต่คำว่ามันสายไปแล้ว
เราเสียใจมากๆ พยายามจะแก้ไขทุกอย่าง ซึ่งเราเชื่อว่าเราต้องทำได้  แต่ดูเหมือนไม่มีพื้นที่เหลือให้เราได้ทำมัน
เรากะจะโทรไปขอโทษพ่อแม่เค้า ที่เราทำอะไรไม่ดีลงไป ไม่ว่าคำตอบมันจะเป็นยังไง เราควรยอมรับมันใช่ไหมคะ
ตอนนี้เรายอมรับว่าเราเครียดมาก กินข้าวไม่ได้มาสองวันแล้ว ทรมานทั้งกายและใจ
บอกตามตรงไม่เคยรู้สึกแย่ขนาดนี้มาก่อน ความรู้สึกมันแย่จนเกินจะรับไหว
เราทำให้ทุกคนเสียใจ แม้กระทั่งคนในครอบครัวเรา
ที่ผ่านมาเวลาเค้าทำอะไรผิด เราก็ให้อภัยมาตลอด แต่แล้วทำไมเราถึงไม่มีโอกาสนั้นบ้าง
มันจะพอมีโอกาสไหมที่เราจะกลับมารักกันเหมือนเดิม ถ้าผู้หญิงคนนึงปรับปรุงตัวให้คุณเห็น มันจะพอมีบ้างไหม

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านค่ะ ขอพื้นที่เล็กๆให้ผู้หญิงคนนึงระบายมันหน่อยนะคะ