ผะญ๋าธรรม จาก กำบะเก่า ( 2 )

กระทู้สนทนา
วันนี้ มีอีกคำนำมาเสนอครับ



กิ๋นหื้อปอต้อง  หย้องหื้อปอตั๋ว

(กินให้พอท้อง แต่งให้พอตัว)

หย้อง = แต่งตัว  

เป็นกำบะเก่าอีกภาษิตหนึ่งที่อธิบายความรู้ประมาณในการบริโภค (โภชเนมัตตัญญุตา) คือ "กิ๋นเหมือนเปิ้น" (กินอาหารตามหลักโภชนาการ) แต่ "อย่าไปกิ๋นอย่างเปิ้น" (อย่ากินเพื่อความเมาในรสอาหารตามภัตตาคารที่เรียกราคาแพงๆ) เพราะ "ถ้าตวยใจ๋ปาก (จะ) ลำบากต้อง" (ตามใจปากจะลำบากท้อง)

พระย่อมมีสติพิจารณาว่า "อาตมากินเพื่ออยู่"

กำบะเก่าที่ว่า "ปากกว้างกว่าต้อง" หมายถึง ความอยากมากกว่าความหิว ท้องมันร้องว่าพอ แต่ใจเจ้าของยังร้องว่า  "กินต่อไปเถอะ" คนที่ตายด้วยโรคอาหารเกิน จึงมีไม่น้อยกว่าคนเป็นโรคขาดอาหาร

การแต่งตัว (หย้อง) ถ้ามุ่งความอวดเรื่องโอ่อ่า ก็จะเป็นเสมือนกาแต่งแข่งกับหงส์ หรือ "ยี่เกทรงเครื่อง"

.................

มานิต สุทธจิตต์  เรียบเรียง

.................
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
Preview