วันภาษาไทยแห่งชาติ

รถไฟยังไม่หยุด อย่ายืนตรงบันได

กระทู้สนทนา
ขอเล่าเรื่องก่อนเลยนะครับ เมื่อวานเห็นจะจะต่อหน้าต่อตา (3 คน)

เรื่องเกิดจากการที่รถไฟยังไม่หยุด และไปยืนตรงบันไดตรงเสียหลัก

ผมไปที่สถานีรถไฟบางซื่อ 2 ร้านกาแฟเจ้าประจำ Kaffa Coffee
แล้วก็เจอเพื่อนโดยบังเอิญ นั่งคุยกันตามประสาคนชอบรถไฟที่ร้านนั้นเป็นประจำ
เผอิญว่าเมื่อวานนึกไงไม่รู้่ ออกไปนั่งนอกร้าน
เพื่อนอีกคนหนึ่ง(ใช้ชื่อสมมติว่า นายด้อม) กำลังจะหลับ เราก็เออว่าเดี๋ยวดูขบวน 173 แปปนึง เห็นรถไฟกำลังจะเข้าพอดี แล้วกันเดี๋ยวค่อยกลับ ตอนนั้นปวดเมื่อยตัวอยากกลับบ้านสุดๆเพราะไม่สบายด้วย
ที่หน้าร้าน มีพี่ผู้หญิง 2 คน เตรียมตัวจะไปขึ้นรถไฟ เขาก็เก็บของอะไรเรียบร้อยเตรียมลุก เราก็ยืนดูขบวน 173 เข้าชานชาลา

ดีเซลหมายเลข 4533 วิ่งผ่านไป ตู้สัมภาระผ่านไป คันที่ 2 ผ่านไป พอคันที่ 3 เห็นอะไรบางอย่างใหญ่ๆลากมาตรงบันได ก็พยายามมองว่าถุงขยะอะไรมาติดวะ ดำๆ แต่พอมาใกล้แล้วกลิ้งมา

เฮ้ย!!!! ไม่ใช่แล้ว นั่น "คน" เลยล่ะ ตอนนั้นไม่คิดอะไรแล้ว ร้องลั่นสถานีเลย (มารู้ทีหลังว่ากรี๊ดสาวแตกด้วย) แล้ววิ่งป่าราบ วิ่งไปด้วยหันมามองด้วยแล้วร่างที่น่าสงสารนั้นก็ผลุบเข้าไปใต้ท้องรถไฟแล้วหายไปพร้อมกับเสียงกึกกักของล้อรถไฟที่บดลงรางเหล็ก

เมื่อท้ายขบวนพ้น พี่เจ้าของร้านเดินออกมาหน้าร้านกำลังจะตำหนิเลยว่าพวกแกเล่นอะไรกันเสียงดัง (ปกติผมจะเล่นกันที่หน้าร้านประจำอยู่แล้ว)

ตอนนั้นเพื่อนผม (ใช้นามสมมติว่า ครูอ้วน) สภาพมันแย่แล้วหน้าซีดเผือดเลย มันพูดซ้ำอย่างเดียวว่า "พี่ คนตกรถไฟ พี่คนตกรถไฟ" ผมเลยคตั้งสติวิ่งกลับไปดูตรงชานชาลา มองไปเห็นข้อเท้าตกอยู่ตรงข้างร้านนวดแผนไทย แล้วมีนาฬิกาข้อมือเหล็กสีเงินตกอยู่ จังหวะนั้นนึกอะไรไม่ออกแล้ว รีบวิ่งไปที่ห้องนายสถานีเลย เปิดประตูผางเข้าไป จำได้ว่าพูดคำเดียวคือ "พี่ช้างๆ คนรถไฟ คนตกรถไฟ" (นายสถานีตอนนั้นชื่อพี่ช้าง)

แล้วพี่ช้าง (นายสถานีบางซื่อ2) ก็ ว.หาพี่เสมียนอีกคนนึงแล้วลากแฮมมึนออกมา แฮมมึนพยายามส่องมองใต้ท้องรถก็ไม่เห็นศพ (ตอนนั้นทั้งสถานียังไม่มีใครรู้เลยว่ามีคนตกรถไฟ  ก็วิ่งไปท้ายขบวน เห็นคนสองสามคนจับกลุ่มมองอะไรอยู่ พี่ช้างส่องไฟฉายไปก็เห็นร่างของคุณป้าคนนั้น เละอยู่กลางราง หัว ตัว ขา ไปคนละทิศคนละทางเลย

บอกตรงๆ ผมจะทรุดตรงนั้น แต่รีบไปหาเพื่อนก่อนเลย เพราะครูอ้วนมันแย่แล้ว กว่าจะปลอบมันจนดีขึ้นก็กินเวลานานเหมือนกัน

นี่แหละครับ ขอให้ตั้งอยู่ในความไม่ประมาทตลอดเวลา คนเราจะไปเมื่อไหร่ก็ได้ และทีสำคัญ ครังนี้ ทั้งเจ็บตัว ทั้งช็อค ช็อคมากที่เห็นคนตายต่อหน้าต่อตาระยะประชิดไม่เกิน 1 ช่วงแขนแบบนี้ บอกตรงๆ เหวอมาก เหวอสุดๆ พี่สาวเจ้าของร้านกาแฟก็เลยให้ยานอนหลับมา และพี่เขาก็ปิดร้านทันที

ตอนนี้ผมดีขึ้นเยอะแล้วครับ ก็คงจะทำบุญแผ่เมตตาให้คุณป้าท่านนั้นไปสู่สุคติ

โอยยยยย ระวังกันนะครับ เพราะชีวิตคนเรามันไม่แน่นอน
ขอแสดงความเสียใจกับญาติผู้สูญเสียด้วยครับ
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
Preview